ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΟΛΙΓΩΝ

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Η ανεργία, η χαμηλή ποιότητα ζωής που αγγίζει τα όρια της φτώχειας για τον μέσο Έλληνα, η οποία έχει προέλθει από το υψηλό κόστος ζωής σε συνάρτηση με τους πενιχρούς μισθούς, τις συντάξεις πείνας και τις λιγοστές αν όχι ανύπαρκτες κοινωνικές και ασφαλιστικές παροχές, αρχίζουν να μπαίνουν σε καθεστώς.

Η καταναλωτική δύναμη καθίσταται τελείως ανενεργή και η επιχειρηματικότητα ειδικότερα στο επίπεδο της μικρομεσαίας επιχείρησης ασφυκτιά μέσα σε ένα περιβάλλον δυσβάστακτων φορολογικών επιβαρύνσεων με αποτέλεσμα να μην «γυρνάει» όπως λέμε το χρήμα στην αγορά, η ρευστότητα να μην είναι προσεγγίσιμη και το χρήμα να συσσωρεύεται πάλι στα χέρια των ολίγων, ενώ κανένα αντισταθμιστικό μέτρο δεν λαμβάνεται για την ανάπτυξη της χώρας η οποία θα εξασφαλίσει τα πραγματικά πλεονασματικά για την χώρα.

Το κεφάλαιο είτε πολυεθνικό είτε εγχώριο δεν καλείται από την πολιτική εξουσία να καταβάλλει όσα της αναλογούν στην καταστροφή από την εξάντληση στην οποία έχει υποβάλλει τον μέσο Έλληνα καταναλωτή. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κινούνται, σε άτυπη συνομωσία με την Ελληνική Πολιτεία αυθαίρετα και πολλές.

[quote text_size=”small”]

Η Ευρωπαική Ένωση που μόνο ως Ένωση δεν λειτουργεί επί του προκειμένου, όχι μόνο συνεπικουρεί, αλλά ευλογεί και επιβάλλει κιόλας αυτές τις ζοφερές, ευφάνταστες πραγματικά συνιστώσες που καθιστούν την Ελλάδα τριτοκοσμική χώρα με στόχο να εξυπηρετηθούν πρωτίστως τα συμφέροντα των δανειστών και των τραπεζών, το σύστημα δηλαδή μιας διεθνούς ολιγοκρατίας.

[/quote]

Οι κρίσεις αντιμετωπίζονται ουσιαστικά και αποτελεσματικά όταν εξασφαλίζονται τα στοιχειώδη αγαθά για την αξιοπρεπή διαβίωση των πολιτών μιας χώρας, μέσω αξιοποίησης ή εξεύρεσης αναπτυξιακών πόρων και όχι όταν υιοθετούνται αντιλαικά μέτραπου τείνουν να γίνουν μόνιμα, όπως οι περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές και όταν επιβάλλονται φόροι δυσβάσταχτοι για το μέσο πολίτη. Οι πολιτικές που δεν συμπεριλαμβάνουν τη διαβίωση του μέσου ανθρώπου ως ρυθμιστικό παράγοντα της οικονομίας, και μοιραία τον οδηγούν στην εξαθλίωση γιατί δεν συνυπολογίζουν τις ανάγκες του για ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωση, καταλήγουν με μαθηματική ακρίβεια σε αποτυχία. Η πολιτική, οι πολιτικοί, οι πολιτικές, τα συστήματα, τα πολιτεύματα, οι οικονομικοί οργανισμοί εφευρέθηκαν για να εξυπηρετούν, μάλλον για να υπηρετούν τον μέσο άνθρωπο και όχι το αντίστροφο. Η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να εξυπηρετεί συμφέροντα εξωγενών παραγόντων, να αποτιμήσει μαθηματικά και με ακρίβεια τη ζημία της από τους εξωπραγματικούς δανεισμούς που ουδέποτε εξυπηρέτησαν τον μέσο πολίτη, να αποτιμήσει τον φυσικό της πλούτο και τις αναπτυξιακές της δυνατότητες και να δράσει αυτόνομα.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP

Download on the App Store

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

του αρθρογράφου

ideas change society

Αφήστε μια απάντηση

Σχόλια

Μπες στη συζήτηση

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου