Η ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Πριν 30-40 χρόνια υπήρχαν περίπου 100 χιλιάδες φοιτητές στην Ελλάδα, σήμερα είναι 500 χιλιάδες. Στη δεκαετία του ’50 μετανάστευαν ανειδίκευτοι εργάτες στο Βέλγιο και στη Γερμανία. Σήμερα φεύγουν γιατροί και επιστήμονες.

Στην προηγούμενη γενιά είχαμε λιγότερη ελευθερία –πολιτική και οικονομική–, αλλά περισσότερες ευκαιρίες.

Η σημερινή γενιά έχει περισσότερη ελευθερία, αλλά ελάχιστες ευκαιρίες. Δεν υπάρχει καμία σχεδόν δουλειά για όποιον τελειώνει το πανεπιστήμιο. Παρόμοια φαινόμενα ισχύουν και στις άλλες τρεις τέσσερις χώρες της Ευρώπης (Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία), που συμβαίνει σήμερα να ευρίσκονται υπό καθεστώς οικονομικής πίεσης, αλλά και στις τέως κομμουνιστικές χώρες που διεύρυναν την ΕΕ ανατολικά.

Η γενιά που γεννήθηκε μετά τον πόλεμο, οι λεγόμενοι baby boomers, που σήμερα ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, έχει παιδιά τα οποία είναι 25-30 ετών, τα περισσότερα των οποίων έχουν δύο και τρία πτυχία, αλλά είναι άνεργα ή ετερόκλητα απασχολούμενα (μηχανικός σερβίρει ποτά σε μπαρ) ή μερικώς απασχολούμενα σε call centers και καταστήματα με ανεπαρκείς μισθούς για στοιχειώδη διαβίωση. Τα παιδιά αυτά που ακόμα δεν έχουν πιάσει ένα αξιόλογο και σταθερό μισθό στα χέρια τους και ταΐζονται και στεγάζονται από τους γονείς τους.

Η Βόρεια Ευρώπη παρουσιάζει μια εντελώς άλλη εικόνα, όχι κατ’Α ανάγκη αισιόδοξη. Ναι μεν η ανάπτυξη (επικουρούμενη από τη φυσική γήρανση του πληθυσμού) δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, αλλά με «μίνι Jobs» των τετρακοσίων ευρώ, με χαμηλά μεροκάματα σε εστιατόρια (να κόβουν σαλάτες με 2 ευρώ την ώρα) ή με 35% ανεργία στο κομμάτι της τέως Ανατολικής Γερμανίας, μια περιοχή 16 εκατομμυρίων κατοίκων. Σε αντίθεση οι ΗΠΑ, όπου στα 22 χρόνια τους οι νέοι είναι ανεξάρτητοι, παντρεμένοι και αποφασισμένοι να κάνουν τη δική τους καριέρα, μακριά και ανεξάρτητα από τους γονείς τους. Μια άλλη κουλτούρα, που χτίστηκε πάνω σε ένα ενιαίο νόμισμα, όπου κάθε ευκαιρία απασχόλησης είναι προσιτή σε όλους αδιάκριτα του τόπου προέλευσης και καταγωγής τους.

Εδώ και 20 χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί στα χαρτιά να φτιάξει μια ενιαία αγορά εργασίας. Το κρίσιμο ζήτημα στο μέλλον της εργασίας θα είναι αν θα μπορέσουν τα κράτη της περιφέρειας να αναπτυχθούν τόσο ώστε να αξιοποιήσουν τα ταλέντα που παράγουν στα πανεπιστήμιά τους. Εναλλακτικά, αν θα μπορέσει μέσα στα σύνορά της η ΕΕ να ισορροπήσει την προσφορά με τη ζήτηση θέσεων εργασίας, δηλαδή να μην έχουμε αιώνιους ανέργους στην Πορτογαλία, τη στιγμή που ολλανδικές και γερμανικές εταιρίες θα διώχνουν την παραγωγή τους στην Ασία επειδή δεν βρίσκουν νέους Ολλανδούς και Γερμανούς εργαζόμενους.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP

Download on the App Store

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

του αρθρογράφου

ideas change society

Αφήστε μια απάντηση

Σχόλια

Μπες στη συζήτηση

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου