ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Η απόφαση του υπουργού παιδείας κ. Γαβρόγλου περί κληρώσεως για την σημαία, την έπαρσης της, την πρωινή προσευχή, των Αριστείων κλπ σαν συνέχεια των αποφάσεων του πρώην υπουργού κ. Φίλη και των δηλώσεων Μπαλτά, είναι μέρος μιας γενικότερης πολιτικής ενός ηθικού ιμπεριαλισμού, που άρχισε να ισχυροποιείται από την δεκαετία του ’90 και μετά με την επιβολή του πλανητικού οικονομικού μοντέλου της παγκοσμιοποίησης. Ενώ όμως αρχικά αφορούσε μόνο τον εμπορικό τομέα τα τελευταία πέντε χρόνια παίρνει τις διαστάσεις μιας επιβαλλόμενης ηθικής με ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα. Κοινοί κανόνες πολιτικής συμπεριφοράς κι αποκλεισμού της αντίθετης άποψης αρχίζουν να εφαρμόζονται με “νόμιμο” τρόπο.

Πρόσφατο παράδειγμα η ψήφιση από το Γαλλικό κοινοβούλιο της πρότασης του “Μονάρχη” Μακρόν να ηθικοποιείται η καθημερινότητα των πολιτών. Αν δηλαδή κάποιος κατηγορηθεί για “δημόσια δυσφήμηση, εξύβριση, σεξισμό, πρόκληση για ρατσιστικό μίσος” (όπως λέει κατά λέξη ο νόμος), εκτός των ποινικών κυρώσεων θα χει και μια έκπληξη: δεν θα μπορεί να εκλεγεί στο κοινοβούλιο! Κι είναι αυτό ακριβώς το σημείο που εξόργισε κορυφαίους Γάλλους διανοούμενους.

Γιατί ενώ ο υπάρχον νόμος μπορεί να κάνει καλά την δουλειά του ο καινούργιος μπορεί να βγάλει εκτός πολιτικού παιχνιδιού κάθε “ενοχλητικά αντίθετη” πολιτική άποψη. Γιατί όροι όπως ξενοφοβία, ρατσισμός, σεξισμός κλπ έχουμε δει συχνά να ερμηνεύονται όπως συμφέρει στην εκάστοτε εξουσία. Δημιουργείται έτσι μια “νόμιμη” αστυνομία της γλώσσας και της σκέψης η οποία χρησιμοποιείται από τους προοδευτικούς ως χωροφυλακίστικο κόλπο στην μάχη των ιδεών.

Μετά τον φόβο του Brexit και την επιστροφή του συντηρητισμού ως αντίδραση για τις νεoτερικές ισοπεδωτικές ακρότητες, οι προοδευτικοί επιβάλλουν “νόμιμα” τον πολυπολιτισμό κι οποίος διαφωνεί χαρακτηρίζεται ως βάρβαρος. Πολυπολιτισμός ή βαρβαρότητα λοιπόν. Δημιουργία μιας νεοτερικής ιδεολογίας ηθικού ιμπεριαλισμού που γεννά μια νέα μορφή ρατσισμού: τον προοδευτικό ρατσισμό σε ό,τι διαφωνεί μαζί του.

Ζούμε πια στην εποχή του πλανητικού αυταρχισμού της σκέψης και της γλώσσας με ενδεχόμενο λογικό την πλανητική “δημοκρατική” δικτατορία. Με αποτέλεσμα να διασφαλίζονται ακόμη περισσότερο τα προνόμια των πλουσίων που με δίχως αντίθετη άποψη κυριαρχούν ολότελα και να γίνονται πλουσιότεροι. Ενώ οι φτωχοί φτωχότεροι.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP

Download on the App Store

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

του αρθρογράφου

ideas change society

Αφήστε μια απάντηση

Σχόλια

Μπες στη συζήτηση

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου