ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΕΣ ΔΕΗΣΕΙΣ

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Προδήλως η επίσκεψη στη Λέσβο του Πάπα, του Πατριάρχη Κων/λης, του Αρχιεπισκόπου και του Πρωθυπουργού, στόχευε στη δημιουργία εντυπώσεων και εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων, από τις θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες.

Προσωπικά δεν είμαι εναντίον. Άλλωστε ζούμε στην εποχή των ΕΙΚΟΝΟΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ και η προβολή του θέματος στο εξωτερικό είναι – είτε μας αρέσει ή όχι – αναγκαία ώστε η διεθνής κοινότητα να στρέψει την προσοχή / ενδιαφέρον της εδώ, στο δράμα που ζουν οι ξενοφερμένοι συνάνθρωποί μας.

Αποτιμώ την επίσκεψη/εκδήλωση ως: Επιμνημόσυνη Δέηση!

Επισημαίνω τα εξής:

1. Εύχομαι να μην έχουν κάποιοι κουφιοκεφαλάκηδες, ημέτεροι ή ξένοι, την φαεινή ιδέα να προταθούν οι τέσσερες για …. Νόμπελ ειρήνης (όπως είχε συμβεί και με την επισκέπτρια, για λίγες ημέρες, χολυγουντιανή ηθοποιό) αντί των ηρωικών, ανθρωπιστών, αλτρουιστών σε βαθμό αυτοθυσίας, των νησιωτών μας. Αυτών των διασωστών, όχι μόνον ανθρώπων, αλλά και της αξιοπρέπειας, αγάπης, μεγαλειώδους προσφοράς στον ίδιο του άνθρωπο! Δίδαξαν και διδάσκουν τις πραγματικές πανανθρώπινες αξίες. Εύγε τους!!!

2. Θεωρώ ως σημαντική παράλειψη την απουσία/μη πρόσκληση και όλων των άλλων θρησκευτικών προκαθήμενων του Χριστιανισμού στο νησί.

Γιατί αυτή – η προνομιακή – προτίμηση στον Ποντίφικα ;

Ήταν μια ευκαιρία να δείξει ο Χριστιανισμός την δυναμική , ειρηνική, ομόθυμη παρουσία του, ως κυματοθραύστης απέναντι στο Μουσουλμανικό τσουνάμι και τους Ισλαμιστές του ΙSIS που απειλούν είτε να κατακλύσουν ή -και – να αιματοκυλήσουν την Ευρώπη.

3. Την προσωπική μου αποστροφή και αποστασιοποίηση από τα “πρωθύστερα” , τα “κατόπιν εορτής”, τα “για το θεαθήναι”, τα μνημόσυνα, την υποκρισία, και την – ευκαιριακή – αυτοπροβολή /προσβολή στους νεκρούς, τους τραυματίες, τους ναυαγούς, τους απόκληρους και τους ξεριζωμένους.

Αλήθεια που ήταν όλοι αυτοί όταν διέλυαν την πάλαι ποτέ ισχυρή Γιουγκοσλαβία ; Τι αντίσταση προέβαλαν όταν (εξ)αφάνιζαν το Κράτος του Ιράκ; Τι στάση εναντίωσης κράτησαν στο ζήτημα της Λιβύης, καθώς και σε τόσες άλλες περιπτώσεις πολεμικών επιχειρήσεων, εμπορικών πολεμικών, εφοδιασμών (ακόμη και του χαλιφάτου!…), συντήρησης ή υποδαύλισης εστιών πολέμου;

Γιατί δεν ξεσήκωσαν – μεταφορικά και κυριολεκτικά – τους αποχαυνωμένους εκφυλισμένους ηγέτες της Δύσης και τους λαούς τους όταν άρχισε το κύμα των κατατρεγμένων να πλημμυρίζει Ευρωπαϊκές Χώρες, και βασικά την Πατρίδα μας;

ΥΓ Να γιατί, ενώ δεν έχω αντίρρηση ότι κάτι μπορεί να προσφέρει / αποδώσει η επίσκεψη στο νησί, απογοητεύομαι / απελπίζομαι, όταν αναλογίζομαι όσα σας προανέφερα.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP

Download on the App Store

Μοίρασε το

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

του αρθρογράφου

ideas change society

Αφήστε μια απάντηση

Σχόλια

Μπες στη συζήτηση

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου

Κάνε εγγραφή για να αφήσεις τα σχόλιά σου