Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου σημειώνει πως η απόφαση Παπανδρέου για νέο κόμμα είχε ληφθεί από καιρό και μόνο το μέλημα της σταθερότητας της χώρας είχε τρενάρει την κίνηση να εκδηλωθεί.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου σημειώνει πως Σαμαράς και Βενιζέλος, ουδόλως στεναχωρήθηκαν για την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες – αν δεν το επεδίωξαν κιόλας – καθώς μια αποτυχημένη προσπάθεια να περνούσαν νέα μέτρα από τη Βουλή, σίγουρα θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τους ίδιους και το πολιτικό τους μέλλον.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου προσεγγίζει με κριτική ματιά τους σχεδιασμούς των επιτελείων Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης για τις πρόωρες κάλπες, αν και όπως σημειώνει οι πολίτες -μέσω των δημοσκοπικών ευρυμάτων- εκφράζουν την δυσφορία τους για πρόωρες εκλογές.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου προσεγγίζει με κρτιτική ματιά την τακτική της Αξωματικής Αντιπολίευσης και την στάση της στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις αναφορικά με τις διαβουλεύσεις με την Τρόϊκα.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου επισημαίνει πως οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που αγόρασαν το ελληνικό χρέος από τις αγορές, θέλουν τουλάχιστον αξιόπιστους συνομιλητές.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου θέτει επί τάπητος το κρίσιμο ερώτημα αν οι ευρωπαίοι εταίροι με τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις έχουν στόχο την διάσωση της οικονομίας και κατ’ ακολουθία την σταθεροποίηση της ευρωζώνης, ή στην πραγματικότητα βρήκαν ευκαιρία να μας εξαρτήσουν και να μας δεσμεύσουν, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία μας.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου, με αφορμή την παρέμβαση του Γ. Παπανδρέου, αναρωτιέται αν υπάρχει ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα που όταν ηττάται και συρρικνώνεται σε τρεις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, δεν προσφεύγει σε ανοιχτό συνέδριο.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου κωδικοποιεί τα σενάρια σύμφωνα με τα οποία μπορεί να ερμηνευθεί η εμπλοκή που έχει προκύψει μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου σημειώνει ότι μια σημαντική παρενέργεια της κρίσης, είναι και η αποδυνάμωση ή η ανακατανομή δυνάμεων των γνωστών επιχειρηματικών και μιντιακών κέντρων εξουσίας.

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου σημειώνει πως μπορεί οι πολίτες σε όλες ανεξαιρέτως της δημοσκοπήσεις, υπό το κράτος του τρόμου μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης και κατ’ ακολουθία χειροτέρευσης της ζωής τους, να ζητούν εθνική συνεννόηση.