Ο Κώστας Χριστίδης αναφέρεται στο νέο σκιάχτρο που προσπαθεί να κατασκευάσει ως φόβητρο για τους πολίτες, ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ακροδεξιό και νεοφιλελευθέρο.
Ο Κώστας Χριστίδης σημειώνει ότι διαχρονικά ο πλούτος προκύπτει είτε με παραγωγή, είτε με αρπαγή. Η δε αρπαγή διαχωρίζει σε παράνομη και σε έννομη. Έννομη αρπαγή συντελείται από το κράτος…
Ο Κώστας Χριστίδης προσδιορίζει την έννοια ισότητα. Από την ισότητα ευκαιριών που δεν μπορεί να είναι ταυτότηα ευκαιριών έως την ισότητα απέναντι στο νόμο που είναι και η μόνη και αδιαπραγμάτευτη που ισχύει έναντι όλων.
Ο Κώστας Χριστίδης επισημαίνει την αδυναμία της χώρας για επενδύσεις. Κάτι που ευθέως αναγνώρισε ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης. Κατόπιν τούτου το ερώτημα είναι αν υπάρχει αντίστροφη πορεία για την οικονομία.
Ο Κώστας Χριστίδης σημειώνει ότι χάθηκε και η …ευκαιρία της κρίσης για να γίνουν παραγωγικές επενδύσεις στην χώρα. Αντιθέτως, έχει εξαρθρωθεί η παραγωγική βάση και μεγάλος αριθμός νέων και μορφωμένων ανθρώπων έχει μεταναστεύσει.
Ο Κώστας Χριστίδης αρκείται να περιγράψει τον Αλέξη Τσίπρα και την πολιτική του παραθέτοντας ένα σημείο από το έργο του Σαίξπηρ “Ριχάρδος ο Β”. Οι ομοιότητες εντυπωσιακές. Εξίσου και παραλληλισμοί…
Ο Κώστας Χριστίδης αποδομεί με νούμερα το πρωθυπουργικό ατού. Καταδεικνύει πως ο Αλέξης Τσίπρας έχει πει ένα τεράστιο ψέμα για την οικονομία, ελπίζοντας ότι όσο μεγαλύτερο είναι ένα ψέμα, τόσο πιο εύκολα μπορούν να το καταπιούν οι αδαείς.
Ο Κώστας Χριστίδης σημειώνει ότι ο κατώτατος μισθός όπως τον νομοθέτησε ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση του βλάπτει την οικονομία. Και καταλήγει πως αν θέλει πραγματικά να καταπολεμήσει την ανεργία, δεν έχει παρά να μειώσει δραστικά τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων (με ανάλογες περικοπές δημοσίων δαπανών).
Ο Κώστας Χριστίδης περιγράφει ένα σύμφωνο για την ελευθερία. Μεταξύ άλλων αναγνωρίζει το δικαίωμα σε κάθε άτομο για ελευθερία και ιδιοκτησία και στο κράτος δυο αρμοδιότητες. Την παραγωγική αρμοδιότητα και την προστατευτική αρμοδιότητα.
Ο Κώστας Χριστίδης κάνει έναν σημαντικό διαχωρισμό. Ποιος είναι ο πραγματικός ηγέτης και ποιος ο ηγεμόνας. Και προσθέτει πέραν αυτόν και ένα άλλο είδος. Είναι ο τσαρλατάνος.
