Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Γεννήθηκα το 1976 στη Ναύπακτο και διδάσκω σε Λύκειο της κεντρικής Κρήτης.

Latest posts by ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (see all)

τι ειναι ο χρονοσ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

Τι είναι ο χρόνος; Ένας καμβάς που μάς προκαλεί να τον ζωγραφίσουμε.

Άλλος δεν θέλει να λερωθεί και τον αφήνει έτσι. Καλύτερα. Τι θα πει ο κόσμος αν με δει πιτσιλισμένο με χρώματα; Καλό είναι και το γκρι. Επιβίωση να με λες…

Άλλος πιάνει τα χρώματα με λαχτάρα και πασχίζει να μην του μείνει σημείο αζωγράφιστο. Κοίτα τον πώς έγινε! Λευκό στο μέτωπο και μπλε στα μάγουλα, κόκκινο πάνω από την καρδιά, πράσινο στα χέρια και μωβ στα πόδια. Δεν έχουν στεγνώσει ακόμη τα χρώματα. Ειδικά εκείνο το κόκκινο. Μη με ακουμπάς! Θα με λερώσεις! Ζωή το λένε…

Αμάν και αυτή η επιμονή σου να θέλεις να εξηγήσεις τον πίνακά σου, τώρα που τον τελειώνεις! Αφού δεν θα τα καταφέρεις. Άντε, κάνε μια προσπάθεια.

– Λοιπόν, εκεί μέσα στο μπαούλο έχω φυλάξει τις εμπειρίες, τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα, η λίμνη συμβολίζει τα δάκρυά μου και ο ήλιος το γέλιο μου, τα συννεφάκια είναι αυτοί που έφυγαν, με πράσινο έχω κάνει την ελπίδα για το νέο.

– Ωραία! Ποιοι είναι αυτοί, οι οποίοι ίσα που φαίνονται πριν χαθούν πίσω από την πλαγιά;

– Αυτοί που πέρασαν, αλλά δεν άγγιξαν…

– Μάλιστα! Τελείωσες;

– Ναι.

– Είδες που δεν τα κατάφερες; Πού είναι αυτοί που άγγιξαν και δεν πέρασαν ποτέ; Αυτοί που θα είναι για πάντα εδώ – κάτω από το κόκκινο – έστω κι αν έφυγαν; Πού είναι τα δάκρυα που προκάλεσες και οι ήλιοι που χάρισες; Πού είναι τα αγγίγματα του Θεού;

Ο ΧΡΌΝΟΣ ΣΑΝ ΚΑΜΒΑΣ

Όλα ζωγραφισμένα είναι, αλλά τα βλέπεις μόνο εσύ!

Μη ντρέπεσαι και μη χαμηλώνεις τα μάτια. Όλων μας οι καμβάδες κάπως έτσι είναι. Και να σού πω και κάτι τελευταίο; Το μπαούλο σου είναι άδειο.

Τίποτα δεν υπάρχει εκεί μέσα. Φυλακισμένο κι ανήμπορο. Οι εμπειρίες, οι αναμνήσεις και τα συναισθήματά σου είναι έξω από αυτό. Είναι η δύναμη που κινεί τα πινέλα σου…

– Αν γύριζα το χρόνο πίσω, θα…

– Αν γύριζες το χρόνο πίσω, θα έφτιαχνες την ίδια ζωγραφιά. Με τα ίδια χρώματα και με τις ίδιες σκιές. Σε λίγο θα πάρουμε νέο καμβά. Νιώθεις το χαμόγελο, τη ζεστασιά, την αγάπη και την αγκαλιά Αυτού που μάς δίνει τους καμβάδες; Εκεί πάμε…

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Παναγιώτη Ασημακόπουλου στο new deal