Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας.
Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά.
Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc.
Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
στο κυνηγι του γεωργιου

ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Στην Ελλάδα της μιζέριας, όπου η απλή θέαση της πραγματικότητας αποτελεί «άγνωστη γη», για όσα δεινά συμβαίνουν στον «σοφό» λαό πρέπει απαραιτήτως να υπάρχει και ένας «εωσφόρος» που τα προκάλεσε. Στην περίπτωση αυτή, όπως εξηγεί ο κ. Παναγής Βουρλούμης σε άρθρο του στην Καθημερινή, ο κ. Ανδρέας Γεωργίου είναι το ιδανικό πρόσωπο.

Το γιατί είναι το ιδανικό πρόσωπο, ο κ. Παν. Βουρλούμης το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Αυτός ήταν που δέχθηκε τόνους λάσπης και οχετό ύβρεων όταν, ως επικεφαλής του ΟΤΕ, επιχείρησε να βάλει τάξη σε έναν Οργανισμό που η διαπλοκή και ο μαφιόζικος συνδικαλισμός είχαν μετατρέψει σε πραγματικό επιχειρηματικό βόθρο. Αυτός ήταν που άνοιξε τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και την μετατροπή του σε εταιρεία με διεθνείς φιλοδοξίες και επιδόσεις.

Και, βέβαια, οι άνθρωποι του κρατισμού και της διαφθοράς του θα ήταν πολύ δύσκολο να αναγνωρίσουν την προσφορά αυτή του κ. Παν. Βουρλούμη στην οικονομία.

Αναφορικά με τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, ο κ. Παναγής Βουρλούμης γράφει:

«Αντί να τιμηθεί με παράσημο από την πολιτεία, ο Ανδρέας Γεωργίου κινδυνεύει να πάει φυλακή. Είναι θύμα του συνδυασμού κακοήθειας, σαδισμού και βλακείας που χαρακτηρίζει την δημόσια ζωή μας. Ο Αν. Γεωργίου άφησε το 2010 την σίγουρη και καλά αμειβόμενη θέση του στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να γυρίσει στην πατρίδα του και να ηγηθεί της ΕΛΣΤΑΤ, που με πρόσφατο νόμο είχε γίνει ανεξάρτητη αρχή, αντικαθιστώντας την ΕΣΥΕ (Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδος). Η ΕΣΥΕ είχε συχνά και έντονα επικριθεί από την ΕΕ και άλλους οργανισμούς για έλλειψη επαγγελματισμού και ανεξαρτησίας και τα στοιχεία που δημοσίευε εθεωρούντο αναξιόπιστα. Στο εσωτερικό της χώρας μας οι παρεμβάσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων στο “μαγείρεμα” των στοιχείων εθεωρούντο δεδομένες.

»Ο Γεωργίου καθάρισε την πρώην ΕΣΥΕ και από τότε τα στοιχεία που δίνει η Ελλάδα κρίνοντα αξιόπιστα και γίνονται ανεπιφύλακτα δεκτά. Για όσους έχουν ασχοληθεί με το Δημόσιο, οι αλλαγές και βελτιώσεις που έκανε ο Γεωργίου αποτελούν άθλο, και μοιραία τον έφεραν σε σύγκρουση με τους εξής:

*Συνδικαλισμένους και κομματικούς υπαλλήλους της υπηρεσίας του, που δυσανασχέτησαν με την πειθαρχία που επέβαλε.

*Πρώην στελέχη της ΕΣΥΕ που “εθίγησαν” από την αμφισβήτηση των στοιχείων που παρήγαν στο παρελθόν.

*Πολιτικούς των κομμάτων που κυβερνούσαν τις περιόδους για τις οποίες υποβλήθηκαν στην Eurostat αναθεωρημένα στοιχεία. Ανάμεσά τους το ήδη δημοσιευμένο έλλειμμα του 2009, αναθεωρημένο από 13,6% σε 15,4%. Αυτή η διαφορά, κατά το κατηγορητήριο, μάς οδήγησε στο πρώτο μνημόνιο!

*Με την μερίδα των Ελλήνων που θεωρούν το να λέμε ψέματα στους ξένους πατριωτικό καθήκον.

»Ο πόλεμος κατά του Ανδρέα Γεωργίου άρχισε μόλις πάτησε το πόδι του στην ΕΛΣΤΑΤ, με παραβίαση του υπολογιστή του και επιθέσεις από τον Τύπο και τα ΜΜΕ. Ακολούθησε βροχή δικαστικών διώξεων για συκοφαντική δυσφήμηση, παράβαση καθήκοντος και πρόκληση σημαντικής ζημίας στην Ελλάδα –πάνω από 200 δισεκατομμύρια, κατά την κατηγορούσα εισαγγελέα–, κατηγορία που επιφέρει ισόβια. Παρ’ όλο που οι καταγγελίες έχουν επανειλημμένα κριθεί έωλες και παράλογες, οι διώξεις επανέρχονται με πείσμα και η εμμονή να τιμωρηθεί ο Γεωργίου δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο σε εκδικητικότητα, δεδομένου μάλιστα ότι δεν είναι πια στην ΕΛΣΤΑΤ, άρα δεν αποτελεί απειλή.

»Το κίνητρο είναι πολιτικό και πίσω από τις διώξεις βρίσκονται ισχυρά πολιτικά πρόσωπα. Το κουτοπόνηρο σκεπτικό τους είναι ότι, αν καταδικαστεί ο Γεωργίου, εξιλεώνονται εκείνοι για την διαχείριση της οικονομίας. Δεν θα έφταιγαν αυτοί που η Ελλάδα χρεοκόπησε αλλά ο μετρήσας το έλλειμμα, που το έβγαλε ο αθεόφοβος επίτηδες 1,8% υψηλότερο. Δεν καταλαβαίνουν ότι τούς συμφέρει να γίνεται όσο το δυνατόν λιγότερη κουβέντα για την τότε διαχείριση της οικονομίας μας και τις ευθύνες εκείνων που την είχαν. Αλλά αν καταλάβαιναν, δεν θα είχαμε χρεοκοπήσει. Μία καταδικαστική απόφαση όχι απλώς δεν θα τούς δικαίωνε, αλλά θα διεθνοποιούσε το ζήτημα για τα καλά.

»Οι κατηγορίες κατά του Ανδρέα Γεωργίου είναι κατάφωρα άδικες, αλλά η Δικαιοσύνη μας συχνά λειτουργεί με μυστηριώδεις τρόπους και ο Γεωργίου είναι μόνος, δίχως προσβάσεις και ισχυρούς φίλους. Η πολιτικοποίηση του θέματος, βέβαια, συμφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν ανύπαρκτος στην κρίσιμη περίοδο. Είναι όμως και μία ευκαιρία για την νέα ηγεσία της Ν.Δ. να δώσει στίγμα».

Κατά τα λοιπά, ο δρόμος προς την ανωμαλία έχει ανοίξει…