του ΑΛΦΟΝΣΟΥ ΒΙΤΑΛΗ

Ο ένας εκβιασμός διαδέχεται τον άλλο. Τώρα ο θύτης, δηλαδή η Τουρκία με τον στρατό κατοχής, επιχειρεί καινούργιο εκβιασμό στη Κύπρο θέτοντας το ψευτοδίλημμα: Λύση ή διχοτόμηση. Αυτή είναι πλέον η επίσημη γραμμή της Άγκυρας, έτσι όπως τελικά διαμορφώθηκε και προωθείται.

Μετά την πολύ πρόσφατη σύσκεψη στο Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών με την συμμετοχή όλων των Πρέσβεων της Τουρκίας στο Εξωτερικό και στον απόηχο των όσων είπε στην πρόσφατη παράνομη επίσκεψη του στα κατεχόμενα Κυπριακά εδάφη ο Τούρκος ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου, ότι δηλαδή σε περίπτωση αποτυχίας των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων θα αναζητηθεί άλλη, πέραν της ομοσπονδιακής, φόρμουλα διευθέτησης του κυπριακού.

Η Τουρκική πλευρά μάλιστα κωδικοποίησε την στρατηγική της σε οκτώ σημεία, τα οποία ήδη διέρρευσαν στον Τύπο, την περασμένη Τρίτη. Ουσιαστικά η Άγκυρα με τον εκβιασμό αυτό, επιχειρεί αφ’ ενός μεν να επιβάλλει τις πάγιες και εν πολλοίς διχοτομικές απόψεις της στις συζητήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη για το Κυπριακό, αφ΄ετέρου και αυτό είναι το μείζον στην παρούσα συγκυρία, επιχειρεί να αποφύγει – όπως ο διάβολος το λιβάνι- τον «καυτό» Δεκέμβρη.  Δηλαδή την αξιολόγηση της ενταξιακής πορείας της από τους Ευρωπαίους.

Μέχρι τώρα η Τουρκική πλευρά δεν έχει εκπληρώσει καμία από τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι της Ε.Ε και των χωρών μελών. Κυρίως δε δεν έχει εκπληρώσει την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Σύνδεσης με την Κυπριακή Δημοκρατία, που προβλέπει το άνοιγμα των Τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων σε Κυπριακά πλοία και αεροσκάφη. Δηλαδή την αναγνώριση με αυτό τον τρόπο της Κυπριακής Δημοκρατίας, της οποίας από το 1974 έχει καταλάβει τμήμα του εδάφους της.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση με την περίφημη Αντιδήλωση της το Φθινόπωρο του 2005 (την απάντηση της ουσιαστικά στη δήλωση της Άγκυρας ότι δεν εφαρμόζει την Τελωνειακή Σύνδεση με την Κύπρο), ξεκαθαρίζει πως η εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων της Τουρκίας αποτελεί όρο για την πρόοδο της ενταξιακής της πορείας.

Δυστυχώς όμως η Συντηρητική Κυβέρνηση της Ν.Δ, εγκατέλειψε και αυτό το θέμα στην τύχη του, όπως και όλα τα άλλα και έτσι στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 2006, δεν υπάρχει η παραμικρή πρόβλεψη για κυρώσεις ή άλλου τύπου πιέσεις στην Τουρκία, αν αυτή συνεχίσει να μην εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της και δη την εφαρμογή της Τελωνειακής Ένωσης.

Ουάσινγκτον και Λονδίνο, υποβοηθούν για την ώρα με τον τρόπο τους την απαράδεκτη συμπεριφορά της Τουρκίας, που ταυτόχρονα ναρκοθετεί τις συνομιλίες Χριστόφια –Ταλάτ για το Κυπριακό, θέλοντας εκ νέου να επιβάλλει μια νόθα και απόλυτα ελεγχόμενη από εκείνη λύση και όχι «μια λύση από τους Κύπριους για τους Κύπριους» που επιδιώκει η Ελληνοκυπριακή πλευρά.

«Ανεβάζει» λοιπόν το Κυπριακό η Άγκυρα για να δραπετεύσει από την αξιολόγηση του Δεκεμβρίου καθώς η Κυπριακή πλευρά, αλλά και η Ελληνική, θα αντιδράσουν στη μη εκπλήρωση των τουρκικών υποχρεώσεων. Την ίδια ώρα «περιμένουν στη γωνιά» την Άγκυρα Γάλλοι, αλλά και Γερμανοί (πιο ήπια βέβαια τώρα με την νέα Κεντροδεξιά Κυβέρνηση) καθώς επιθυμούν όχι πλήρη ένταξη, αλλά μια αναβαθμισμένη «ειδική σχέση». Αθήνα και Λευκωσία βέβαια εξακολουθούν για την ώρα να στηρίζουν την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, υπό την προϋπόθεση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της.

Βέβαια η επίλυση του Κυπριακού και η Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι δύο αυτόνομες διαδικασίες, όμως στη λογική της Άγκυρας υπάρχει πάντα η λογική του «παζαριού» και του «πακέτου». Μένει σε αυτό τον νέο εκβιασμό της Άγκυρας, να δούμε πως θα κλιμακωθεί η πολιτική της Αθήνας και της Άγκυρας και κυρίως πως θα πορευτούν και πως θα πιέσουν εν’ όψει της Συνόδου Κορυφής του Δεκεμβρίου, με δεδομένο ότι η Ελληνική πλευρά, έχει να αντιμετωπίσει άλλα δύο «πακέτα», αυτό των Σκοπίων (να αρχίσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις χωρίς επίλυση του θέματος της ονομασίας), αλλά και των διαπραγματεύσεων για την οικονομία.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.