Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
«εν μερει» εξηγησιμα…

«ΕΝ ΜΕΡΕΙ» ΕΞΗΓΗΣΙΜΑ…

Είναι εν μέρει εξηγήσιμο να μην αποκαλύπτει η Κομισιόν το μηχανισμό υποστήριξης της Ελλάδας – στην περίπτωση που απαιτηθεί. Είναι εν μέρει εξηγήσιμο που η Αθήνα εμμένει να ζητά “πολιτική στήριξη” κι όχι “οικονομική βοήθεια”.

Είναι εν μέρει εξηγήσιμο που η Αθήνα εμμένει σε “ευρωπαϊκή λύση”. Όπως επίσης είναι μέρει εξηγήσιμο που αφήνει ανοιχτή και την πόρτα του ΔΝΤ ή άλλων επιλογών.

Το “εν μέρει” διατυπώνεται ευλόγως, καθώς ελάχιστοι ανά τον κόσμο είναι σε θέση να γνωρίζουν το μυστικό παρασκήνιο στα ισχυρά κέντρα λήψη των οικονομικών αποφάσεων κι ως εκ τούτου δεν είναι δυνατό να αποκλείονται μεθοδεύσεις που παραπέμπουν ευθέως σε “θεωρίες συνωμοσίας”, που εσχάτως έχουν προσλάβει μυθικές διαστάσεις. Με την επιφύλαξη λοιπόν στοιχείων που δημοσιοποιούνται – είτε περιγράφουν μια πραγματικότητα, είτε υποκρύπτουν σκοπιμότητες – η εξήγηση των όποιων αντιφάσεων παρατηρούνται αποδίδεται σε μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαπραγμάτευση που εξελίσσεται, υπό το άγρυπνο μάτι των κερδοσκόπων.

Υπό αυτή την έννοια, είναι λογικό οι εμπλεκόμενοι να αποφεύγουν να ανοίξουν τα χαρτιά τους ή να αδυνατούν να καταλήξουν στην οριστική στάση τους. Σε ό,τι λοιπόν αφορά στον υπό δημιουργία ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας, δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί – όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για κάθε κράτος-μέλος που τυχόν αντιμετωπίσει ανάλογη κατάσταση στο μέλλον – υπό την προϋπόθεση πως είναι επιθυμητή η συνοχή της Ευρωζώνης. Αν πράγματι η διατήρηση της ΟΝΕ είναι στις προθέσεις όλων των κρατών μελών και το ευρώ στόχος των κερδοσκόπων, τότε ορθώς η Κομισιόν δεν αποκαλύπτει το σχέδιο της. Ίσως, όμως και να μην έχει την έγκριση να το πράξει, καθώς αυτό είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης της ερχόμενης Πέμπτης.

Από την άλλη ο μηχανισμός στήριξης δεν δημιουργείται για να βοηθήσει την Ελλάδα. Αλλά όπως ισχυρίζεται η Αθήνα για τη θεσμική θωράκιση της ΕΕ έναντι των κερδοσκόπων. Με απλά λόγια για να υπάρχει ένα “γεμάτο πιστόλι πάνω στο τραπέζι”. Το αν τελικώς η Αθήνα θα το χρησιμοποιήσει είναι μια άλλη κουβέντα.

Πόσο μάλλον την ώρα που οι κερδοσκόποι που ποντάρουν στην χρεοκοπία της Ελλάδας και κατ” επέκταση στην αποδυνάμωση του ευρώ και τη διάλυση της ΟΝΕ, θα ήταν “δώρο” να δημιουργείται η βεβαιότητα ότι η Ελλάδα ζητά απεγνωσμένα βοήθεια για να αποφύγει το “μοιραίο”. Το μήνυμα οφείλει να είναι ασαφές και συγκεχυμένο μέχρι την τελευταία στιγμή που η χώρα θα αναζητήσει τα χρήματα για να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις της – εφόσον τελικώς θελήσει να τις εκπληρώσει…