Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
«κοινωνικη συμμαχια» για ασφαλιστικο

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ» ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Δεν χρειάζεται μεγάλη φιλοσοφία για να κατανοήσει κανείς την αναγκαιότητα έναρξης διαλόγου για το Ασφαλιστικό. Όχι μόνο γιατί πλέον «η κατάσταση είναι δραματική» όπως παραδέχθηκε ο Ανδρέας Λοβέρδος. Ούτε και γιατί το Ασφαλιστικό είναι μια «βραδυφλεγής βόμβα» στα θεμέλια του κράτους, όπως έχουν επισημαίνει κατά καιρούς, πολλοί – κι ως εκ τούτου θα πρέπει να απενεργοποιηθεί.

Ο διάλογος για το Ασφαλιστικό πρέπει να ξεκινήσει προκειμένου να τεθούν επί τάπητος και με ειλικρίνεια όλα τα ζητήματα και να υπάρξει ένας συμβιβασμός που θα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των αιτημάτων όλων των εμπλεκομένων, διασφαλίζοντας παράλληλα στις μελλοντικές γενιές το αγαθό του «κοινωνικού κράτους».

Ουδείς αμφιβάλει ότι πρόκειται για μια πάρα πολύ δύσκολη κι επώδυνη διαδικασία. Είναι όμως μια υπόθεση απ’ την οποία θα κριθεί η ικανότητα αυτής της κυβέρνησης να επιτυγχάνει κοινωνικές συναινέσεις και να επιλύει δύσκολα προβλήματα.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος που φέρει άμεσα την πολιτική ευθύνη συνεπικουρούμενος από την γνώση και την εμπειρία του Γιώργου Κουτραμάνη και την πολιτική κάλυψη του Γιώργου Παπανδρέου, έχει την ευκαιρία να κερδίσει ένα πολύ μεγάλο στοίχημα που θα καθορίσει το πολιτικό του μέλλον. Αν αποτύχει θα καταβαραθρωθεί πολιτικά μη έχοντας τη δυνατότητα να αναζητήσει πολιτικά άλλοθι. Αν επιτύχει θα αφήσει ιστορία. Συνεπώς, έχει κάθε λόγο να προσπαθήσει ειλικρινά και με όλες τους τις δυνάμεις.

Το πολιτικό του κίνητρο μένει να επιβεβαιωθεί και στην πράξη. Αν προσέλθει στο διάλογο, θέτοντας στο τραπέζι την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και την περικοπή των συντάξεων, χωρίς προηγουμένως να προχωρήσει σε μέτρα δραστικής αντιμετώπισης της εισφοροδιαφυγής και εξορθολογισμού των δαπανών υγείας, το μόνο που θα πετύχει είναι να στρέψει την κοινωνία εναντίον του.

Όπως και σε άλλες περιπτώσεις που θα απαιτηθούν μεγάλες τομές και μεταρρυθμίσεις, έτσι και στην «καυτή πατάτα» του Ασφαλιστικού, η νέα κυβέρνηση πρέπει πρωτίστως να επιτύχει μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία. Αν αντιθέτως η κοινωνία αισθανθεί ή πειστεί πως η κυβέρνηση υπερασπίζεται τα συμφέροντα ορισμένων ισχυρών κοινωνικών τάξεων σε βάρος των υπολοίπων, θα δημιουργηθούν προϋποθέσεις σύγκρουσης κυβέρνησης – εργαζομένων. Σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση θα αρχίσει να εισπράττει ραγδαία φθορά και το κυριότερο η κατάσταση της χώρας να επιδεινώνεται.

Ανάλογη, με την κυβέρνηση, υπευθυνότητα οφείλουν να επιδείξουν και τα συνδικάτα. Οι ηγεσίες τους που κατά τεκμήριο εκπροσωπούν μια μειονότητα «ευνοημένων» εργαζομένων, οφείλουν να διαπραγματευτούν με γνώμονα και τα συμφέροντα των επερχόμενων γενεών ασφαλισμένων που όχι μόνο δεν εκπροσωπούνται επαρκώς στο διάλογο, αλλά που εν τέλει θα κληθούν να σηκώσουν το μεγαλύτερο κόστος των επερχόμενων αλλαγών.