Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας.
Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά.
Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc.
Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
πουτιν εσυ σουπερσταρ

ΠΟΥΤΙΝ ΕΣΥ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ

Ψηλός, ξερακιανός, με απεριποίητο μούσι και σκουλαρίκι στο αυτί, ο Αλέξανδρος Βαρσκόϊ ζει με την μητέρα του στον 14ο όροφο ενός πύργου της Μόσχας και έχει πίσω του 45 χρόνια ζωής. Φοράει βελούδινη μπλούζα και γκρι γιλέκο και η αλυσσίδα γύρω από τον λαιμό του εικονίζει τον Batman. Στο σαλόνι του σπιτιού του υπάρχουν οκτώ ηλεκτρονικοί υπολογιστές και μία γιγάντια οθόνη από την οποία παρελαύνουν αλγόριθμοι. «Δεν τρώει σχεδόν τίποτε», αναφέρει η μάνα του και προσθέτει ότι μπορεί να μείνει άϋπνος τρεις νύκτες. «Με τα κομπιούτερ έχει ψώνιο από τα 15 χρόνια του και στα 17 του παρακολούθησε μαθήματα πληροφορικής σε ένα Ινστιτούτο ειδικό στην ασφάλεια των μεταφορών. Μού έκανε εντύπωση το γεγονός ότι τον έβαλαν να υπογράψει μία βεβαίωση ότι δεσμεύεται να μην εγκαταλείψει την ρωσική επικράτεια…», λέει.

«Όχι, δεν δουλεύω για τον Πούτιν», λέει Αλέξανδρος στους επισκέπτες του. «Αλλά τον γουστάρω, γιατί έχει πυγμή και ξέρει τί θέλει». Ανοίγει ήσυχα ένα κουτάκι μπύρας και λέει σε έναν από τους τρεις Γάλλους δημοσιογράφους συνομιλητές του: «Μελέτησα το προφίλ σας και ιδού…». Έκπληκτος ο Γάλλος δημοσιογράφος βλέπει στην οθόνη να παρελαύνουν οι κωδικοί των λογαριασμών που χρησιμοποιούσε τα δέκα τελευταία χρόνια. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Αλέξανδρος ταξιδεύει στο site του Στέϊτ Ντιπάρτμαντ και ανοίγει πάνω από χίλια μέϊλ της Χίλαρυ Κλίντον. «Οι άνθρωποι είναι πάντα απροστάτευτοι», ψιθυρίζει. Σε μία επίδειξη δυνάμεως ανοίγει την σελίδα της Μαρίν Λε Πεν και μπαίνει άνετα στο site των Γάλλων Ρεπουμπλικάνων. «Το λογισμικό που χρησιμοποιώ είναι ευάλωτο», προσθέτει, λέγοντας ότι με δέκα ώρες στην διάθεσή του θα μπορούσε να μπει σε όλες τις θυρίδες των στελεχών του κόμματος.

«Παρόλα αυτά, δεν δουλεύω για τον Πούτιν», λέει ξανά. «Όμως το Κρεμλίνο με γνωρίζει και μού έχει προτείνει να κτίσω για λογαριασμό του ένα σύστημα. Με ενδιαφέρει η πρόταση, αλλά σκέφτομαι αν πρέπει να μπλέξω… Δεν θα ήθελα να την πατήσω σαν τον φίλο μου τον Ευγένιο Νικούλιν, που συνελήφθη στην Πράγα πριν πέντε μήνες από το FBI γιατί είχε ξεπαρθενέψει 167 εκατομμύρια λογαριασμούς. Είναι άραγε έγκλημα αυτό;», αναρωτιέται.

«Στον Πούτιν αρέσουν τύποι του στυλ Βαρσκόϊ, αλλά δεν νομίζω ότι τους χρησιμοποιεί επισήμως. Εξάλλου, κάποιοι από αυτούς είναι γνωστοί και εκτός Ρωσίας, γιατί έχουν δεσμούς με διεθνή δίκτυα χάκερς», μάς λέει ο συνάδελφος Μαρκ Νέξον του περιοδικού Λε Πουέν, που έχει αρκετά πάρε-δώσε με την Μόσχα. Γνωρίζει έτσι ότι το ψηφιακό δίκτυο του Βλαδίμηρου Πούτιν είναι πανίσχυρο και οι «πειρατές» του έχουν διασυνδέσεις και προσβάσεις παντού στην Δύση.

Έτσι, τις τελευταίες εβδομάδες, πολιτικοί και στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών στην Γαλλία, στην Γερμανία, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία έχουν πολλές και έγκυρες πληροφορίες για ρωσική παρέμβαση στις εκλογές που θα γίνουν σε τρεις από τις παραπάνω χώρες.

Στο πλαίσιο αυτών των πληροφοριών, εξάλλου, στα τέλη Νοεμβρίου 2016 ο κ. Μπρούνο Καλ, επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Γερμανίας, είπε στην εφημερίδα Suddeutsche Zeitung ότι η Γερμανία είχε «αποδεικτικά στοιχεία ότι οι κυβερνοεπιθέσεις που λαμβάνουν χώρα δεν έχουν άλλο σκοπό από το να προξενήσουν πολιτική αβεβαιότητα». Παρόμοιες ανησυχίες έχει εκφράσει και η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, υπονοώντας ότι η Μόσχα ενδέχεται να επιχειρήσει να επηρεάσει τις βουλευτικές εκλογές της Γερμανίας που έχουν προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο 2017.

Οι Γάλλοι πολιτικοί ήταν πιο επιφυλακτικοί σχετικά με τις συγκεκριμένες απειλές για τις προεδρικές εκλογές της χώρας τους, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν τον Απρίλιο και τον Μάϊο 2017. Αλλά ο Γκυγιώμ Πουπάρ, ο γενικός διευθυντής της γαλλικής Εθνικής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Πληροφοριακών Συστημάτων, έχει δηλώσει ότι και το Παρίσι ανησυχεί για την προοπτική ξένων παρεμβάσεων. Οι δυτικές δημοκρατίες αντιμετωπίζουν «την ανάπτυξη της ψηφιακής απειλής για πολιτικούς σκοπούς και για αποσταθεροποίηση», είπε στην εφημερίδα Λε Μοντ στις αρχές Δεκεμβρίου 2016.

Ούτε η Γαλλία, ούτε η Γερμανία, όμως, είναι έτοιμες να ασχοληθούν με τέτοιου είδους επιθέσεις. Τα θεσμικά τους όργανα δεν έχουν τα εφόδια για την πρόληψη ψηφιακών παρεμβάσεων και τόσον οι πολιτικοί όσο και οι πολίτες τους είναι ανέτοιμοι να χειριστούν τις επιπτώσεις αυτές. «Αυτό ο Πούτιν το γνωρίζει», τονίζει ο καθηγητής Μίρκο Χόχμαν, «γι αυτό και σήμερα κάνει ό,τι θέλει. Σκοπός του είναι να καταστήσει την Ρωσία υπολογίσιμη γεωπολιτική δύναμη και για την ώρα τα πάει μια χαρά».

Είναι άραγε τυχαίο που το γνωστό περιοδικό Φορμπς τον είχε εξώφυλλο με τίτλο Ο Πιο Ισχυρός Άνθρωπος Του Πλανήτη; Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Ο πρώην αξιωματικός της KGB επιβάλλει την θέλησή του παντού όπου επεμβαίνει –στη Συρία, στην Ουκρανία και αύριο στην Ευρασία. Παράλληλα, ο Βλαδίμηρος Πούτιν επεκτείνει την ζώνη επιρροής του στην Κεντρική Ασία, τα πάει καλά με την Τουρκία, έχει ανοικτή γραμμή με την Κίνα και με την βοήθεια των ψηφιακών «πειρατών» του ανοίγει και πολλές κλειδαρότρυπες στην Δύση.

«Τα τελευταία χρόνια» τονίζει ο Ντμίτρι Τρενίν, διευθυντής του Carnegie Moscow Centre, «ο Πούτιν και οι περί αυτόν αξιωματικοί κατάφεραν να ανανεώσουν τον ρωσικό στρατό, που βρισκόταν σε κατάσταση σήψεως. Οι δε τελευταίες επιχειρήσεις στην Συρία δείχνουν ότι η Ρωσία μαθαίνει να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά την στρατιωτική της ισχύ σε όλο τον κόσμο. Επίσης, οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται στον στρατό αποσκοπούν στην εξοικείωσή του με την αντιμετώπιση νέων απειλών. Η Μόσχα αναθεωρεί επίσης το πρότυπο ανάπτυξης των δυνάμεών της, ιδιαίτερα κατά μήκος των δυτικών συνόρων της, και θα εμβαθύνει την στρατιωτική της παρουσία στον θύλακα της Βαλτικής, το Καλίνινγκραντ. Αυτό δείχνει ότι η Ρωσία θεωρεί πρωταρχικές προκλήσεις τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, γι αυτό σήμερα παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον αυτά που λέει και επιδιώκει ο νέος Αμερικανός πρόεδρος για την Ευρώπη και την άμυνά της. Παρόλα αυτά, οι αμυντικές δαπάνες της χώρας είναι τεράστιες και το ερώτημα που τίθεται είναι πόσο θα τις αντέξει μία οικονομία που δεν βρίσκεται στα καλύτερά της».

Πολύ σημαντικός, στο επίπεδο αυτό, είναι ο ρόλος της προπαγάνδας εντός και εκτός Ρωσίας. Ο Πούτιν και άλλοι Ρώσοι αξιωματούχοι κατανοούν ότι το μέλλον της Ρωσίας –και το δικό τους– εξαρτάται από το πώς αισθάνονται οι απλοί πολίτες. Συνεπώς, η προσάρτηση της Κριμαίας ήτα μία άσκηση ιστορικής δικαιοσύνης για το μεγαλύτερο μέρος του ρωσικού κοινού. Άρα, οι υψηλές αμυντικές δαπάνες θα είναι δημοφιλείς τόσο όσο οι Ρώσοι πολίτες θα πιστεύουν ότι δικαιολογούνται από την διεθνή θέση της χώρας τους. Μέχρι στιγμής, αυτό φαίνεται να ισχύει. «Σήμερα», λέει ο Ντ. Τρενίν, «η Ρωσία είναι μία απολυταρχία, αλλά με την συγκατάθεση των κυβερνωμένων».

Εκτός Ρωσίας, το γόητρο του Βλαδίμηρου Πούτιν ανεβαίνει διότι το ίδιο συμβαίνει και με τον λαϊκισμό. «Σε μία Δύση που βρίσκεται σε κρίση, η εικόνα ισχυρών ανδρών τύπου Πούτιν κερδίζει έδαφος γιατί ο πολύς κόσμος θεωρεί ότι παρόμοιου τύπου ηγέτες βρίσκουν λύσεις σε δύσκολα προβλήματα. Ο πουτινισμός κερδίζει έτσι έδαφος μέσα και έξω από την Ρωσία, κυρίως δε στην κεντρική Ευρώπη, όπου ο λαϊκισμός δίνει ρέστα», τονίζει ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Ντομινίκ Μοϊζί, επισημαίνοντας ότι ο Πούτιν-σούπερσταρ θα είναι πρωταγωνιστής και το 2017, ιδιαίτερα αν καταφέρει να πείσει την Αμερική του Τραμπ ότι μπορεί να την βοηθήσει στις σχέσεις της με την Κίνα. Ερήμην της Ευρώπης, η οποία κάτι ψάχνει χωρίς να γνωρίζει τί ακριβώς…