Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017
ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ

Ο Σπύρος Παπασπύρος γεννήθηκε το 1961 στο Στένωμα Ευρυτανίας. Είναι Κοινωνιολόγος με Master στο δημόσιο managment. Έχει διατελέσει πρόεδρος και μέλος πολιτιστικών συλλόγων της Ευρυτανίας, του συλλόγου Ευρυτάνων σπουδαστών.
Εργάζεται στο ΕΣΥ και εχει υπηρετήσει απο θέσεις ευθύνης στην Διοικηση μονάδων του, υπήρξε Προεδρος της ΠΟΕΔΗΝ και επι σειρά ετών της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ. Σημερα είναι Συντονιστής Ομίλου επιστημονικού, κοινωνικού, πολιτικού προβληματισμού "ΑΚΤΙΔΑ", Πρόεδρος ΓΣ ΑΔΕΔΥ και μέλος Ευρωπαικής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής.
ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΣ
περιοδοσ φλερτ «αγνωστων» προορισμων

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΦΛΕΡΤ «ΑΓΝΩΣΤΩΝ» ΠΡΟΟΡΙΣΜΩΝ

Από την Ινδία με το σύστημα AI (Αλ) προβλέπεται ότι οι κάλπες να βγάλουν Τράμπ. Αν επιβεβαιωθεί για τέταρτη φορά ότι, η δημοσιότητα – καλή ή κακή – μετατρέπεται σε θετική ψήφο, το φλερτ της αμερικάνικης κοινωνίας με «άγνωστο» προορισμό είναι πιθανό.

Η υπερ-φόρτιση του κόσμου με ακραίες κοινωνικές ανισότητες, εστίες συγκρούσεων, ψυχρού κλίματος ανάμεσα σε βασικούς παράγοντες των διεθνών σχέσεων έως την κλιματική αλλαγή είναι ήδη σε υψηλά επίπεδα.

Οι ανταγωνισμοί κυριαρχίας των ποικιλώνυμων ελίτ, που από το αόρατο χέρι των αγορών τώρα «νομίζουν» ότι όλα μπορούν να ρυθμιστούν με τηλεχειριστήριο, αυξάνουν την ανησυχία για τα ανοιχτά μέτωπα της ανθρωπότητας ή νέα!

Εδώ, το φλέρτ – κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης – με την «ονοματολογία των αταίριαστων» και το ΕΣΡ και τα αδιέξοδα να μεγαλώνουν, ήδη τροφοδοτούν αστάθεια με το τέταρτο μνημόνιο να συζητείται ως ενδεχόμενο εκτός, αν στρώνεται το χαλί!

Η «στρατοπέδευση» της αντιπαράθεσης – πριν και μετά τις κάλπες – στο γνωστό: αν η κυβέρνηση «έκανε αυτό» και η αντιπολίτευση το «άλλο» τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, έχει πολυπαιχτεί και δοκιμάζει την κοινή λογική, την κοινωνική ανοχή ή έκρηξη σε μια κοινωνία που ήδη έχει περάσει το όριο!

Αρκετά επομένως, ως εδώ για μια μη «ανεξάρτητη» χώρα με ανοιχτά σύνορα και κοινωνία που πλήττεται διαρκώς από νέα, δυσεπίλυτα προβλήματα και οι προκλήσεις «εχθροπραξιών» από γείτονες πυκνώνουν.

Οι εκλογές σύμφωνα με τις ενδείξεις έχουν δρομολογηθεί και στήνεται σκηνικό διαχειριστικών διλημμάτων, εκτός των αναγκών της κοινωνίας, που η μισή είναι στο όριο ή στην φτώχεια και το 30% της υπόλοιπης διολισθαίνει!

Άνευ σοβαρών προτάσεων για αναδιάρθρωση των δημόσιων πολιτικών, σχεδιασμό μεσο- μακροπρόθεσμων πολιτικών, νέα εργαλεία, αναθέρμανση της οικονομίας με κινητοποίηση του ενδογενούς εθνικού κεφαλαίου που μετανάστευσε και μεταναστεύει, άνευ δηλ ελληνικού σχεδίου για κινήσεις υπέρ της απασχόλησης, της αειφόρου ανάπτυξης, η στασιμότητα και η πτώση δεν ανατρέπεται με φλερτ σε βραχύβιες πολιτικές ή τακτικισμούς!

Οι συσχετισμοί ως δυνατότητα ή εμπόδιο ή συμβιβασμός είναι λάθος «πάντα» να προσεγγίζονται μονοδιάστατα δηλαδή εξωτερικά, και ως άλλοθι για την εκάστοτε κυβέρνηση. Είναι και εσωτερικοί που μπορεί μια εύστοχη, επαρκής, ολική πολιτική αναδόμησης οικονομικών συστημάτων, πολιτικών και κοινωνικών θεσμών να αντιρροπήσει ότι βαρύ έρχεται από «έξω». Εκτός κι αν κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούμε να γίνουμε ανταγωνιστικοί με τους όρους που θέτουν οι θεσμοί ή η Γερμανία δηλ. σε σύγκριση με Αλβανία, Τουρκία, Βουλγαρία κλπ. ακόμη φθηνότεροι στην εργασία, χαμηλότερη ποιότητα ζωής, ακόμη ένα 25% κάτω σε βιοτικό επίπεδο!

Στην πρωινή ουρά -πριν το άρθρο-ηχηρά επιφωνήματα αποδοχής έτυχε μια φράση: τελικά όλοι τα καταφέραμε και ψηφίσαμε όλους τους «…..» τουλάχιστον μια φορά! Οι πολίτες «παγιδεύονται» από» επαγγελματίες» της πολιτικής χωρίς κανένα «επαγγελματισμό» ή ικανότητα και μετά το ερώτημα: πως αυτοί είναι «ψηλά» και η κοινωνία πάει κάτω γίνεται οργή, απαξία, ισοπέδωση των πάντων!

Το κλειδί είναι στην λέξη νέα εμπιστοσύνη και συνεργασία.

Εκτός όμως από την υπαρκτή ή ανύπαρκτη διορατικότητα των πολιτικών χρειάζεται και αυτή των πολιτών. Τα φλερτ της «πολιτικής», των «πολιτικών» και μέρους των κοινωνιών με «άγνωστη» κατάληξη, αν συνεχιστούν με ανάδειξη «λάθος ανθρώπων σε λάθος στιγμή», μπορεί σύντομα να μας «πάνε» στην δημιουργία «φιλανθρωπικών οργανώσεων» για την δημοκρατία, την οικονομία, την ανάπτυξη, την ζωή!

* Το σκίτσο είναι του Θοδωρή Μακρή