Η απαλλαγή από το αδηφάγο κράτος φαντάζει επιτακτική όταν κυρίαρχη είδηση είναι πως τα φορολογικά έσοδα προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από κατασχέσεις λογαριασμών. Οι Έλληνες φαίνονται να εξάντλησαν την φοροδοτική τους ικανότητα.

Παράλληλα, παρατηρείται και κόπωση σε σχέση με τα προϋπολογισμένα έσοδα. Για φέτος πρέπει να οδηγήσουν σε πρωτογενές πλεόνασμα 1,75% του ΑΕΠ. Για το 2018 και τα επόμενα χρόνια, το πρωτογενές πλεόνασμα που συμφώνησε ο κ. Τσίπρας, διπλασιάζεται σε 3,5% του ΑΕΠ.

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΡΆΤΟΣ

Γίνεται κατανοητό ότι οι Έλληνες που τραβούν το κάρο της υπερφορολόγησης, δηλαδή οι επιτηδευματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι επιστήμονες, οι καταστηματάρχες, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις, όντας ταυτόχρονα οικονομικά βιώσιμοι. Ωστόσο, αυτοί αποκαλούνται «μεσαία τάξη» της χώρας και κινούν την οικονομία της,

Υπενθυμίζω ότι ο Αντιπρόεδρος της Κομισιόν Κος Ντομπρόφσκις αποκάλυψε ότι η υπερφορολόγηση της μεσαίας ήταν επιλογή της κυβέρνησης. Σκοπός η αποφυγή περικοπής δημοσίων δαπανών και η προστασία του εκλογικού της «πελατολογίου».

Η πολιτική αυτή όμως, δείχνει να φτάνει στα όριά της, και να μην επιφέρει άλλα αποτελέσματα. Τα «υποζύγια» δεν αντέχουμε πλέον. Η 3η αξιολόγηση περιλαμβάνει μόνον μέτρα που αφορούν στο Δημόσιο. Και για αυτό η κυβέρνηση για πρώτη φορά στριμώχνεται, καθώς πρέπει να στραφεί εναντίον των ομάδων που την στηρίζουν.

Καθημερινά όμως, από όλους εμάς που βιώνουμε την υπερφορολόγηση και την ταυτόχρονη ηθική μας στοχοποίηση ως υπευθύνων της κρίσης, γεννιέται ένα νέο κίνημα που φωνάζει «Όχι άλλο κράτος»!!

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ

Δεν αντέχουμε άλλους φόρους, χωρίς καμία ανταπόδοση, με σχολεία χαμηλής ποιότητας για τα παιδιά μας.

Δεν αντέχουμε να πληρώνουμε εισφορές για μηδαμινές συντάξεις, που μπορεί να μην λάβουμε ποτέ, και για υπηρεσίες πρόνοιας άθλιου επιπέδου.

Δεν αντέχουμε να πληρώνουμε το 70% του εισοδήματός μας, αναλαμβάνοντας το 100% του ρίσκου της δραστηριότητάς μας.

Δεν ανεχόμαστε πια να μας καθυβρίζουν οι κυβερνώντες, να βιώνουμε την απειλή ποινικών και διοικητικών κυρώσεων, για να είμαστε συνεπείς σε εξοντωτικούς και ανήθικους φόρους.

Δεν γίνεται να απαιτούνται χρόνια για να βρει κανείς το δίκιο του, ιδιαιτέρως αν αντιδικεί με το Δημόσιο. Βαρεθήκαμε να πληρώνουμε για να παίρνει τον παχυλό μισθό του ο κάθε Καρανίκας.

Όσα νέα παιδιά μπόρεσαν, πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς, οι υπόλοιποι ας αγωνιστούμε για μία νέα Ελλάδα, που θα γεννά δουλειές και θα προσελκύει επενδύσεις, χωρίς την επέμβαση του Δημοσίου. Επιτέλους, ας γίνει κανονική η χώρα μας, ας έλθει επιτέλους Απαλλαγή από το αδηφάγο Κράτος, μήπως και φύγουμε πραγματικά από τα μνημόνια.

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Γιάννη Σαμέλη στο new deal