Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
ΜΕΛΙΝΑ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ

ΜΕΛΙΝΑ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ

Η Μελίνα είναι γεωπόνος. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές τις σπουδές στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Αγροτικής Οικονομίας & Ανάπτυξης. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Ολοκληρωμένη Ανάπτυξη Αγροτικού Χώρου από το ίδιο Πανεπιστήμιο. Έχει εργαστεί στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στη Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης στο τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων και τώρα εργάζεται ως σύμβουλος αγροτικής ανάπτυξης.
ΜΕΛΙΝΑ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ
ναι … στον αθλητικο τουρισμο

ΝΑΙ … ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Tο φαινόμενο του τουρισμού έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και συνδέεται με τον ελεύθερο χρόνο και τη μετακίνηση. Οι Ολυμπιακοί αγώνες αποτελούσαν για εκείνη την εποχή μια μορφή αθλητικού – θρησκευτικού τουρισμού, όπου οι επισκέπτες μπορούσαν να παρακολουθήσουν εκτός από τους αγώνες και διάφορες άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες όπως θεατρικές παραστάσεις και μουσικές εκδηλώσεις. Στη σύγχρονη εποχή, από το 1970 ουσιαστικά αρχίζει να γίνεται η πρώτη χρήση του όρου Αθλητικός Τουρισμός ο οποίος είναι μια μορφή εναλλακτικού τουρισμού. Τρία είναι τα είδη του, ο τουρισμός αθλητικών διοργανώσεων, αθλητικής αναψυχής και ο προπονητικός τουρισμός.

Σύμφωνα με τον World Tourism Organization (WTO), το 2020 περίπου 1,6 δισ. τουρίστες ετησίως θα ταξιδέψουν σε διάφορους προορισμούς. Η υγεία και, γενικότερα, η σωματική δραστηριότητα αποτελούν σημαντικό μέρος της τουριστικής βιομηχανίας και ειδικά ο αθλητικός τουρισμός είναι μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη μορφή αυτής. Μάλιστα, το προφίλ όσων τον ακολουθούν δείχνει πως πρόκειται για άτομα που έχουν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και εισοδήματος (διαθέτουν σημαντικά ποσά για αγορά εξοπλισμού), δίνουν προσοχή σε παρεχόμενες υπηρεσίες, προσέχουν την διατροφή τους, είναι μέχρι 45 ετών (κυρίως) και τείνουν να είναι “αφοσιωμένοι” τουρίστες το οποίο σημαίνει ότι θα ταξιδέψουν οπουδήποτε στον κόσμο αρκεί να κάνουν / παρακολουθήσουν το αγαπημένο τους άθλημα.

Γιατί ταιριάζει στη χώρα μας; Γιατί υπάρχουν αρκετοί αθλητικοί σύλλογοι που μπορούν να τον εφαρμόσουν μέσω οργανώσεων (Μαραθώνιοι – Αγώνες δρόμου, ιστιοπλοϊα ή ακόμα και ποδηλασία βουνού, τουρνουά γκολφ, κ.ά.) αλλά και σημαντικές διακρίσεις ελληνικών ομάδων που μπορούν να προσελκύσουν μεγάλες ευρωπαϊκές ή παγκόσμιες διοργανώσεις. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα να δημιουργηθούν ειδικά διαμορφωμένα πακέτα για Έλληνες τουρίστες ή σχολεία – Πανεπιστήμια με συμμετοχή σε διάφορες δράσεις. Τα πλεονεκτήματα της χώρας μας που πρέπει να εκμεταλλευτούν είναι η κληρονομιά των Ολυμπιακών αγώνων, η πολιτιστική μας ιστορία, οι πολύ καλές κλιματολογικές συνθήκες όλο το χρόνο, οι καλές ξενοδοχειακές μονάδες που υπάρχουν και οι ποικίλες περιοχές με τα διαφορετικά μορφολογικά χαρακτηριστικά που μπορούν να “υποστηρίξουν” υπαίθριες δραστηριότητες.

Με τη σωστή προβολή και διαφήμιση τα ανταποδοτικά οφέλη του αθλητικού τουρισμού είναι πολλαπλάσια για το σύνολο μιας περιοχής (εγκαταστάσεις – τοπικές επιχειρήσεις, φυσικό περιβάλλον, ανθρώπινο δυναμικό, κ.ά).

Ωστόσο, υπάρχουν και σημαντικά μειονεκτήματα. Τα βασικότερα έχουν να κάνουν με την έλλειψη ενός κεντρικού σχεδιασμού, το υψηλό κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών και την λανθασμένη προβολή όσων διοργάνωσεων γίνονται που δεν “πωλούνται” όπως θα έπρεπε και στο σωστό κοινό ώστε να προσελκύονται, μελλοντικά, περισσότερα άτομα.

Στις Η.Π.Α., για παράδειγμα, το οικονοµικό σύστηµα ανάπτυξης όλης της χώρας προωθεί τον αθλητισµό ως ένα ανταγωνιστικό προϊόν της αγοράς, το οποίο σε συνδυασµό µε τον τουρισµό δίνει ένα επικερδές αποτέλεσμα. Στην Ευρώπη, σχεδόν το 5% όλων των πακέτων για διακοπές αφορούν χειμερινά σπορ, το 1% καλοκαιρινά σπορ, το 6% αναψυχή σε βουνά και το 10% αφορούν αναψυχή στην ύπαιθρο. Στην Ολλανδία, ο αθλητικός τουρισµός αντιστοιχεί στο 52% όλων των τουριστικών ταξιδιών ενώ στην Ισπανία δημιουργήθηκαν αθλοτουριστικές µονάδες ως προορισμοί, κατόπιν συναπόφασης και των τοπικών κοινοτήτων, µε αποτέλεσµα αύξηση αφίξεων/ κερδών.

Άλλωστε, σύμφωνα με τον Νέλσον Μαντέλα, “ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργήσει ελπίδα εκεί όπου κάποτε υπήρχε μόνο απελπισία”.

Η πρόκληση για τη χώρα μας δεν είναι μόνο η εφαρμογή προγραμμάτων θεματικού τουρισμού (αθλητικός, ιατρικός, αγροτουρισμός, κ.ά) ή η προσέλκυση τουριστών με τις συνεπακόλουθες οικονομικές απολαβές αλλά η ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών. Πρωτεύον ζήτημα, η δημιουργία έργων υποδομής (αθλητικών και μη) ή η συντήρηση όσων ήδη υπάρχουν με στόχο την συγκράτηση του πληθυσμού στις εστίες του και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Επίσης, η προώθηση σωστότερων και πιο υγιεινών προτύπων διατροφής (Μεσογειακή, στροφή προς βιολογικά / ντόπια προϊόντα και παραγωγούς) έρχεται να υποβοηθήσει και να “κάνει τη διαφορά” σε σχέση με τις ανταγωνιστικές μας χώρες. Ένα πρόγραμμα που θα συνδυάζει διάφορες μορφές εναλλακτικού τουρισμού, βασιζόμενο στα πλεονεκτήματα κάθε Περιφέρειας, με αλληλοσυμπλήρωση υπηρεσιών και παροχών, θα οδηγήσει σε επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου ακόμα και για όλο το έτος. Όλα τα παραπάνω υπό την ομπρέλα ενός προσφερόμενου προϊόντος ελκυστικού σε ποιότητα και σε ανταγωνιστικές τιμές.