Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας.
Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά.
Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc.
Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
μετα εικοσι ετη…

ΜΕΤΑ ΕΙΚΟΣΙ ΕΤΗ…

Ο κ. Θάνος Κατσάμπας δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Υπήρξε ανώτατο στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και εκπρόσωπος της χώρας μας σε αυτό. Σήμερα είναι κορυφαίος συνεργάτης του Ατλαντικού Συμβουλίου –οργάνωση που προωθεί την εποικοδομητική ηγεσία και δέσμευση στις διεθνείς υποθέσεις, υπό το πρίσμα της ατλαντικής αντίληψης για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων.

Σε ένα τελευταίο άρθρο του στην εφημερίδα Ναυτεμπορική της 9ης Φεβρουαρίου 2017, ο κ. Θ. Κατσάμπας θίγει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, το οποίο και εμείς έχουμε θίξει χωρίς κανείς να δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτό. Πρόκειται για το πρόβλημα της διάρκειας της κρίσης, πίσω από την οποία, κατά την δική μας εκτίμηση, κρύβεται η πρόθεση του πολιτικού πελατειακού συστήματος να διαιωνίζεται χωρίς μεταρρυθμίσεις και με δανεικά. Την άποψη αυτή διατυπώνει ο κ. Θ. Κατσάμπας πολύ πιο τεχνοκρατικά και ευγενικά, σεβόμενος μία διπλωματική γλώσσα που, όμως, καλύπτει μεγάλες αλήθειες.

Συγκεκριμένα, ο αρθρογράφος της «Ν» γράφει: «… Η Ελλάδα ζούσε με δανεικά επί δεκαετίες, το βιοτικό επίπεδο είχε αναβαθμιστεί πλασματικά σε σημείο που δεν ανταποκρινόταν στο παραγωγικό επίπεδο της χώρας. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα στο μέσο της παγκοσμιοποίησης είχαν εξαφανιστεί και τον Μάϊο 2010 η χώρα είχε ουσιαστικά χρεοκοπήσει. Μετά το τεράστιο δάνειο που πήρε από το ΔΝΤ και τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης το 2011 και το 2012, με την έμμεση βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) το 2015 η Ελλάδα παρέτεινε την προσαρμογή κατά τουλάχιστον 7 χρόνια».

Στο πλαίσιο αυτής της πραγματικότητας, όπου είναι εμφανέστατες πλέον οι προσπάθειες μη εξόδου από την κρίση, ο κ. Θ. Κατσάμπας εκτιμά ότι δεν πρέπει πλέον να μιλάμε για κρίση αλλά για διαδικασία προσαρμογής. Προσθέτει έτσι στο κείμενό του:

«Αλλά η προσαρμογή θα συνεχιστεί. Γι’ αυτό είναι λάθος η χρήση της λέξης κρίση. Η Ελλάδα περνάει από μία μακροχρόνια περίοδο καθοδικής πορείας του βιοτικού της επιπέδου, σε επίπεδο που αντανακλά την σημερινή θέση της στον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας. Φυσικά, η θέση αυτή μπορεί να αναβαθμιστεί όταν η Ελλάδα υιοθετήσει και εφαρμόσει ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο που θα αντικατοπτρίζει ακριβέστερα τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, την διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την δημιουργία της ευρωζώνης. Αλλά μέχρι τότε θα ήταν σώφρον οι Έλληνες πολίτες να συνειδητοποιήσουν ότι έπαυσε πλέον να υπάρχει κρίση και ότι η περίοδος προσαρμογής θα είναι επίσης εκτενής και επίπονη.

»Πριν από δύο εβδομάδες, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διεύθυνσης και πρώην αρχηγός αποστολών της Ελλάδας στο ΔΝΤ, κ. Π. Τόμσεν, έκανε την πρόβλεψη ότι η ανεργία θα πάρει 21 χρόνια για να επανέλθει στα επίπεδα του 2009. Η κυβέρνηση απάντηση με δήλωση που ο Τύπος περιέγραψε σαν σκωπτική ή ειρωνική. Αλλά ο κ. Τόμσεν έχει δίκιο. Την ίδια πρόβλεψη είχε κάνει το 2014 ο κ. Ρομπόλης, διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Ας προσθέσω και την δική μου πρόγνωση: με βάση την διεθνή εμπειρία μου στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, οι πολλαπλές ληξιπρόθεσμες οφειλές στην εσωτερική διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας θα χρειαστούν επίσης περί τα 20 χρόνια για να εξαλειφθούν. Το συμπέρασμα είναι ότι η κρίση που ξεκίνησε το 2010 έπαψε να είναι κρίση και μετατράπηκε σε μακροχρόνια διόρθωση του ελληνικού εισοδήματος στο επίπεδο που επιβάλλει η παραγωγική ικανότητα της χώρας».

Και βέβαια, όσο αυτή η παραγωγική ικανότητα της χώρας θα βρίσκεται στα αζήτητα, γιατί έτσι νομίζουν κάποιοι ότι μπορούν να ασκούν εξουσία, τόσο ο χρόνος της προσαρμογής μπορεί από τα 20 χρόνια να περάσει στα 40… Και μέχρι τότε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, θα έλεγε ο Κ. Ζουράρις.