Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.
Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Latest posts by ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ (see all)

μεσανατολικο: εντιμοσ διαμεσολαβητησ τελοσ για ηπα

ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ: ΕΝΤΙΜΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΗΠΑ

Υπάρχει αμερικανική διπλωματική πολιτική στη Μέση Ανατολή; Ακριβέστερα, οι ΗΠΑ παραμένουν ως έντιμος διαμεσολαβατής (honest broker) στο Μεσανατολικό; Το ερώτημα είναι εύλογο.

ΤΙ ΝΕΟ ΚΟΜΙΣΕ Η ΑΝΑΓΝΏΡΙΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΉΜ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ

Γιατί η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως Ισραηλινής πρωτεύουσας προκάλεσε τόση ένταση σε Ευρώπη και Αραβομουσουλμανικό κόσμο; Άλλωστε εδώ κι 70 χρόνια η Κνεσσετ και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ εδρεύουν ήδη εκεί. Και τα Ιεροσόλυμα ήταν ήδη πριν 3000 χρόνια η πρωτεύουσα του Εβραϊκού κράτους την εποχή του Βασιλιά Σολομώντος. Εκεί βρίσκεται μάλιστα ο δυτικός τοίχος του μεγάλου ναού ο περίφημος τοίχος των δακρύων.

Συνεπώς τι καινούργιο έφερε ο Τραμπ που προκάλεσε τέτοιες αντιδράσεις; Ας μην ξεχνάμε δε ότι η απόφαση του να μεταφερθεί η Αμερικανική Πρεσβεία από το Τελαβίβ στα Ιεροσόλυμα βασίστηκε σε μια πρόταση εδώ και 20 χρόνια του Κογκρέσου. Ο θόρυβος που προκλήθηκε βασίζεται σε δυο μεγάλα προβλήματα που ανακύπτουν από την απόφαση του Τραμπ.

Ο ΤΡΑΜΠ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ

Πρώτον: Η απόφαση του βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με όλες τις αποφάσεις του ΟΗΕ που ως τώρα είχαν υπογράφει από τις ΗΠΑ. Η απόφαση του 1947 ανακοίνωνε ένα εβραϊκό κράτος με 58% του εδάφους. Ένα Αραβικό κράτος με Παλαιστινιακή κυριαρχία με 42% του εδάφους. Και ένα διεθνές status για την Ιερουσαλήμ την Αγία πόλη των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών (ιουδαϊσμού, Ισλάμ, χριστιανισμού).

Το σχέδιο αυτό δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Γιατί μόλις έφυγαν το 1948 οι Εγγλέζοι το 1948 τα αραβικά κράτη (Αίγυπτος, Λίβανος, Συρία, Ιορδανία, Ιράκ) επιτέθηκαν στο νεοσύστατο Εβραϊκό κράτος. Κι έχασαν τον πόλεμο. Έτσι επέτρεψαν στο Ισραήλ να αυξήσει το έδαφος του στο 78%. Το υπόλοιπο πέρασε κάτω από τον έλεγχο της Ιορδανίας.

Το 1967 με τον πόλεμο των έξι ημερών, το Ισραήλ εκ νέου κατέλαβε την Ανατολική Ιερουσαλήμ, την Δυτική όχθη, την περιοχή της Γάζας, την Αιγυπτιακή έρημο του Σίναι και τα Συριακά υψίπεδα του Γκολάν.

Η απόφαση 242 του συμβουλίου ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών καλεί τους Ισραηλινούς να αποχωρήσουν από τα εδάφη αυτά με αντάλλαγμα την Ειρήνη με όλα τα Αραβικά κράτη. Δεν εφαρμόστηκε ποτέ! Και μόνο με την συμφωνία του Camp David (1978 Σεπτέμβριος) το Ισραήλ επέστρεψε το Σίναι στην Αίγυπτο.

Στην συνέχεια έχουμε το σύμφωνο ειρήνης με την Ιορδανία (1994) και τις συμφωνίες του Όσλο (1993). Όμως, η Χαμάς σαμποτάρισε την ειρηνευτική διαδικασία. Αυτό και εκμεταλλεύτηκε το ακροδεξιό κόμμα Λικούντ στο Ισραήλ έτσι ώστε να μην εδραιωθεί η Ειρήνη στην Μέση Ανατολή.

Το status της Ιερουσαλήμ ήταν πάντα το σημείο σύγκλισης της Αραβίδα-ισραηλινής ειρήνης στα πλαίσια των αποφάσεων του ΟΗΕ. Με την απόφαση του ο Τραμπ κατέστρεψε ένα από τα κλειδιά των διαπραγματεύσεων.

ΟΙ ΗΠΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΈΝΤΙΜΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΉΣ

Δεύτερον: Η απόφαση Τραμπ θέτει υπό αμφισβήτηση την Αμερικανική ουδετερότητα την οποία οι ΗΠΑ έπρεπε να κρατήσουν. Με αυτό τον τρόπο παίζουν τον ρόλο του «honest broker» (έντιμος διαμεσολαβητής) μεταξύ των αντιπάλων μερών. Όπως το 1956 που η Ουάσιγκτον υποχρέωσε τους Αγγλογάλλους να τερματίσουν την εκστρατεία τους εναντίον του Νάσερ. Η πάλι τον Οκτώβριο του 1973 ήταν ο Κίσσινγκερ που έπεισε τους Ισραηλινούς να χαλαρώσουν την πολιορκία τους γύρω από την Τρίτη Αιγυπτιακή στρατιά. Αλλά και το 1991 τον Οκτώβριο ήταν ο Μπους που προκάλεσε την σύγκλιση για την Ειρήνη στην Μαδρίτη παρά την Ισραηλινή αντίθεση.

Όλοι όσοι γνωρίζουν γεωπολιτική συμφωνούν ότι η λογική λύση για την Ιερουσαλήμ είναι: το Δυτικό της μέρος να μείνει η πρωτεύουσα του Ισραήλ και το Αραβικό μέρος η μελλοντική πρωτεύουσα του Παλαιστινιακού κράτους.

Όταν οι πολιτικοί σκέφτονται πολιτικά πάντα μπορεί να βρεθεί λύση. Όταν όμως κι οι δυο πλευρές (Ισραήλ και Παλαιστίνιοι) βάζουν μπροστά την θρησκεία η λύση μοιάζει να απομακρύνεται. Το βέβαιο πάντως είναι ότι η Αμερική έχει πια τελειώσει σαν ο αντικειμενικός διαπραγματευτής του Μεσανατολικού προβλήματος.

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Δημοσθένη Δαββέτα στο new deal