Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι.
Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδοςχρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE.
Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεωνμε συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων.
Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ.
Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβεμέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού.
Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες.
Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών.
Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
η κεντροαριστερα και οι «ψηφοφοροι» τησ

Η ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ «ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ» ΤΗΣ

Φωτιά πήραν τα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή την ψήφο στις εκλογές για την κεντροαριστερά ψηφοφόρων που δεν είναι μέλη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή/και των άλλων κομμάτων που συμμετέχουν στο εγχείρημα. Τα υπέρ και τα κατά της συμμετοχής μη κομματικών μελών σε μια εσωκομματική διαδικασία αναμετρήθηκαν σε δεκάδες συζητήσεις.

Ίσως, το σημαντικότερο ερώτημα είναι γιατί ανέκυψε τώρα αυτή η συζήτηση. Μετά, δηλαδή, από 13 χρόνια που τα δύο μεγάλα κόμματα εφαρμόζουν ανοικτές διαδικασίες εκλογής αρχηγού. Ασφαλώς, δεν πρόκειται για κάποια θεωρία συνωμοσίας.

Αντιθέτως, νομίζω ότι πρόκειται για μια σαφή ένδειξη ότι μετά από 8 χρόνια κρίσεως και ρευστοποιήσεως του πολιτικού συστήματος, το κοινωνικό σώμα αρχίζει να αντιδρά και να ωριμάζει.

Η αλήθεια είναι ότι οι ανοικτές διαδικασίες εκλογής αρχηγού δεν απέκτησαν ποτέ τον χαρακτήρα διαλόγου με την κοινωνία.

Και πως θα μπορούσε άλλωστε να συμβεί αυτό αφού τα κόμματα παραμένουν κλειστά συστήματα προσωπικών μηχανισμών(Ν.Δ.) ή/και ομάδων συμφερόντων(ΠΑ.ΣΟ.Κ.).

Ίσως, μάλιστα, το ερώτημα δεν είναι μόνο «πως θα μπορούσε να συμβεί». Αλλά και «γιατί να συμβεί»; Άραγε, τι έχει να συζητήσει κάθε κόμμα με τους οπαδούς και τα μέλη των άλλων κομμάτων ή/και την κοινωνία ολόκληρη. Πολλώ δε μάλλον γιατί να το κάνει αυτό στο πλαίσιο της κορυφαίας του διαδικασίας;

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΤΗΣ

Ας είμαστε σοβαροί! Τα κόμματα είναι οργανωμένες ομάδες που εκφράζουν συγκεκριμένα κοινωνικά συμφέροντα. Η δημοκρατία, άλλωστε, δεν είναι πεδίο επιδείξεως φιλανθρωπίας. Δεν είναι εκκλησία, αλλά πεδίο συγκρούσεως κοινωνικών συμφερόντων.

Η διαφορά είναι ότι συγκρουόμαστε με κανόνες χωρίς να αμφισβητούμε το δικαίωμα και όλων των άλλων να εκφρασθούν.

Σε μια σχετική συζήτηση έλαβα την απάντηση ότι ως ενεργοί πολίτες πρέπει να συμμετέχουμε στις εκλογές κάθε ανοιχτού κόμματος. Λυπάμαι, αλλά αυτό είναι μεγάλο εννοιολογικό λάθος.

Δεν είναι ενεργή κοινωνία η εμπλοκή -κατευθυνόμενη ή μη- οπαδών του ενός κόμματος στα εσωτερικά του άλλου. Ακόμη και αν ιδεατώς αυτό θα ήταν σωστό. Στην πράξη δεν λειτουργεί έτσι.

Η δυνατότητά μας να επιλέγουμε τους καλύτερους δεν σχετίζεται με τις εσωκομματικές λειτουργίες. Αυτές είναι αρμοδιότητα των μελών κάθε κόμματος. Δημιουργείται όμως με θεσμούς που μας επιτρέπουν να μην εγκλωβιζόμαστε σε ένα κόμμα. Θεσμούς που μας δίνουν πολλαπλές επιλογές. Σε θεσμούς που καλλιεργούν και αυξάνουν την υπευθυνότητά μας.

Τέτοιοι θεσμοί είναι ΜΟΝΟΝ οι πολιτειακοί, οι οποίοι θεσπίζονται με το σύνταγμα και τους νόμους. Είναι ελεγχόμενοι και έχουν πιστοποιημένο αποτέλεσμα.

Όχι οι εσωκομματικές διαδικασίες, οι οποίες είναι ελεύθερες και ανεξέλεγκτες και καλώς είναι έτσι.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΆ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΟΡΜΗ

Αντί να είμαστε περιφερόμενοι -άρα ευκαιριακοί και ανούσιοι- ψηφοφόροι θα έπρεπε να απαιτήσουμε την καθιέρωση του ενιαίου ψηφοδελτίου ώστε να ψηφίζουμε βουλευτές από όλα τα κόμματα ή/και ανεξάρτητους. Την επόμενη εβδομάδα θα εξηγήσω τι σημαίνει ενιαίο ψηφοδέλτιο.

Υ.Γ. Η συζήτηση αυτή δεν προέκυψε τυχαίως. Στην πραγματικότητα οι εκλογές στην κεντροαριστερά ήταν μόνον η αφορμή. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι με ποιων την ψήφο θα προκύψει ο νέος αρχηγός της κεντροαριστεράς. Το πραγματικό –και υπόρρητο- διακύβευμα είναι η Ν.Δ., δηλαδή η στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη και η απαξίωση της Δεξιάς. Όπως επισημαίνουν πολλοί, οι ίδιοι άνθρωποι –λιγότερο ή περισσότερο επώνυμοι- του μεσαίου χώρου που προέτρεπαν στην εκλογή και ψήφισαν υπέρ του εμφανίζονται σήμερα να επιδιώκουν την εκλογή ενός εκλεκτού τους στην κεντροαριστερά. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι τι νόημα έχει η ύπαρξη δύο πολιτικών αρχηγών με ταυτόσημη ιδεολογική & εκλογική βάση (ένα τμήμα του κέντρου) ενώ θα έχουν αποκοπεί από την ευρεία βάση του κόμματός τους… Αλήθεια, πόσο δημοκρατία είναι αυτό;

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Ιπποκράτη Χατζηαγγελίδη στο new deal