Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι.
Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδοςχρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE.
Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεωνμε συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων.
Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ.
Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβεμέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού.
Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες.
Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών.
Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
η νδ ειναι κομμα οχι σκαφοσ (μεροσ ιι)

Η ΝΔ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑ ΟΧΙ ΣΚΑΦΟΣ (ΜΕΡΟΣ ΙΙ)

Σε απάντηση ή, πιο σωστά, με αφορμή το άρθρο μου για την Ν.Δ. (εδώ) Συντάκτης του κειμένου είναι καλός μου φίλος, που επιθυμεί να κρατήσει την ανωνυμία του. Πρόκειται για πολύ έμπειρο και παλαιό στέλεχος της Ν.Δ., αποστασιοποιημένο πλέον, και, όπως φαίνεται από το γλαφυρό και σαφές κείμενό του, πολύ απογοητευμένο!

Συμμερίζομαι πλήρως την αγωνία και τους προβληματισμούς του γι’ αυτό αναρτώ το κείμενό του αυτούσιο, όπως ακριβώς το έλαβα.

Σημειώνω, μόνον, ότι ο καλός μου φίλος δεν είναι μια τυχαία ή μοναδική περίπτωση. Γνωρίζω ότι στο ίδιο μήκος κύματος συντονίζεται ένας μεγάλος κύκλος στελεχών, που δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι από την κατάσταση την Παράταξη, αλλά και στο κόμμα. Δεν είναι οργανωμένοι ούτε έχουν αποφασίσει αν και πως θα κινηθούν, αλλά νομίζω ότι η ιστορία τους και η αξιοπρέπειά τους δεν επιτρέπουν μικροκομματικές κινήσεις. Το μόνο βέβαιον είναι ότι η Δεξιά παράταξη δεν είναι νεκρή ούτε αφημένη στις διαθέσεις παλαιών και νέων δημαγωγών & σωστήρων! Πολλώ δε μάλλον, η Δεξιά παράταξη δεν είναι κληρονομική μοναρχία όσων νομίζουν ότι έχουν σειρά δυναστικής διαδοχής…

Όλα φαίνεται να κινούνται πολύ γρήγορα και νωρίτερα από τα προγραμματισμένα. Η επίσπευση κατά ενός έτους της κατάργησης του αφορολόγητου, μετά από απαίτηση του ΔΝΤ, η αναμφισβήτητη συνέχιση περικοπών στους μισθούς και στις συντάξεις, το άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων, η μετωπική σύγκρουση με τη δικαιοσύνη, η προσπάθεια χειραγώγησης των ΜΜΕ, η βιαστική έξοδος στις αγορές με τυμπανοκρουσίες παρά το πανθομολογούμενο υψηλό κόστος, οι διορισμοί από το «παράθυρο» και τόσα άλλα γνωστά και άγνωστα.

Οι δημοσκοπήσεις, αποτυπώνοντας το πολιτικό κλίμα της εποχής, δείχνουν τα κυβερνητικά κόμματα να κατρακυλάνε στις προτιμήσεις των πολιτών. Την αντιπολίτευση να κερδίζει, μικρά ή μεγάλα ποσοστά, αλλά και πολύ μεγάλο ποσοστό αναποφάσιστων και αδιάφορων ψηφοφόρων, ικανό όμως να κάνει τις οποιεσδήποτε ανατροπές στα αποτελέσματα.

Και αυτό είναι που όλα τα κόμματα φοβούνται.

Ο κόσμος αποδοκιμάζει πλέον, φανερά, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ στο σύνολο σχεδόν της πολιτικής που ακολουθούν. Ωστόσο, φαίνεται να δυσπιστεί και γι’ αυτούς που έχουν ήδη κυβερνήσει τη χώρα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και για το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων.

Οι πολίτες ψάχνουν κάτι διαφορετικό. Βαρέθηκαν να ακούνε λόγια. Έχουν ανάγκη από λόγο και παραδείγματα. Τα πολιτικά κόμματα δεν μπορούν να αφουγκραστούν την ελληνική κοινωνία. Γι αυτό οι Έλληνες δεν ξεχωρίζουν πια πολιτικές, αλλά πρόσωπα. Πρόσωπα τα οποία είναι κοντά τους, νοιώθουν τον πόνο τους, καταλαβαίνουν το μόχθο τους, γνωρίζουν τα προβλήματα τους, τους εμπνέουν εμπιστοσύνη. Κι αυτό είναι το μεγάλο έλλειμμα του πολιτικού κόσμου. Η έλλειψη εμπιστοσύνης.

Κι αυτό είναι που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα μικρά κόμματα εκτός βουλής. Γι αυτό έχουμε και μια πανσπερμία νέων κομμάτων. Επειδή υπάρχει ιδεολογικό κενό και δεξιά και αριστερά και στο κέντρο.

Όλα αυτά δείχνουν ότι, παρά τη θερινή ραστώνη, ο ορίζοντας είναι συννεφιασμένος και τα επιτελεία των κομμάτων υπ’ ατμόν.

Η κυβέρνηση φιλοδοξεί να επαναφέρει τη χώρα στην κανονικότητα, αλλά παράλληλα, έχει έτοιμα τα ψηφοδέλτια σε περίπτωση που θελήσει να αιφνιδιάσει με εκλογές.

Η αντιπολίτευση, επίσης, στο σύνολό της ζητάει επανειλημμένα εκλογές, δηλώνοντας έτοιμη ανά πάσα στιγμή.

Σε όλη τη χώρα, θα υπάρξουν πολλές ανακατατάξεις και μετακινήσεις ψηφοφόρων και πολιτικών.

Οι ζυμώσεις είναι συνεχείς από και προς πρόσωπα και παρατάξεις.

Παλιοί που φαίνεται να «κόβονται» από τις παρατάξεις τους, καθώς και νέοι που φιλοδοξούν, αλλά βλέπουν κλειστές τις πόρτες των κομμάτων εξουσίας, συζητούν με όλους και για όλα.

Εξ άλλου, δεν είναι λίγα τα παραδείγματα, ανά την επικράτεια, που αξιόλογα στελέχη γύρισαν την πλάτη τους στα κόμματά τους και εκλέχτηκαν με άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Κι από ότι όλα δείχνουν, τα πολιτικά κόμματα ούτε και σε αυτό μπορούν να αλλάξουν. Ούτε στο εσωτερικό τους μπορούν να λειτουργήσουν την πραγματική δημοκρατία.

Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά…