Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ, σπούδασε Νομικά και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρακολούθησε ειδικά σεμινάρια επικοινωνίας στην Αγγλία. Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος της διαφημιστικής εταιρείας Ananas Α.Ε. από το 1987. Εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Εταιρειών Διαφήμισης και Επικοινωνίας για τέσσερις συνεχόμενες θητείες. Έχει εργαστεί για τις προεκλογικές εκστρατείες πολιτικών προσώπων και συνδυασμών, καθώς και ως σύμβουλος επικοινωνίας για πολλούς πολιτικούς και οργανισμούς, με πιο πρόσφατη απ’ όλες τις τακτικές συνεργασίες του, εκείνη με τον Πρόεδρο της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας.Από το 1997, διευθύνει και συντονίζει το επιτελείο επιστημονικών συνεργατών της Think Politics, αναλαμβάνοντας πλήθος υποψηφίων και σημειώνοντας εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας. Είναι συγγραφέας των εξειδικευμένων πρακτικών οδηγών Πολιτικής Επικοινωνίας «Πώς να κάνετε σωστή Προεκλογική Εκστρατεία» (1998) και «Πώς να κερδίσετε στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» (2006). Αρθρογραφεί σε τοπικής και εθνική κυκλοφορίας εφημερίδες, καθώς και σε εξειδικευμένα επαγγελματικά έντυπα στο χώρο της Επικοινωνίας.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
η χωρα των απιθανων τυπων

Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΠΙΘΑΝΩΝ ΤΥΠΩΝ

Μόνο σ’ αυτή τη χώρα θα μπορούσε να «ανθίσουν»τέτοια μπουμπούκια που με τις «copy – paste» ασυναρτησίες τους έχουν κάνει όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας να παραμιλάνε. Συνδυάζουν την παντελή άγνοια, την απίστευτη αλαζονεία, την ποινικοποίηση κάθε αποκλίνουσας άποψης από τη δική τους και την κατάφωρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.

Ας ξεκινήσουμε την προσπάθεια κατανόησης της πολιτικής «σαλάτας» που μας σερβίρεται καθημερινά σε μικρές ή μεγάλες δόσεις. Άλλοτε ικανές να μας τινάξουν στον αέρα ως χώρα ή ως αγορά και άλλοτε να κινδυνεύουμε να «σκάσουμε» από τα γέλια ή να βάλουμε τα κλάματα από το επίπεδο των πολιτών αυτή τη φορά.

Σε ποια χώρα θα υπήρχαν πολίτες να τρέχουν σε συγκεντρώσεις και να πιστεύουν ότι ένας νέος «Καματερός» θα πληρώσει το χρέος του καθενός μας;

Σε ποια χώρα τα Πανεπιστήμια θα μοιάζουν όλο το χρόνο με πολύχρωμα κέντρα κομμάτων και οι φοιτητές θα μπορούν να φοιτούν μέχρι τα βαθιά γεράματα;

Σε ποια χώρα μια κυβέρνηση στερείται των αναγκαίων εσόδων κλείνοντας ιδιωτικά κανάλια επειδή δεν συμφωνεί με την πολιτική γραμμή που ακολουθούν;

Σε ποια χώρα, πλην των μη δημοκρατικών χωρών, για να πληγεί ο καπιταλισμός οδηγείται σε φτωχοποίηση το μεγαλύτερο ποσοστών των κατοίκων της;

Σε ποια χώρα η πλειονότητα των εκλεγμένων αρχόντων δείχνουν με τις αποφάσεις τους να έχουν πλήρη άγνοια της ελληνικής πραγματικότητας και μοναδική τους έννοια είναι η παχυλή μηνιαία αποζημίωση που εισπράττουν;

Σε ποια χώρα θα είναι βασικό πολιτικό σύνθημα το «είπα – ξείπα» και οι πολίτες θα το καταπίνουν αμάσητο;

Σε ποια χώρα θα πετάμε «λάσπη» σε επαγγελματίες δημοσκόπους και στη συνέχεια θα τα «μαζεύουμε» πίσω και ούτε γάτα ούτε ζημιά;

Σε ποια χώρα οι πολίτες δεν γνωρίζουν ποιες «βόμβες» οικονομικές, κοινωνικές, ακόμη και θρησκευτικές θα τους πλήξουν την επόμενη μέρα;

Σε ποια χώρα οι πολίτες ψηφίζουν «ελαφρά τη καρδία» και για «χαβαλέ».

Ζούμε σε μια χώρα απίθανων τύπων και κατοίκων που με την ψήφο τους επιλέγουν. Η ανακυττάρωση του πολιτικού προσωπικού εμποδίζεται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση λόγω σταυρού προτίμησης και των γνωστών πελατειακών σχέσεων. Σε πρώτη φάση, ένας συνδυασμός σταυρού προτίμησης και λίστας θα μπορούσε να δώσει θετικά δείγματα ανανέωσης.

Νέοι, άφθαρτοι, καταρτισμένοι άνθρωποι από το χώρο των επιχειρήσεων είναι αναγκαίοι για να στελεχώσουν ένα καλύτερο κοινοβούλιο. Στο χέρι μας είναι!

* Το σκίτσο είναι του Θοδωρή Μακρή