Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017
ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ

ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ

Ο Ηλίας Καραβολιάς γεννήθηκε το 1976. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών της Νομικής και Οικονομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε τον θεωρητικό τομέα ειδίκευσης (Γενικής Θεωρίας και Οικονομικής Πολιτικής) με έμφαση στις Κεφαλαιαγορές, στην Θεωρία Παιγνίων και στην Οικονομική Ψυχολογία.
Είναι επίσης απόφοιτος του Institute of Maritimes and Economic Studies στο Kensigton του Λονδίνου, όπου σήμερα διατηρεί τον τίτλο του Α' αντιπροέδρου.
Δούλεψε στο Asset Management της Northstar Finance στην Έλλάδα και μετά στον χώρο του Investment Banking στο Λονδίνο μέσω της Αxiom Capital και της Upgrade London.
Yπήρξε Council Member στην διεθνή πλατφόρμα συμβούλων Gershon Lehrman Group για θεσμικούς επενδυτές και οργανισμούς.Ήταν στο Advisory Board του think tank Paratus Global Europe και διετέλεσε Αssociate Partner της διεθνούς εταιρείας συμβούλων σε συγχωνεύσεις/εξαγορές, InVent Solutions.
Συμμετείχε στο Board of Directors δύο εισηγμένων εταιρειών στην Σόφια( Marble Arts και Mayfair Group) και για σύντομο διάστημα ήταν μέλος του Investment Committee στο SF Global Fund
Από το 2009 -2014 έδινε διαλέξεις και ήταν αναλυτής στο Institute of Diplomacy and Global Affairs του Αμερικανικού Κολεγίου στην Αθήνα καθώς και στο Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών.
Aρθρογράφοςσε έντυπα και εφημερίδες,διατηρεί συνεργασία με ελληνικά αλλά και διεθνή sites.Έχει κληθεί ως ομιλητής σε διάφορα συνέδρια με αντικείμενο τα διεθνή χρηματοοικονομικά, την γεωπολιτική, κ.ακαι φιλοξενείται κατά καιρούςσε εκπομπές ελληνικών και ξένων ΜΜΕ. Πρόσφατα έγινε μέλος του Scientific Committee στο American Institute of Geostrategy με έδρα το Los Angeles.
ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ
οι αλλοι κι εμεισ

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΙ ΕΜΕΙΣ

Στο παρακάτω σχεδιάγραμμα του είναι ξεκάθαρο το διακύβευμα των ημερών. Αυτά χρωστάμε και σε αυτούς που βλέπετε. Στους Άλλους δηλαδή. Και εξηγώ ποιοί είναι οι Άλλοι όπως αναγράφονται στην πίτα του Χρέους:
-Προσωρινός και Μόνιμος Μηχανισμός στήριξης=163 δισ.
-Διμερή (διακρατικά) δάνεια ευρωζώνης=53 δισ.
-Oμόλογα ανταλλαγής μετά το κούρεμα PSI=30 δισ.
-Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα=18 δισ.
-Διεθνές Νομισματικό Ταμείο= 14 δισ.
-Έντοκα Γραμμάτια Ελληνικού Δημοσίου= 14 δισ.
-Νέες εκδόσεις ομολόγων= 7 δισ.
-Ομόλογα εκτός PSI= 3 δισ.
Στο αριστερό διάγραμμα βλέπουμε τις οφειλές μέχρι το τέλος του 2017. Με κόκκινο χρώμα είναι αυτές προς την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα( ΕCB). Γίνεται αντιληπτό ότι αυτές, είναι φέτος οι περισσότερες και ειδικά τον Ιούλιο εκτινάσονται στα 4,2 δισ. (οι συνολικές τότε είναι 7 δισ.). Τόσο πριν όσο και μετά, οι υποχρεώσεις σε μηνιαία βάση είναι σχετικά διαχειρίσιμες.
Εννοείται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαπραγμάτευση για την δεύτερη αξιολόγηση η οποία έπρεπε να έχει κλείσει από τον Μάρτιο του 2016. Σημείωση που πολλοί αγνοούν: Πήραμε περίπου 34 δισ. απο το 3ο μνημόνιο των 85 δισ. Σήμερα, «…η αξιολόγηση πλέον μεταφέρεται 22 Μαΐου του 2017 στο τακτικό Eurogroup….» Κάτι ξέρουν μάλλον.
Τώρα, είναι πλέον εμφανές ότι μαζί με την αξιολόγηση που δεν κλείνει θα εξετάστουν κάποια στιγμή τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και την συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, μάλλον με νέο δάνειο, καθώς είναι εμφανές ότι δεν μπορούν να τα βρουν ΔΝΤ και ΕΕ. Το παίγνιο είναι πραγματικά πιο απλό : Αφού- επισήμως- όλοι λένε ότι θέλουν το ΔΝΤ να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα,το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, αφού αυτά δεν έχουν καν εξεταστεί, αλλά το τι θα συμβεί μετά το 2018, οπότε και λήγει το πρόγραμμα.Δηλαδή : ΕΕ και Ελλάδα ζητούν από το ΔΝΤ να χορηγήσει νέο δάνειο χωρίς κανείς εκ των δυο να ξέρει, ή/και να δεσμευτεί, τι θα συμβεί στην ελληνική οικονομία μετά την λήξη του προγράμματος, δηλαδή τον Αύγουστο του 2018.
Όσοι ξέρουν απο το πώς λειτουργεί το Δ.Σ του ΔΝΤ και πώς διασφαλίζεται με βάση το καταστατικό του,καταλαβαίνουν το ανομολόγητο(που όλοι πλέον συζητούν σιωπηλά) που έρχεται: Θα τεθεί απο το ΔΝΤ όρος νέας κοινοπρακτικής χρηματοδότησης (ΔΝΤ + ΕΕ) της Ελλάδος μετά την λήξη του 3ου μνημονίου (Αύγουστο του 2018). Δηλαδή, 4ο μνημόνιο. Για να αποφευχθεί αυτό πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα: ποιός θα διασφαλίσει στο ΔΝΤ ότι θα λήξει το 3ο ελληνικό μνημόνιο και η Ελλάδα θα έχει ήδη βγει στις αγορές να δανείζεται;
Αλλά αυτά αφορούν τους Άλλους. Τους κατόχους του δημοσίου χρέους, του εξωτερικού κυρίως, της καταραμένης οικονομίας. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο αλλού. Είναι εντός του ασθενή που λέγεται Ελλάδα. Αντιγράφω απο το άρθρο του Θ. Τσίρου στο The Toc της 12/2/2017: »…Οφειλές προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, κόκκινα δάνεια, απλήρωτοι μισθοί, ενοίκια που δεν έχουν καταβληθεί και ανεξόφλητα τιμολόγια συνθέτουν ένα «πακέτο» που ξεπερνάει τα 240 δισ. Το πρόβλημα δεν σταματάει εκεί: το χρέος αυτό, αντί να μειώνεται αυξάνει με ρυθμό που ξεπερνάει ακόμη και τα 2 δισ. το μήνα.Τα δε καλά με το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν υπάρχουν στο ιδιωτικό: το μεγαλύτερο κομμάτι του τοκίζεται με επιτόκιο άνω του 8% μηνιαίως….»
Το δικό μας κλάσμα λοιπόν είναι 240 δισ./ΑΕΠ=175 δισ. Δηλαδή 115%. Με το ΑΕΠ να βαίνει μειούμενο για 3ο τρίμηνο, όπως λέει το Γραφείο Προυπολογισμού της Βουλής. Άραγε νομίζουμε ότι αυτό δεν το βλέπουν οι δανειστές; Λέτε να ζητάνε μέτρα για το 2018, 2019 και για πόσα χρόνια ακόμη, μόνο για να δεσμεύσουν την επόμενη κυβέρνηση; Λάθος. Βλέπουν ότι τα κλάσματα του χρέους (δημόσιο και ιδιωτικό) συγκλίνουν επικίνδυνα.Εκεί που όλοι φοβόντουσαν πιστωτικό γεγονός απο ατύχημα, τώρα το ξανασκέφτονται.
Το μεγάλο πιστωτικό γεγονός είναι εντός των τειχών. Και συμβαίνει καθημερινά. Αυξάνεται συνεχώς και οφείλεται σε τρείς παράγοντες: Σε ένα ανάλγητο τραπεζικό σύστημα που δεν λέει να διαγράψει κόκκινα δάνεια, σε ένα φορομπηχτικό κράτος που αρμέγει τα πενιχρά εισοδήματα, και στα ασφαλιστικά ταμεία που καρκινοβατούν μέρα με την μέρα, βάζοντας χέρι σε καταθέσεις.
Εμείς λοιπόν χρωστάμε στο Κράτος. Οι Άλλοι μας έδιναν λεφτά για να τους ξεπληρώσουμε τα παλιά χρέη και για να μην ξαναχρεωθούμε, αρκεί να ανεβάζαμε την παραγωγή μας. Αέρας κοπανιστός. Η εξίσωση δεν λύθηκε, τα κλάσματα του χρέους δεν μειώνονται και η ζωή θα συνεχίζεται έτσι. Χωρίς Τέλος(που το διαλαλούν οι κήνσορες της Αλήθειας απο τα πάσης φύσεως ΜΜΕ), χωρίς Αρχή (που την επικαλείται η κυβέρνηση) Δυστυχώς,ότι και να γίνει,η χώρα θα παραμείνει σφηνωμένη μεταξύ καταστροφής και επανεκκίνησης…