Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΒΙΤΑΛΗΣ

ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΒΙΤΑΛΗΣ

Ο Αλφόνσος είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στο Παρίσι, όπου έλαβε το πτυχίο της Ανωτάτης Σχολής Κοινωνικών Επιστημών (E.H.E.S.S) και το πτυχίο του 10ου Πανεπιστημίου (PARIS 10) και μεταπτυχιακό τίτλο (DEA) στην Πολιτική Κοινωνιολογία.
Από το 1990 ασχολείται επαγγελματικά με την δημοσιογραφία και για την διαδρομή του αυτή τιμήθηκε και με το Βραβείο του Ιδρύματος Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου. Α. Μπότση, το 2007.
Ασχολείται με το Πολιτικό και Διπλωματικό ρεπορτάζ και έχει εργαστεί σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικά δίκτυα. Είναι υπεύθυνος του Πολιτικού Ρεπορτάζ στην εφημερίδα «ΒΡΑΔΥΝΗ», πολιτικός συντάκτης στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και ανταποκριτής του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ).
Έχει συνεργαστεί και έχει κάνει δημοσιεύσεις σε γνωστές – επιστημονικού χαρακτήρα Επιθεωρήσεις κυρίως Γαλλικές- όπως στο «DEBAT», το «PROJET» κ.α.
ΑΛΦΟΝΣΟΣ ΒΙΤΑΛΗΣ
From spain with love…

FROM SPAIN WITH LOVE…

Προειδοποίηση: «Οι τυχόν παραλληλισμοί και ομοιότητες με την καθημερινότητά μας είναι προϊόντα συμπτώσεων και δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα» θα τόνιζαν οι σεναριογράφοι ταινιών και τηλεοπτικών σήριαλ κάποιων άλλων εποχών.

Στην Ισπανία ο σοσιαλιστής Πρωθυπουργός  Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο ανήγγειλε την παραμονή του παραδοσιακά νεκρού στη χώρα αυτή μήνα, λόγω θερινών διακοπών, πρόωρες γενικές εκλογές για τις 20 Νοεμβρίου. Και δεν μπορούσε άλλωστε να κάνει κάτι διαφορετικό. Δεν άντεξε στην πίεση των κοινωνικών και πολιτικών του εταίρων, μέσα και έξω από το κόμμα του, που το ζητούσαν φορτικά, ενάντια στη δική του διαβεβαίωση ότι θα εξαντλούσε τη θητεία της κυβέρνησής του που λήγει τον Μάρτιο.

Όταν πριν από δυο περίπου μήνες ο Θαπατέρο είχε προαναγγείλει ότι δεν θα διεκδικούσε μια τρίτη θητεία και έριχνε στη μάχη αυτή τον «αντ’ αυτού» Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Υπουργό Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης, αλλά και, παράλληλα, Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Αλφρέδο Πέρεθ Ρουβαλκάβα είχε επικρατήσει η εντύπωση πως η ενέργειά του αυτή ήταν συνέπεια του άγραφου ισπανικού εθιμικού κανόνα που περιορίζει σε δύο θητείες την παρουσία των πολιτικών σε πόστα εξουσίας, είτε κρατικής είτε κομματικής.

Ωστόσο μια προσεκτικότερη ανάγνωση του καθημερινού πολιτικού γίγνεσθαι στη μεγαλύτερη χώρα της Ιβηρικής θα οδηγούσε στο συμπέρασμα πως η απόφαση του Θαπατέρο ήταν το τελικό σπρώξιμο που έδωσε στον αρχηγό της συντηρητικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Μαριάνο Ραχόϊ  για να πέσει στο λάκκο των λεόντων της οικονομικής και πολιτικής κρίσης όπου βρίσκεται η χώρα.

Για να το πούμε αλλιώς:  Ο Αλφρέδο Πέρεθ Ρουβαλκάβα, η γριά αλεπού των πολιτικών ζυμώσεων,  δεν ήταν η περίπτωση εκδήλωσης προσωπικών προτιμήσεων του Θαπατέρο για το ποιος θα έπαιρνε το ρίσκο να αντιμετωπίσει τον σε εμφανή ανοδική πορεία υποψήφιο του Λαϊκού Κόμματος. Ήταν ο ελιγμός που θα έφερνε μεν τον Ραχόϊ στην εξουσία, όπου νομοτελειακά θα έφτανε ούτως η άλλως, αλλά θα του φύτευε απέναντι και σε μικρή απόσταση μια ισχυρή αντιπολίτευση που θα σφυροκοπούσε ανελέητα την μνημονιακή στην ουσία πολιτική που θα είναι υποχρεωμένος να εφαρμόσει.

 

Άρα, ο Θαπατέρο, στο πρόσωπο του Πέρεθ Ρουβαλκάβα,  δεν επέλεξε αυτόν που θα ηγηθεί μιας σοσιαλιστικής κυβέρνησης αλλά τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που θα είναι ικανός να καταφέρει τα πιο καίρια  κτυπήματα σε μια συντηρητική κυβέρνηση η οποία θα είναι υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων να «κάνει γαργάρα» όσες γενικότητες  περί «εφαρμογής οικονομικών μέτρων σοκ», «δημιουργίας θέσεων εργασίας» και «αποφασιστικών ενεργειών» διακηρύσσει μέχρι σήμερα ως αντίδοτο της κρίσης.
Επί πλέον, με τον χαλκέντερο Πέρεθ Ρουβαλκάβα, ο Θαπατέρο έδωσε και το μήνυμα πως προετοιμάζει τις βάσεις ενός νέου χώρου για την ισπανική κεντροαριστερά, θεμελιωμένου στη δυνατότητα επιβίωσης του ίδιου του υποψηφίου για την πρωθυπουργία.

 

Η απόφαση του Θαπατέρο για πρόωρες εκλογές έρχεται σε μια περίοδο ανάκαμψης των στατιστικών που αφορούν την απασχόληση λόγω της κατά παράδοση αυξημένης ζήτησης εργατικού δυναμικού στον τομέα του τουρισμού. Έστω και κατά μερικά δέκατα, τα σχεδόν 5 εκατομμύρια των ανέργων που αντιπροσωπεύουν το 21% του εργατικού δυναμικού και που θα συνεχίσει να αυξάνεται και το 2012, θα μειωθεί και θα αποτελέσει μια καλή δόση στάχτης στα μάτια του κόσμου που παρά τις κυβερνητικές προβλέψεις θα περιμένει για πολύ ακόμη την ανάκαμψη.

Παράλληλα, όσοι ενδιαφέρονται και προσπαθούν με κάθε τρόπο να ρίξουν και την Ισπανία στους μηχανισμούς οικονομικής στήριξης, δεν θα πετύχουν το στόχο τους μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου, έστω κι αν οι αγορές έχουν αρχίσει να ανεβάζουν τα επίπεδα των CDS, για παράδειγμα.

Μέχρι τότε, τόσο οι κυβερνητικοί χειρισμοί όσο και η προεκλογική καμπάνια του Πέρεθ Ρουβαλκάβα θα επικεντρωθεί στην ενίσχυση των εντυπώσεων για την ευστοχία των μέτρων αντιμετώπισης της κρίσης και, συνεπώς, την καλλιέργεια της  προσδοκίας καλύτερων ημερών στο κοινό, με στόχο την όσο το δυνατό μικρότερη διαφορά στα ποσοστά νίκης/ήττας που θα πετύχουν οι δύο μονομάχοι -ο Ραχόϊ και ο Πέρεθ Ρουβαλκάβα-  που προηγούνται κατά πολύ των υποψηφίων των άλλων κομμάτων.

Μόλις την προηγούμενη Κυριακή, δημοσκοπήσεις εμφάνιζαν κιόλας μείωση κατά τρεις μονάδες της διαφοράς των έντεκα πόντων του προβαδίσματος του Ραχόϊ, κάτι που σύμφωνα με τις αναλύσεις του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών οφείλεται κατά κύριο λόγο και στη δυνατότητα διείσδυσης του σοσιαλιστή υποψήφιου στις λαϊκές μάζες.