Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι.
Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδοςχρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE.
Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεωνμε συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων.
Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ.
Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβεμέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού.
Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες.
Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών.
Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
φαση πασοκ

ΦΑΣΗ ΠΑΣΟΚ

Από το 1974 μέχρι τώρα η χώρα είναι στη «φάση ΠΑ.ΣΟ.Κ.», ασχέτως ποιο κόμμα υποτίθεται κυβερνά. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν είναι μόνο κόμμα, είναι μια ολόκληρη πολιτική αντίληψη, μια ολόκληρη πολιτική φάση. Πίσω από τα όποια πολιτικά αιτήματα που έσερνε η μετεμφυλιακή περίοδος, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι η δικαίωση όποιου και για οποιονδήποτε λόγο ένοιωθε αδικημένος που δεν είχε πιάσει την καλή. Στις τάξεις του βρήκαν στέγη και ξέπλυναν το παρελθόν τους ακόμη και πρώην μαυραγορίτες, πρώην δωσίλογοι, πρώην συνεργάτες της Χούντας. Όλοι όσοι η καραμανλική Δεξιά και οι βαρώνοι της δεν ήθελαν στη Ν.Δ. γιατί τους χαλάγανε το ευρωπαϊκό-εκσυγχρονιστικό αφήγημα. Κούνια που τους κούναγε…

Η Ν.Δ. είχε ευρωπαϊκό και εκσυγχρονιστικό αφήγημα μόνον όσο υπήρχε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ενώ πιο γνήσιος εκφραστής του ήταν ο Γεώργιος Ράλλης. Αμφότεροι, όμως, αδυνατούσαν, δεν άντεχαν και μάλλον δεν ήθελαν να αντιπαρατεθούν στην ανερχόμενη συμμαχίας των –δήθεν και πραγματικών- μη προνομιούχων ανεξαρτήτως ιδεολογικής προελεύσεως, αλλά κοινής κοινωνικής αντιλήψεως: τον λαϊκισμό, την αρπαχτή, την μαγκιά, το βόλεμα εις υγείαν των κορόϊδων…

Ούτε ο Κώστας Σημίτης θα είχε γίνει πρωθυπουργός αν δεν είχε συμβιβασθεί με το βαθύ ΠΑ.ΣΟ.Κ., του οποίου, άλλωστε, υπήρξε «συνιδρυτής» με το κείμενο που υπέγραψε η Δημοκρατική Άμυνα τον Οκτώβριο του 1974. Και αυτός, ούτε ήθελε ούτε μπορούσε να ελέγξει το κόμμα του, την διαπλοκή και τη διαφθορά που είχαν ήδη κυριαρχήσει!

Η 5ετία Καραμανλή δεν είναι τίποτε άλλο από την συνέχεια της 8ετίας Σημίτη. Παρά τις διακηρύξεις, καμμία αξιακή διαφορά, μόνο τα πρόσωπα άλλαξαν. Ο Καραμανλής δεν είναι παρά ο Α. Παπανδρέου της Ν.Δ.

Βεβαίως, όπως όλες οι απομιμήσεις, δεν εκφράζει παρά μια παρακμή. Θα μπορούσε πολλά να πει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατά του -ανίκανου και αδιάφορου- Καραμανλή, όμως η διακυβέρνηση του μοιραίου –και επίσης ανίκανου- ΓΑΠ του στέρησε κάθε επιχείρημα και άλλοθι.

Αυτό που έχει απομείνει σήμερα είναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Γιώργου Γεννηματά, αυτού δηλαδή που υπήρξε ο πραγματικός οργανωτικός του ηγέτης και εμπνευστής, αυτού που το κληρονόμησε στον Κώστα Σημίτη για να επιβιώνει υπό την αμήχανη ηγεσία της κόρης του και των πολιτικών του επιγόνων. Αυτό το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν απαντά στις ανάγκες του σήμερα. Ακόμη και το 1974, όταν ιδρύθηκε, απαντούσε στις ανάγκες της μετεμφυλιακής Ελλάδος και όχι της μεταδικτατορικής.

Σήμερα, μας κυβερνά το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που έχασε την εσωκομματική αναμέτρηση το 1996, ας το ονομάσουμε «τσοχατζοπουλικό». Μαζί με τα απολειφάδια του ΣΥΡΙΖΑ και τον ελεεινό Καμμένο, συγκροτούν τον σκληρό πυρήνα του πολιτικού συστήματος της μεταπολιτεύσεως, ό,τι πιο καιροσκοπικό, μισαλλόδοξο, οπισθοδρομικό και σκοταδιστικό έχει να επιδείξει η κοινωνία μας. Δυστυχώς, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν διαφαίνεται η πτώση τους. Ούτε και θα πέσουν αν δεν υπάρξει το νέο, αυτό που, αφ” ενός, δεν βαρύνεται με τα λάθη και τη φαυλότητα του παρελθόντος και, αφ” ετέρου, έχει όραμα και στρατηγική για την Ελλάδα στον 21ο αιώνα.

Αυτό το νέο θα προέλθει από την Ελλάδα της παραγωγής, που αργά αλλά σταθερά αναδύεται, και όχι από την Ελλάδα του παρασιτισμού, που μοιραίως θα τελειώσει. Όταν θα μπορέσει να τα πει αυτά ο Ευάγγελος Βενιζέλος (ή όποιος άλλος…) ίσως ασχοληθούμε να τον ακούσουμε. Μέχρι τότε, με ενδιαφέρουν μόνον οι απόψεις του για πράγματα που καλώς γνωρίζει, όπως το P.S.I. Δεν θα προστατεύσουμε το μέλλον μας ακούγοντας όσους μας κατέστρεψαν το παρόν. Βεβαίως, στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν ανεύθυνοι πολίτες! Ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας ξεκινώντας από το να μην εμπιστευόμαστε όσους επιμένουν να εκφράζουν το παρελθόν!

Αντιλαμβάνομαι ότι όλα αυτά θα ενοχλήσουν πολλούς. Κυρίως φίλους μου αφού κι εγώ έχω προέλευση από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Αντιλαμβάνομαι ότι αναμένουν να δικαιωθούν. Αδίκως περιμένουν, το παρελθόν θα το κρίνει η Ιστορία, ασφαλώς χωρίς τις κραυγές των λαϊκιστών, των ψεκασμένων και των παρανοϊκών άκρων. Και, ασφαλώς, θα αναδειχθούν όλα τα –ουκ ολίγα- θετικά και της μεταπολιτεύσεως και συνολικώς της μεταπολεμικής περιόδου. Όμως, το πολιτικό ισοζύγιο είναι αρνητικό για τους πρωταγωνιστές της, πολιτικώς έχουν τελειώσει, ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς παίζει τις καθυστερήσεις…