Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.
Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
δημοκρατια αλα ερντογαν

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΛΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Ως ηγεμονική δημοκρατία ορίζεται όταν η πλειοψηφία μιας χώρας εκλεγμένη δημοκρατικά, συμπεριφέρεται ολοκληρωτικά στις μειοψηφίες, οι οποίες υπακούσουν από φόβο μήπως κατηγορηθούν εχθροί τού Έθνους.

Ας πάρουμε το παράδειγμα της Τουρκίας. Από την σύγχρονη καταγωγή του κράτους της, είναι μια Δημοκρατία που ζει σε διαρκή ταυτοτικό πόλεμο. Κατά την Κεμαλική περίοδο οι ελίτ, προσπαθώντας να θεμελιώσουν την Τουρκική ταυτότητα, βασισμένη στην ισλαμοσουνιτική της ρίζα, απέκλεισαν τις άλλες εθνοθρησκευτικές οντότητες από την κρατική εξουσία. Ανέπτυξαν μια στρατηγική εργαλειοποιησης του κράτους.

Με το που ήρθε στην εξουσία το κόμμα ΑΚΡ του Ερντογάν το 2002, η πορεία αυτή συνεχίζεται επιχειρώντας μεγαλύτερη διεύρυνση με την εκμετάλλευση νέων κοινωνικών ομάδων. Προσπαθεί να συνδυάσει τις δύο Τουρκίες: την μουσουλμανική (συντηρητική κι οικονομικά φιλελεύθερη) και νεωτερική (ελιτίστικη και κοσμική).

Ο Ερντογάν κατάλαβε ότι όσο περισσότερο ενεργοποιεί την παραδοσιακή αντιπολίτευση τόσο ενισχύεται εκλογικά, διότι θα βρίσκεται μόνιμα στην πλευρά της κοινωνιολογικής πλειοψηφίας της χώρας (συντηρητική και μουσουλμανική). Έτσι ανεξάρτητα από την ως τώρα ελευθεροκτόνα πολιτική του, την διαφθορά της εξουσίας του, παρατηρείται ένα αίσθημα νομιμότητας στην κοινωνιολογική κι εκλογική βάση τού ΑΚΡ. Πεπεισμένη αυτή η βάση ότι ο Γκιουλέν προετοιμάζει πραξικόπημα δέχτηκαν έναν μηχανισμό διαφθοράς του Ερντογάν και κυνήγησε τους πραξικοπηματίες. Στηρίζουν έτσι τον Ερντογάν στην μείωση των δημοκρατικών ελευθεριών, ενισχύοντας την θέση του.

Άλλωστε ήδη από το 2010 είχαμε δείγματα της αυταρχικής του συμπεριφοράς με τα γεγονότα του πάρκου Γεζι. Όσο περνά ο καιρός τόσο ο Ερντογάν πολώνει την κατάσταση. Θέλει ν’αλλάξει το Σύνταγμα στηριζόμενος στην αυταρχική του συμπεριφορά συνδυάζοντας την με την παραδοσιακή Τουρκία. Θέλει να γίνει Πρόεδρος εφαρμόζοντας το παράδοξο να είσαι κάποιος και Σουλτάνος και Χαλίφης ταυτόχρονα.

Πρόκειται για ηγεμονική εικόνα που ξεπερνά κάθε μεταρρυθμιστικό όριο εκμεταλλευόμενο το δημοκρατικό παιχνίδι. Πρόκειται για κάτι επικίνδυνο που εισάγει την έννοια της ηγεμονικής Δημοκρατίας ως πρωτόγνωρο γεγονός μιας προβληματικής, για την Ευρώπη, Τουρκίας.