Σε μια κοινωνία εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα, εκπεσούσα, παρηκμασμένη, είναι, τουλάχιστον, στρουθοκαμηλισμός να υποκρινόμαστε πως: «Όλα βαίνουν καλώς. Όσο για τα κακώς κείμενα, φταίνε … κάποιοι άλλοι. Συνηθέστατα οι πολιτικοκομματικοί αντίπαλοι». Θλίψη! Δράματα στο Ποδόσφαιρο, τη Δικαιοσύνη, την Αστυνόμευση, την Παιδεία, την Υγεία, και παντού … όπου δεί!…

Αναζητούν οι ΑΜΜΟΚΕΦΑΛΟΙ ψύλλους στ” άχυρα προσπαθώντας να βρούν ποιός κλάδος/τομέας είναι χειρότερος από τον άλλο (;). Τι να πεις; Σε ποιούς να το πείς; Ποιός, ποιοί θα ακούσουν; Πόσοι και πως θα (αντι)δράσουν; Ρητορικά ερωτήματα.

Τελευταία φαίνεται πως ο κατηφορικός δρόμος που ακολουθείται γίνεται και επικίνδυνα ολισθηρός.

Η ΔΙΚΑΙΟΣΎΝΗ ΩΣ ΘΕΣΜΟΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

Ο «πολιτικός κόσμος» προσπαθεί να αφαιρέσει και τα φρένα, σε μια ιδεοληπτική απόπειρα επιτάχυνσης/επιδείνωσης της πορείας κατολίσθησης μας (!).

Επιτίθεται στον θεσμό της Δικαιοσύνης με τη μανία (ΛΑΘΡΟ) ΘΕΣΜΟΘΗΡΕΥΤΗ! Ακούγονται μάλιστα και (συντριπτικά ή συντριβής;) επιχειρήματα όπως ότι έχει μειωθεί η αξιοπιστία της και βρίσκεται χαμηλά στην εκτίμηση των πολιτών.

Καλόπιστα , θα το δεχθώ. Και θα υπερθεματίσω – χάριν επιχειρηματολογίας – πως χρονοτριβεί, δεν είναι αδέκαστη, στον βαθμό που θα θέλαμε, επηρεάζεται από πολιτικούς, ή και άλλους ισχυρούς παράγοντες. Ακόμη ότι υπάρχουν ευάριθμοι επίορκοι λειτουργοί της και πως κάποιοι έχουν καταδικαστεί και φυλακιστεί.

Θα σας δώσω δύο βασικά (αντ) επιχειρήματα.

  • Σε κοινωνία /Κράτος παρακμής και σήψης δεν είναι δυνατόν ένας χώρος – πχ ο Δικαστικός – να συγκεντρώνει προνομιακά και αποκλειστικά αγγέλους, άμωμους , αμόλυντους, ικανότατους /επαρκέστατους λειτουργούς. Εξάλλου οι ποιοτικότεροι ξεχωριστοί /εκλεκτοί συμπολίτες μας επιλέγουν να ασχοληθούν με την πολιτική, προκειμένου να … σώσουν την Χώρα με κάθε – θεμιτό ή αθέμιτο (πάντοτε όμως ενάρετο ) τρόπο.

Κάτι που αποδεικνύεται από την άοκνη, διαχρονική προσπάθεια τους να εξυγιάνουν θεσμούς, όπως είναι η Δικαιοσύνη, οι Ένστολοι (ένοπλες Δυνάμεις και Αστυνομία) κ.α με την καταλυτική, αντικειμενική ή αμερόληπτη /ακομμάτιστη μέθοδο του … διορισμού των ηγεσιών τους. (Σ.Σ Πηγή όλων των δεινών που επακολουθούν).

  • Ορισμένοι του Κ.Σ (=Κομματικό Σύστημα, πρώην Π.Σ= Πολιτικό Σύστημα) χλευάζουν την Δικαιοσύνη και προκαλούν απαξιώνοντάς την. Θυμίζουν πως … σημειώνει πτώση στην αξιολόγησή της, από τους πολίτες.

Ανοίκειος και προκλητικός – λόγω προέλευσης ή, λαϊκότερα: «Κοίτα ποιοί μιλάνε» – τρόπος εξουδετέρωσης των Δικαστών.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΤΗΘΕΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Θεωρώ ότι θα είχε (και παιδευτικό /διδακτικό) ενδιαφέρον η πρότασή (μου).

Να γίνει μια εκτεταμένη πανελλαδική δημοσκόπηση με το εξής ερώτημα. «Με άριστα το δέκα πως θα βαθμολογούσατε την προσφορά /επάρκεια των Δικαστών και των Πολιτικών; Της Δικαιοσύνης και της Πολιτικής;»

Είμαι σίγουρος για το αποτέλεσμα. Αμφιβάλλω όμως αν θα συνέρχονταν οι εξουσιαστές μας ιχνευτές/ιχνηλάτες αποδιοπομπαίων τράγων και μανιώδεις εξολοθρευτές… θεσμικών εμποδίων (;)/ΘΕΣΜΟΘΗΡΕΣ, ή θα συνέχιζαν το προσφιλές – αποπροσανατολιστικό – κυνήγι των θεσμών που τους ενοχλούν !

ΥΓ1 Πάντως είναι ιλαροτραγικό η Κυβέρνηση /Πολιτεία να αναρτά ένα «wanted» και να εξαπολύει Υπουργούς και αξιωματούχους της ως «κυνηγούς επικηρυγμένων θεσμών». Θεσμών της ίδιας της Πολιτείας η οποία στοχεύει να… τους βγάλει (ως εμπόδια της) από την μέση. Πρωτοφανής, πρωτόγνωρη , πρωτόγονη , πρωτάκουστη – διεθνής – πρωτοβουλία/ πρωτιά!

YΓ2 Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές.

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου στο new deal