Ένας σοβαρός μάνατζερ δεν θα επιδίωκε ποτέ να αναλάβει μια χρεοκοπημένη επιχείρηση. Εκτός αν ήταν αφελής να πιστεύει πως η επιχείρηση δεν έχει χρεοκοπήσει ακόμα κι έχει ελπίδες να ζήσει. Ονειροπόλος να πιστεύει ότι με τη σκληρή δουλειά και τις εξειδικευμένες γνώσεις του θα την ξανακάνει βιώσιμη. Απελπισμένος, χωρίς άλλη καλύτερη δουλειά να κάνει (σε αυτή τη περίπτωση μάλλον δεν θα ήταν σοβαρός). Δόλιος να γνωρίζει πως η συγκεκριμένη επιχείρηση έχει από πίσω …λίπος που ουδείς το βλέπει και άρα θα είναι αυτός που θα το οικειοποιηθεί.

Τι από τα παραπάνω ισχύει για όσους διεκδικούν σήμερα να αναλάβουν τη διακυβέρνησης της χώρας για να την “σώσουν”; Πιστεύουν ότι το ελληνικό κράτος δεν έχει χρεοκοπήσει και μπορεί να συνεχίσει να ζει όπως ζούσε μέχρι σήμερα; Κάθε άλλο. Ουδείς το αναφέρει αυτό. Όλοι επισημαίνουν την ανάγκη ριζικών αλλαγών στη λειτουργία ενός κράτους αναποτελεσματικού, φθαρμένου και διεφθαρμένου που αποτελεί μια μόνιμη πηγή της ελληνικής κακοδαιμονίας – στην οποία εσχάτως προστέθηκε η διεθνής οικονομική κρίση, τα δομικά προβλήματα της ΕΕ κοκ – και επιδείνωσε την κατάσταση. Το περίεργο είναι πως ουδείς, ουδείς αναφέρει πως το συγκεκριμένο κράτος θα γίνει λειτουργικό και αποτελεσματικό. Ουδείς μας λέει πως θα (ξανα)πάρει μπρος η επιχείρηση.

Μα για να αναθέσει κάποιος την διοίκηση της επιχείρησης του σε κάποιον μάνατζερ, θα πρέπει ο μάνατζερ να του παρουσιάσει ένα συγκεκριμένο, ρεαλιστικό, εφαρμόσιμο και τελικά πειστικό business plan, ώστε να μπορέσει ο ιδιοκτήτης να τον προσλάβει. Το να διαπιστώνει το πρόβλημα που πρώτος απ” όλους ο ιδιοκτήτης το γνωρίζει, δεν αρκεί. Πολύ δε περισσότερο δεν πείθει λέγοντας απλώς “εγώ θα σώσω το μαγαζί σου”, επικαλούμενος ως μοναδικό επιχείρημα την ανικανότητα όλων των προηγούμενων να το σώσουν.

Σε αυτήν την περίπτωση εύκολα υποθέτει κανείς πως ο συγκεκριμένος μάνατζερ είτε είναι άσχετος με το αντικείμενο, είτε είναι αφελής να νομίζει ότι μπορεί να αναλάβει το “μαγαζί”, είτε κάτι άλλο έχει κατά νου. Ποιος αλήθεια γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει στην περίπτωση όσων διεκδικούν την διακυβέρνηση της χώρας; Ουδείς, ίσως ελάχιστοι… Γνωστό όμως είναι πως ουδείς απ” αυτούς μιλά συγκεκριμένα. Ουδείς έχει αξιόπιστο business plan.

Βεβαίως, υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά. Τα κράτη δεν είναι επιχειρήσεις. Αν μια επιχείρηση χρεοκοπήσει δημιουργείται στη θέση της άλλη και οι εργαζόμενοι συνεχίζουν αλλού της ζωή τους. Για τα κράτη δεν ισχύει αυτό. Αν ένα κράτος χρεοκοπήσει δεν δημιουργείται άλλο στη θέση του. Παραμένει επί μακρόν χρεοκοπημένο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή των πολιτών του…

Previous articleΕΝΑ ΤΥΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΜΑΣ ΕΛΛΕΙΠΕ
Next articleΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΝΑ ΖΟΥΝ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.