Στο «Βήμα της Κυριακής» 10 Δεκεμβρίου, υπό τον τίτλο «Το Δώρο του Αλέξη στον Κυριάκο», ο Γιάννης Πρετεντέρης, αναφερόμενος στην απλή αναλογική που ως σύστημα θα ισχύσει στις μεθεπόμενες εκλογές, δίνει την δική του ενδιαφέρουσα ερμηνεία και μεταξύ άλλων γράφει.

«ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ»

«Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες πριν από τις εκλογές (όποτε και αν γίνουν…) ο Κυριάκος θα λέει στους ψηφοφόρους: Θέλετε κυβέρνηση την Δευτέρα; Ψηφίστε με! Απλά πράγματα.

Σε αντίθεση με τον Κυριάκο, ο Αλέξης θα λέει: Μην ψηφίσετε τον Κυριάκο, να μην πάρει αυτοδυναμία, ώστε να αρχίσουμε το καλαμπούρι με τις εντολές και αν δεν τα βρούμε (που δεν θα τα βρούμε) θα κάνουμε και δεύτερες εκλογές με απλή αναλογική, για να αρχίσουμε πάλι το καλαμπούρι με τις εντολές και να δούμε αν και πότε θα φτιάξουμε κυβέρνηση! Μπερδεμένα πράγματα.

Δεν ξέρω πώς το βλέπετε εσείς το δίλημμα, αλλά εγώ έχω την αίσθηση ότι χρειάζεται μεγάλη προσωπική παράνοια ή ακατανίκητη δίψα περιπέτειας για να ψηφίσεις το δεύτερο. Τρίτη επιλογή δεν υπάρχει. Και στην πολιτική σχεδόν πάντα κερδίζουν οι απλές και καθαρές επιλογές.

Πώς τα κατάφερε έτσι ο Πρωθυπουργός; Για άλλη μία φορά έπεσε θύμα του εαυτού του και της χαμηλής στρατηγικής αίσθησης που διαθέτει. Διότι, αν δεν απατώμαι, η ψήφιση της απλής αναλογικής για τις μεθεπόμενες εκλογές είναι το δεύτερο κορυφαίο στρατηγικό λάθος του μετά την σύμπραξη με τον Πάνο Καμμένο. Αποδείχθηκε μία κίνηση μπούμερανγκ, αφού επιχείρησε με αυτήν να αποδυναμώσει τον Μητσοτάκη και κατέληξε να αποδυναμώνει τον ίδιο.

Η βασική σκέψη είχε ένα στοιχείο κουτοπονηριάς: να φέρουμε απλή αναλογική για τις επόμενες εκλογές, να την ψηφίσουμε μαζί με τους «μικρούς» που τους συμφέρει και να κόψουμε την δυναμική του Μητσοτάκη.

Έπεσε έξω και στα τρία. Δεν επιβλήθηκε η απλή αναλογική για τις επόμενες εκλογές αλλά για τις μεθεπόμενες. Δεν την ψήφισαν οι “μικροί”, παρ’ όλο που ενδεχομένως τούς συνέφερε με στενά εκλογικά κριτήρια, διότι δεν ήθελαν να βάλουν την χώρα σε περιπέτειες ούτε να συμπορευθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ανακόπηκε η δυναμική του Μητσοτάκη –το αντίθετο…

ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ Η ΑΠΛΉ ΑΝΑΛΟΓΙΚΉ

Αποτέλεσμα; Η απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ έμεινε στα χαρτιά μόνο σαν μπαμπούλας. Ο κόσμος θα ψηφίζει για να την αποφύγει.

Τα λάθη εδώ είναι δύο. Πρώτον: Αν θέλεις να κάνεις κόλπα με τον εκλογικό νόμο, δεν τα κάνεις τρία χρόνια πριν από τις εκλογές. Αφήνεις πρώτα να διαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό. Στοιχειώδες, ρωτήστε και τον Κουτσόγιωργα… Δεύτερον. Δεν γίνεται να υπόσχεσαι την επιστροφή στην κανονικότητα, να υπερασπίζεσαι την σταθερότητα και να οραματίζεσαι την ανάπτυξη αλλά την ίδια στιγμή να προτείνεις στον ελληνικό λαό μία πολύμηνη πολιτική και κυβερνητική περιπέτεια. Το ένα αντιφάσκει με το άλλο.

Και αυτό είναι το πραγματικό δώρο του Αλέξη στον Κυριάκο.

Τρία χρόνια Πρωθυπουργός δεν έχει καταφέρει να απαλλαγεί από τις αντιφάσεις που (στην καλύτερη περίπτωση… ) τον συνοδεύουν. Να διαμορφώσει κάποιο πειστικό, συνεκτικό και καθησυχαστικό αφήγημα. Ενώ ο Μητσοτάκης είναι αυτό που είναι και όλοι ξέρουν τί προτείνει. Ηρεμία και σταθερότητα μέχρι πλήξης.

Αποτέλεσμα; Αν δεχθούμε ότι η επιστροφή στην ομαλότητα και στην κανονικότητα (όπως και αν την εννοεί ο καθένας… ) αποτελεί σήμερα ίσως τον μοναδικό εναπομείναντα μύχιο πόθο του ελληνικού λαού. Αποκλείεται να τον εκφράσει ένα κόμμα που προτάσσει την πολιτική αστάθεια.»

ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι ο συλλογισμός του Γιάννη Πρετεντέρη είναι ορθολογικός και ως υπόθεση εργασίας μπορεί να χαρακτηρισθεί σωστός. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, δεν τον απαλλάσσει (τον συλλογισμό) και από κάποια ερωτηματικά.

Το πρώτο από αυτά είναι κατά πόσον το εκλογικό σώμα συλλογάται ορθολογικά.

Tην ώρα που έχουμε αρκετές αποδείξεις περί του αντιθέτου.

Ένα δεύτερο ερώτημα είναι αυτό του ποσοστού που πρέπει να λάβει η ΝΔ του Κυριάκου ώστε να μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Kαι ποια, τελικά, θα είναι η κοινοβουλευτική δύναμή της.

Τρίτον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πλειοψηφικά αντιευρωπαϊκά, αντιφιλελεύθερα και αντιδεξιά σύνδρομα.

Πάνω στα οποία ο Τσίπρας θα ποντάρει παίζοντας και τα ρέστα του. Κανείς δεν γνωρίζει, όμως, για την ώρα, πώς θα το κάνει αυτό και με ποια αθέμιτα και χυδαία μέσα.

Τέταρτον, δεν πρέπει να υποτιμάται το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας ανέβηκε στην εξουσία για να παραμείνει σε αυτήν όσο τού το επιτρέπουν οι συνθήκες.

Απέδειξε ταυτοχρόνως ότι είναι αδίστακτος όταν πιέζεται από τις συνθήκες. Κατά συνέπεια ποιος μπορεί να προεξοφλήσει τις κινήσεις του με στόχο την παγίδευση της κεντροαριστεράς στα ανομολόγητα παιχνίδια του για την εξουσία;

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου στο new deal

Previous articleΘΡΥΨΑΛΑ ΤΟ SUCCESS STORY ΤΣΙΠΡΑ
Next articleΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ «ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ»
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.