Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος προσπαθεί να εξηγήσει τους λόγους που ο Αλέξης Τσίπρας έδειχνε εμφανώς βαριεστημένος στη συνάντηση που είχε με τον Βενιαμίν Νετανιάχου. Επισημαίνει με έκπληξη πως ο Πρωθυπουργός δεν αναφέρθηκε καθόλου στη στρατιωτική συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ και τους κινδύνους που κρύβει η αδιαφορία του.


Τον καταλαβαίνω τον Πρωθυπουργό. Συμμερίζομαι τα συναισθήματά του για αυτό και τον λυπάμαι… Πλην όμως για τη χώρα και το κύρος της το θέαμά του ήταν λίαν επιεικώς θλιβερό.

Τον παρακολουθούσα προσεκτικά όσο μιλούσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός κ. Βενιαμίν Νετανιάχου. Έδειχνε να βρίζει την ώρα και τη στιγμή που βρισκόταν στη συνάντηση αυτή. Μια συνάντηση όμως ιδιαίτερα σημαντική. Και πιθανότατα εξαιρετικά κρίσιμη για το μέλλον της χώρας.

Γιατί ο Τσίπρας βαριόταν με τον Νετανιάχου;

Γιατί βαριέται όμως ο πρωθυπουργός στη σχετική συνάντηση τύπου.

Μια εκδοχή είναι να μην πολυκαταλαβαίνει αυτά που έλεγε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός. Και άρα έπληττε.

Μια άλλη εκδοχή είναι να ήθελε να δείχνει προς το εδώ αντισραηλινό και δήθεν αριστερό κοινό του ότι αυτά που τόνιζε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός τον αφήνουν παγερά αδιάφορο.

Τέλος μια τρίτη εκδοχή είναι ότι πίσω από το βαριεστημένο ύφος και τα ανοιχτά πουκάμισα, ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε να συσκοτίσει μια συμφωνία με το Ισραήλ που σίγουρα προκαλεί σπυριά στους «αντιιμπεριαλιστές» φίκους του που τον στηρίζουν.

Όποια και αν είναι η εκδοχή που μπορεί να επιλέξει και ο αναγνώστης μας, γεγονός είναι ότι ο κ. Βενιαμίν Νετανιάχου είπε πολλά και σοβαρά πράγματα. Τα οποία καλόν θα ήταν ο Αλέξης Τσίπρας να μπορούσε να τα καταλάβει.

Χώρα περικυκλωμένη από εχθρούς

Κατά πρώτον, μιλώντας για την πόλη Μπεν Σεβά, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξήγησε πως από χωριουδάκι στην έρημο, έγινε χάρη στην καινοτομία κορυφαίο τεχνολογικό κέντρο παγκόσμιας εμβέλειας. Εξήγησε παράλληλα ο κ. Νετανιάχου εμμέσως πλην σαφώς, ότι η χώρα που είναι περικυκλωμένη από θανάσιμους εχθρούς της, φροντίζει πάντα να βλέπει το μέλλον της. Άρα ο χρόνος της δεν είναι ρηχός. Το δέον δεν κυριεύει το παρόν και δεν το εξορίζει από την πραγματικότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, το Ισραήλ αποδίδει μεγάλη σημασία στη συνεργασία που με την Κύπρο και την Ελλάδα. Είναι δύο χώρες – κλειδιά, οι οποίες ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να παίξουν καθοριστικό γεωπολιτικό ρόλο στη ΝΑ Μεσόγειο και όχι μόνον.

Χώρες κλειδιά, Ελλάδα και Κύπρος

Από την άποψη αυτή, για τις τρεις χώρες ο υποθαλάσσιος αγωγός East Med, έχει μεγάλη σημασία. Πρόκειται για έναν αγωγό φυσικού αερίου που θα παράγεται στο κοίτασμα Λεβιάθαν (εντός ισραηλινής ΑΟΖ) από την αμερικανική εταιρεία Noble Energy LTD και θα μεταφέρεται στην Ευρώπη μέσω του East Med. Η μεταφορά αυτή, θα περνά από την Κρήτη και την Πελοπόννησο. Θα αποτελεί για την Ελλάδα πολύτιμη πηγή εσόδων, γεωπολιτικού βάρους και τεχνογνωσίας. Είναι δε αποκαλυπτικό από την άποψη αυτή το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει ήδη εκδώσει χάρτες που αποδέχεται πλήρως η ελληνική ΑΟΖ και απορρίπτει κατηγορηματικά την εκδοχή επί του θέματος της Τουρκίας.

Η επικίνδυνη στάση του Έλληνα πρωθυπουργού

Στο σημείο αυτό εντύπωση προκαλούν δύο πράγματα.

Πρώτον ότι ο βαριεστημένος πρωθυπουργός μας, όταν πήρε το λόγο στην συνέντευξη  δεν είπε κουβέντα για τους ισραηλινούς χάρτες. Δεν αναφέρθηκε καθόλου στη συμφωνία Ελλάδος – Ισραήλ στον στρατιωτικό τομέα. Επίσης καμμιά νύξη δεν έγινε και για την άδεια που έδωσε η χώρα μας στην ισραηλινή αεροπορία να εισέρχονται τα μαχητικά της σκάφη στον ελληνικό εναέριο χώρο κάθε φορά που το έχουν ανάγκη.

Κουβέντα δεν είπε επίσης ο πρωθυπουργός μας για μια πιο στενή συνεργασία με το Ισραήλ στο επίπεδο της καινοτομίας. Συνεργασία που για την Ελλάδα είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να ακολουθήσει αν θέλει να βγει από τη μιζέρια και την υπερχρέωση.

Ως φαίνεται όμως, για τις διάφορες “συνιστώσες” που ενδιαφέρονται για πλιάτσικο στα κρατικά ταμεία, θέματα όπως αυτά της καινοτομίας, της επιχειρηματικότητας και της προώθησης ακόμητων οικονομικών μοντέλων, τις αφήνουν παγερά αδιάφορες. Πιθανότατα δε, τις βρίσκουν και πολύ ενοχλητικές. Οι άνθρωποι αυτοί αποστρέφονται τη δημιουργία. Η τελευταία προϋποθέτει ευθύνη. Και είναι αντίθετη με εξομοιωτικές ιδέες που πνίγουν την ελευθερία. Θέλουν απέναντί τους μια κοινωνία εθισμένη στο χειρότερο. Οι «συνιστώσες» γιατί έτσι επιβιώνουν οι λαϊκισμοί.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η βαριεστιμάρα του πρωθυπουργού μας σε μια σημαντική για τη χώρα στιγμή δεν είναι μόνον θλιβερή. Κρύβει και πάρα πολλούς κινδύνους.      

Previous articleΕθνότητα Μακεδόνων αναγνώρισε ο Τσίπρας, όχι ιθαγένεια
Next articleΟρθώς ο Χουλιαράκης ζητά κοστολόγηση
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.