Ο Αντώνης Ζαϊρης πέραν της ανικανότητας και της κακοδαιμονίας του κράτους, που ανέδειξε η τραγωδία, σημειώνει και το σοβαρό έλλειμμα ηγεσίας σε όλα τα κλιμάκια της διοίκησης. Αφού οι περισσότεροι επιλέγονται με κομματικά κριτήρια.


Κάποτε ένας κουφός ρωτά επίμονα έναν χαζό να του απαντήσει πόσο κάνει δύο συν ένα (2+1). Ο χαζός το σκέπτεται λίγο και απαντά τέσσερα (4). Τότε ο κουφός του απαντά αυθόρμητα “να την φας και να ναι κρύα”.

Το εύστοχο αυτό ανέκδοτο είναι χαρακτηριστικό και απεικονιστικό της κακοδαιμονίας της χώρας μας. Της κακής λειτουργίας και αδυναμίας συνεννόησης του Πολιτικού μας συστήματος. Της “αλά κάρτ” δημοκρατικής λειτουργίας που κωφεύει στα μηνύματα των καιρών. Που κωφεύει στα συμβαίνοντα στο διεθνές περιβάλλον. Στην απορρόφηση προτύπων και υιοθέτηση καλών παραδειγμάτων για μίμηση. 

Αντίθετα αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει το εσωστρεφές πολιτικό μας σύστημα είναι η έγνοια του και η επιδίωξη διαρκούς αναπαραγωγής και νομής της εξουσίας. Αδιαφορεί πάγια για το συλλογικό όφελος της κοινωνίας για την πρόοδο και ευημερία του τόπου.

Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι αν δεν αλλάξουμε μυαλά, θα είμαστε μονίμως καταδικασμένοι να σερνόμαστε για πάρα πολλά χρόνια. Η διαχείριση της τραγωδίας της πυρκαγιάς στο Μάτι, μιας πόλης αυθαιρέτων με το 93% των κατοικιών εκτός σχεδίου πόλης και το 52% χωρίς οικοδομική άδεια, ανέδειξε την ανυπαρξία Οράματος, Στρατηγικού σχεδίου αλλά και της παραμικρής διάθεσης να αλλάξει κάτι.

Ποιος έχει την ευθύνη

Στο ίδιο μοτίβο αλληλοεπιρρίπτονται κάθε φορά ευθύνες μεταξύ των κομμάτων. Απόψεις περί ασύμμετρων απειλών και εξωτερικών εχθρών. Εστίαση στα ακραία φυσικά φαινόμενα και άλλα τέτοια. Δεν είμαι ωστόσο βέβαιος ακόμα και τώρα ότι παρόμοια επανάληψη του ιδίου συμβάντος δεν θα έφερνε τα ίδια ακριβώς μοιραία και οδυνηρά αποτελέσματα.

Δεν έχουμε μάθει ακόμα. Δεν έχουμε καταλάβει ποιός κατά το νόμο δίνει αυτήν την περιβόητη εντολή εκκένωσης. Όπως δεν έχουμε μάθει ποιός θα τιμωρηθεί για τα θύματα – ανθρώπους αυτής της τραγωδίας.

Προφανώς υπάρχει ευθύνη σε όσους νομιμοποίησαν τα αυθαίρετα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έπρεπε να στοιχίσει σε ανθρώπινες ζωές.

Προφανώς υπάρχει ευθύνη σε αυτούς που έπρεπε να πάρουν τις σωστές αποφάσεις και να κατευθύνουν τον κόσμο σε ασφαλή προορισμό για αποτροπή του μοιραίου. Όλοι μας είπαν περίπου ότι δεν φταίνε. Και ότι όλα έγιναν ως έπρεπε. Και εμείς ως απλοί πολίτες δεν μένει παρά να  βασίσουμε την ελπίδα μας στην εισαγγελική έρευνα. Για απόδοση ευθυνών που πρέπει να υπάρξουν.

Αναπάντητα ερωτήματα από την τραγωδία στο Μάτι

Υπάρχουν συγκεκριμένα αναπάντητα “γιατί..!!!”. Και πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένες απαντήσεις όπως π.χ.

Γιατί δεν δόθηκε εντολή εκκένωσης;

Γιατί η πυρκαγιά πέρασε τη λεωφόρο Μαραθώνος; Ή ακόμα γιατί υποτιμήθηκε η πυρκαγιά στο Μάτι;

Γιατί δεν εκσυγχρονίστηκε το δίκτυο 112 (παρά τα χρήματα που παίρνει η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2008 ) και αφορά στην αποστολή μηνύματος για έκτακτες ανάγκες. Και γιατί δεν εστάλη μήνυμα;

Γιατί δεν υπήρξε πεδίο συνεννόησης της μεταξύ Δημοτικής αρχής, Αστυνομίας και Πυροσβεστικής;

Ποια είναι αλήθεια η συσχέτιση ανάληψης πολιτικής ευθύνης και μη ορθής εκτέλεσης του νόμου. Η ανάληψη πολιτικής ευθύνης απαλύνει την μη εκτέλεση ή παράβλεψη του νόμου; 

Που είναι ο ηγέτης

Ανεξαρτήτως ωστόσο των όποιων πειθαρχικών ευθυνών, είτε αποδοθούν είτε όχι, και την ανάληψη πολιτικών ευθυνών αξίζει να σταθούμε στο σοβαρό έλλειμμα ηγεσίας σε όλα τα κλιμάκια διοίκησης. Οι περισσότεροι επιλέγονται περισσότερο με κομματικά κριτήρια. Λιγότερο με βάση τις επιχειρησιακές τους δεξιότητες ή την ικανότητα διαχείρισης κρίσεων. Την Στρατηγική σε ένα σοβαρό Οργανισμό ο επικεφαλής της επιτελικής ομάδας ή την έχει ή δεν την έχει. Και βεβαίως δεν την διαμορφώνει με βάση το τι του λέει ο ένας και ο άλλος. Ο Ηγέτης διαμορφώνει στρατηγική με βάση την εκάστοτε συγκυρία. Αφού συνεκτιμήσει παράγοντες και παραμέτρους του περιβάλλοντος και εμπιστευτεί την εμπειρία και τη διαίσθησή του.

Ο Ηγέτης είναι αυτός που έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Οξυδέρκεια, τόλμη, καθοδήγηση και κυρίως λήψη αποφάσεων σε κρίσιμες στιγμές. Τότε χρειάζεται και όχι όταν όλα πήγαινουν πρίμα. Ο καλός Πιλότος κρίνεται στα έκτακτα καιρικά φαινόμενα. Όχι όταν ο καιρός είναι καλός. Δυστυχώς η χώρα μου τα τελευταία πολλά χρόνια τυραννιέται και βασανίζεται από Διοικήσεις ανύπαρκτων μετριοτήτων. Όχι μόνο δεν είναι Ηγέτες. Αλλά έχουν προκαλέσει ανήκεστο βλάβη στην κοινωνία και δυσβάστακτο πόνο στον τόπο τους.    

Previous articleΚράτος αρλούμπα δεν καταβάλει συντάξεις
Next articleΈνα …tweet για τους πρωταθλητές
ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΑΪΡΗΣ
Ο Αντώνιος Ζαΐρης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτικές επιστήμες και έκανε Μεταπτυχιακές σπουδές (ΜΒΑ) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Είναι Διδάκτωρ Οικονομικής Κοινωνιολογίας από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η διδακτορική του διατριβή ήταν σε θέματα Μικρο-οικονομικής, με ειδίκευση στο Λιανικό εμπόριο. Εχει διατελέσει επί 30 χρόνια Διευθυντικό στέλεχος Πωλήσεων και Μarketing καθώς και Γενικός Διευθυντής σε διάφορες Πολυεθνικές Εταιρείες και σε μεγάλες Ελληνικές Επιχειρήσεις. Από το 2005 μέχρι τον Ιούνιο του 2012 υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Λιανικών Πωλήσεων Ελλάδας (ΣΕΛΠΕ). Από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 είχε τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Απο τον Σεπτέμβριο του 2013 και για ένα χρόνο είχε υπηρετήσει ως Αναπληρωτής Εθνικός εκπρόσωπος στην Διακυβερνητική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για θέματα βιώσιμης Ανάπτυξης. Σήμερα είναι Αναπλ. Αντιπρόεδρος του ΣΕΛΠΕ . Έχει επίσης διατελέσει Σύμβουλος Επιχειρήσεων σε θέματα Οργάνωσης και Διοίκησης, ενώ διαθέτει και 25ετή εμπειρία ως Εκπαιδευτής στον χώρο της ενδοεπιχειρησιακής εκπαίδευσης. Έχει δώσει σειρά διαλέξεων σε διάφορα Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του Εξωτερικού και έχει γράψει πλειάδα άρθρων και μελετών τόσο σε οικονομικές εφημερίδες όσο και σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Έχει διδάξει ως Επισκέπτης - Εισηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (2002-2006) , στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πειραιά (1996-1997), στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης( 2011-2013) καθώς επίσης και στα μεταπτυχιακά προγράμματα Διοίκησης Επιχειρήσεων των Πανεπιστημίων University of New York in Tirana και University of New York in Prague και στο Πανεπιστήμιο Τοulouse capitol 1. Από το 2014 μέχρι και σήμερα είναι μέλος Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στην ενότητα Μάρκετινγκ . Είναι μέλος της Ενωσης Αμερικάνων Οικονομολόγων (ΑΕΑ) ,του Βρετανικού Ινστιτούτου Μάνατζμεντ (BIM), του Κέντρου Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Goethe της Φρανκφούρτης (CFS), της Εταιρείας Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ), της Ελληνικής Ακαδημίας Marketing (ΕΑΜ) και της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει αρκετές ακαδημαικές δημοσιεύσεις με το σύστημα κριτών. Εχει επίσης δώσει συνεντεύξεις σε γνωστές ελληνικές και ξένες εφημερίδες. Μεταξύ άλλων, είναι συγγραφέας των βιβλίων: «Ποιά Ανάπτυξη ; » , «Total Business Success», 2009 από τις εκδόσεις Aθ. Σταμούλη (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη), «Ο ρόλος του Ηγέτη-Μάνατζερ στη σύγχρονη επιχείρηση», «Πως να κάνετε επιτυχημένες Πωλήσεις» και «η Πρακτική των Πωλήσεων» ,2005 από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εκδοτική, «Ανακαλύπτοντας τον τροχό – Σε αναζήτηση μιας νέας πολιτικής», 2005 από τις εκδόσεις Δαρδανός (σε συνεργασία με τον Γ. Σταμάτη)και «Για ένα νέο δημοκρατικό πρότυπο», 2010 από τις εκδόσεις Κριτική. Είναι παντρεμένος με την Δέσποινα Βούλγαρη και έχει δύο παιδιά τον Γιώργο και τον Κωνσταντίνο-Φώτιο.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.