Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017
πριν την εκποιηση;

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΠΟΙΗΣΗ;

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Μετά την απόφαση του Eurogroup της περασμένης Κυριακής, η κυβέρνηση μπορεί να επιχαίρει που η Ελλάδα γλίτωσε την χρεωκοπία, έστω και στο παρά πέντε.

Μπορεί επίσης να υποστηρίζει πως ήταν η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να “διεθνοποιήσει” το ελληνικό πρόβλημα, ο καταλύτης που οδήγησε την ΕΕ σε μια ιστορική απόφαση, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για το σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης. Πως ήταν η επιμονή του πρωθυπουργού να θέσει τους Ευρωπαίους ηγέτες έναντι των κερδοσκόπων, το κριτήριο που καθόρισε τη στάση και διασφάλισε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Το ερώτημα ήταν και παραμένει. Θα επιτρέψουν οι πολιτικοί στις ανεξέλεγκτες “αγορές” να καθορίζουν το μέλλον και τις τύχες λαών και κρατών; Θα επιτρέψει η ΕΕ με τους ασθενικούς έστω θεσμούς της να γίνει βορά στις ορέξεις των κερδοσκόπων; Η προχθεσινή απόφαση έδειξε πως για όλα υπάρχει ένα μέτρο και μια κόκκινη γραμμή. Για μήνες τώρα, οι αποφάσεις και οι χειρισμοί ορισμένων παραγόντων της ΕΕ έδωσαν τροφή σε ένα απίστευτο κερδοσκοπικό πάρτι. Αρκετοί έβγαλαν πολλά χρήματα. Ίσως ακόμα περισσότεροι να έχασαν.

Το σίγουρο πάντως είναι πως όλη αυτή η συζήτηση γύρω απ” τα spreads, τα δάνεια, το ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, τη στάση της Μέρκελ, του Τρισέ και του Σαρκοζί κι όλων αυτών που έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό, ελάχιστα αφορά τους απλούς πολίτες. Ακριβέστερα, δεν τους αφορά στο βαθμό που δεν συμμετέχουν στο πάρτι, ούτε επηρεάζουν τις αποφάσεις. Αντίθετα, οι όποιες αποφάσεις επηρεάζουν την καθημερινότητα και το μέλλον τους.

Η απόφαση της περασμένης Κυριακής επηρεάζει θετικά τους Έλληνες πολίτες, στο βαθμό που η χώρα απέφυγε την χρεοκοπία. Στο βαθμό που οι τράπεζες θα εξασφαλίσουν τη ρευστότητα που επιθυμούσαν και θεωρητικά θα έχουν τη δυνατότητα να ρίξουν χρήμα στην ελληνική αγορά. Το σημαντικό όμως είναι που θα πάει το χρήμα και πως θα αξιοποιηθεί, ώστε η Ελλάδα να αρχίσει να παράγει νέο πλούτο.

Διότι δεν είναι δυνατό μια κυβέρνηση να περιμένει από μια χώρα ολόκληρη να πανηγυρίζει επειδή κατάφερε να δανειστεί. Ακριβέστερα, επειδή της δόθηκε μια ακόμα περίοδος χάριτος να μπορεί να δανείζεται. Κάποια στιγμή θα χρειαστούν χρήματα και για την αποπληρωμή των δανείων. Ας ελπίσουμε πως αυτά δεν θα εξευρεθούν μόνο απ” την εκποίηση των τελευταίων “ασημικών” που κατέχει ακόμα το ελληνικό κράτος.