Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017
χαλιναρι στουσ επαγγελματιεσ συνδικαλιστεσ

ΧΑΛΙΝΑΡΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

Οι επαγγελματίες του συνδικαλισμού έχουν βγει στο “μεϊντάνι” το τελευταίο διάστημα. Διεκδικούν, απαιτούν, αντιδρούν. Το ερώτημα είναι για ποιους το κάνουν.

Υποτίθεται για αυτούς που εκπροσωπούν. Το ερώτημα που αυτομάτως ακολουθεί, είναι αν όντως τους εκπροσωπούν. Διότι με βάση τα όσα καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις που εμφανίζει μια τάση σημαντικής μερίδας πολιτών να επικροτούν τα νέα “μέτρα λιτότητας” που εξήγγειλε ο Γιώργος Παπανδρέου, διαπιστώνεται σοβαρή αναντιστοιχία των όσων “υπερασπίζονται” οι συνδικαλιστές κι όσων πραγματικά οι εργαζόμενοι θα επιθυμούσαν να υπερασπίζονται εξ ονόματός τους οι συνδικαλιστές που τους εκπροσωπούν.

Υποψιάζεται κανείς πως οι επαγγελματίες του συνδικαλισμού δίνουν αγώνα προσωπικής επιβίωσης. Ακριβέστερα αγώνα διατήρησης των “κεκτημένων” τους και της προνομιακής μεταχείρισης που έχουν απ” την εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Έχουν κάθε λόγο να το κάνουν! Θα υπερασπιστούν μέχρις εσχάτων τους μηχανισμούς εκλογής που τους συντηρούν ως δια βίου ηγήτορες του συνδικαλισμού.

Κι έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν, καθώς είναι οι ίδιοι μηχανισμοί που κατά καιρούς ενεργοποιούνται για να συντηρούν δια βίου εκπροσώπους του ελληνικού λαού. Το “πάρε – δώσε” μεταξύ τους είναι μια διαδικασία αδιαμφισβήτητη. Οι πολιτικοί για να εκλεγούν έχουν ανάγκη την “επιρροή” που, υποτίθεται, ασκούν οι συνδικαλιστές στους εργαζόμενους. Ευλόγως μετά έρχεται η ώρα της αντιπαροχής… Κι ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

Δυο οι τρόποι για να σπάσει. Ο πρώτος να υπάρξει μια πολιτική ηγεσία που θα έχει την πολιτική βούληση, την αποφασιστικότητα, αλλά κυρίως την ικανότητα να αποτανθεί απευθείας στην κοινωνία και στους εργαζόμενους, χωρίς συνδικαλιστικούς μεσάζοντες. Κι ο δεύτερος η “κοινωνία των πολιτών” να απαρνηθεί τη συνδικαλιστική διαμεσολάβηση, ενεργοποιώντας νέους διαύλους επικοινωνίας με την πολιτική ηγεσία.

Προϋπόθεση για μια τέτοιου είδους ουσιαστική και πραγματική ανατροπή, είναι η οικοδόμηση σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικών και πολιτικής ηγεσίας. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Πλην όμως η εμπιστοσύνη θα κτιστεί μόνον στην περίπτωση που η πολιτική ηγεσία δείξει συνέπεια λόγων και πράξεων.

Προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε σημαία την αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Έδειξε να έχει εντοπίσει την πηγή του κακού που παράγει το σημερινό αδιέξοδο. Έδειξε να κατανοεί πως με την κατάργηση του σταυρού προτίμησης θα δημιουργήσει ρωγμή στο σημερινό φαύλο κύκλο. Αν το πετύχει οι επαγγελματίες της πολιτικής και του συνδικαλισμού θα συνταξιοδοτηθούν. Αν όχι θα συνταξιοδοτεί ο ίδιος.