Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017
απλη λογικη…

ΑΠΛΗ ΛΟΓΙΚΗ…

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

«Χωρίς οικονομική αυθυπαρξία δεν υπάρχει εξωτερική πολιτική». Το είπε ο Θεόδωρος Πάγκαλος σε ημερίδα του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων και δεν αποτελεί πρωτοτυπία. Είναι από τα βασικά που διδάσκονται πρωτοετείς φοιτητές πολιτικών επιστημών και διεθνών σχέσεων. Καλού κακού, ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης φρόντισε να το υπενθυμίσει σε ένα ακροατήριο που αποτελούνται από διπλωμάτες, ακαδημαϊκούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους, ερευνητές. Ασφαλώς, δεν επεδίωκε να πει κάτι καινούργιο. Όμως, η φράση του έγινε είδηση, σε μια περίοδο που η χώρα διέρχεται μια εξαιρετικά δυσχερή οικονομική συγκυρία, φλερτάροντας με το ενδεχόμενο της χρεωκοπίας. Τελικά, εκτός από ό,τι λέει κανείς, έχει σημασία πού, και κυρίως πότε το λέει. Αναμφίβολα, ο Θεόδωρος Πάγκαλος διαθέτει το σχετικό ταλέντο…

Παρ’ όλα αυτά το θέμα εν προκειμένου δεν είναι η αίσθηση που προκάλεσε ο κ. Πάγκαλος με όσα είπε, αλλά η ουσία των όσων είπε. Κι είναι η ουσία αυτή που ολοένα και περισσότεροι αντιλαμβάνονται σήμερα – πόσο μάλλον που η οικονομική κρίση κτυπά βίαια την πόρτα της χώρας.

Μιας χώρας που χρόνια τώρα βιώνει μια εξίσου πρωτοφανή, πλην όμως επίπλαστη, ευμάρεια, η οποία οφείλεται στα δανεικά που λαμβάνει κι ουδόλως σε μια αναδιάταξη του παραγωγικού της ιστού που θα επέφερε νέο πλούτο. Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να διαπιστώσει ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν παράγει. Βιομηχανία δεν διαθέτει. Η ενέργειά της εισάγεται. Οι τουριστικές της υπηρεσίες δεν ικανοποιούν την εξίσωση κόστους-οφέλους (με το πρώτο να υπερβαίνει υπέρμετρα το δεύτερο) Κι η αγροτική της παραγωγή (υπο)στηρίζεται από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Η πλειονότητα του παραγωγικού δυναμικού της χώρας εξαρτάται από το κράτος που προβάλει ταυτόχρονα ως ο «μεγάλος ασθενής» αλλά κι η «αγελάδα που όλοι αρμέγουν». Από τους επιχειρηματίες που εξασκούν την επιχειρηματική τους δημιουργικότητα στην αναζήτηση διαύλων συναλλαγής με το κράτος, από τους δημοσίους υπαλλήλους και κάθε λογής συμβασιούχων που αποζητούν το «σίγουρο» μισθό «βρέξει χιονίσει», «μήνας μπει, μήνας βγει», τους αγρότες που κάθε χρόνο τέτοια εποχή ζητούν την επιδότηση ως «χριστουγεννιάτικο δώρο» για να μη κλείσουν τους δρόμους, κ.ο.κ..

Αποτέλεσμα 1ο; Κρατική σπατάλη και δημοσιονομική εκτροπή. Αποτέλεσμα 2ο; Βορά στις καλές ή κακές προθέσεις των εταίρων. Αποτέλεσμα 3ο; Μια εξαρτώμενη οικονομικά χώρα που αναγκάζεται να διαπραγματεύεται – αν δεν εκχωρεί – κυριαρχικά της δικαιώματα. Αποτέλεσμα 4ο; Πριν αναζητήσει σοφία, καθώς όπως λέει ο Πάγκαλος «όσο σοφή διπλωματία και αν ασκείς, δεν μπορείς να ξεπεράσεις το γεγονός ότι εξαρτάσαι από τους άλλους», η χώρα θα πρέπει να αναζητήσει σύνεση και κοινή λογική.