Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017
ο «κορσεσ» του συμφωνου σταθεροτητασ

Ο «ΚΟΡΣΕΣ» ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

του ΑΛΦΟΝΣΟΥ ΒΙΤΑΛΗ

Από τους Κοινοτικούς, δεν ακούσαμε κάτι που δεν ξέραμε. Δεν ακούσαμε κάτι που δεν καταλάβαινε ο μέσος πολίτης. Δηλαδή ότι το περιβόητο έλλειμμα, έχει ξεφύγει και ότι θα χρειαστούν μέτρα για να «συμμαζευτεί» η κατάσταση. Όπως επίσης, δεν χρειάζονταν η «γλώσσα τρομοκρατίας» των Βρυξελλών για να μάθουμε για την περιβόητη «Κονοπυράκιο στατιστική» και το ότι στέλναμε «μαγειρεμένα» και πλαστά στοιχεία στους «κουτόφραγκους».

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο για το οποίο ουδείς μπορεί να υποκρίνεται από τον πολιτικό κόσμο και ειδικά από τους «γαλάζιους» πρώην Κυβερνώντες, ότι δεν γνώριζε. Και αυτό είναι το ύψος του ελλείμματος.

Όλοι καταλαβαίναμε που οδηγούσε η «ατζαμοσύνη», η ανικανότητα διαχείρισης, η έλλειψη σχεδιασμού, το διογκωμένο καθεστώς ρουσφετιών της Κυβέρνησης της Ν.Δ. Βέβαια ο μέσος πολίτης δεν μπορούσε να γνωρίζει που θα έφτανε το έλλειμμα.

Οι Πολιτικοί όμως γνώριζαν. Ο Διοικητής της Τράπεζας Ελλάδας, 15 μέρες πριν τις εκλογές – και δεν δέχομαι αμφισβήτηση σε αυτό που γράφω – ενημέρωσε τόσο την απελθούσα Κυβέρνηση (Πρωθυπουργό και αρμόδιους Υπουργούς), όσο και τον τότε Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και νυν Πρωθυπουργό και τα αρμόδια στελέχη, ότι το έλλειμμα «έφευγε ίσως και πάνω από 10%).

Δεν έχουν συνεπώς καμία δικαιολογία οι πρώην γαλάζιοι υπουργοί να φωνασκούν ότι δήθεν η νυν Κυβέρνηση φουσκώνει το έλλειμμα, αντί να ψάξουν να βρουν τι λάθη έκαναν.

Από την άλλη ο Παπανδρέου, είχε ήδη εξαγγείλει πολύ πριν, το οικονομικό του Πρόγραμμα και τις βασικές θέσεις του, υπολογίζοντας άλλα δεδομένα για το έλλειμμα. Πιθανότατα περισσότερα στοιχεία για το όλο ζήτημα, είχε στη διάθεση του στα δύο Debates, όταν ρώτησε ξεκάθαρα τον τότε Πρωθυπουργό, αν τα στοιχεία που παρουσίαζε ήταν τα πραγματικά ή υπήρχαν και άλλα.

Αυτά βέβαια είναι πίσω. Έγιναν. Το κόστος για την αθλιότητα στην οικονομία, τρόπο τινά πληρώθηκε, εν μέρει στις εκλογές.

Το θέμα είναι πως πορευόμαστε πλέον. Σίγουρο είναι πως «θα σφίξουν τα λουριά».

Όμως αυτή τη φορά το «σφίξιμο» πρέπει να είναι διαφορετικό και κυρίως να συνοδεύεται από πολιτικές διεξόδου από την κρίση.

Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να σηκώσουν το βάρος μονομερώς και πάλι το συνήθη υποζύγια, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι και όσοι έντιμα και δημιουργικά δουλεύουν για να κερδίσουν τα προς το ζην.

Το βασικότερο όμως απ’ όλα είναι να υπάρξουν πολιτικές διεξόδου από την κρίση.

Σε καμία περίπτωση η νέα Κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει πίσω σε ένα βασικό εργαλείο, που έχει εξαγγείλει και μπορεί να ανοίξει δρόμους διεξόδου.

Να μην κάνει πίσω και να μην αφήσει τους Τεχνοκράτες των Βρυξελλών να «βάλουν χέρι» ή και να περικόψουν, το περιβόητο «Πρόγραμμα για την Αναθέρμανση της Οικονομίας», το οποίο ο ίδιος ο Παπανδρέου έχει εξαγγείλει από όταν ήταν αντιπολίτευση και το κόστος του οποίου κυμαίνεται στα 2,5-3 δισ. ευρώ.

Αν κάτι διαχώρισε σαφώς την πολιτική και την λογική του ΠΑΣΟΚ, προεκλογικά από εκείνη των υπερσυντηρητικών πολιτικών της Ν.Δ, ήταν ακριβώς μια διαφορετική αντίληψη για το πώς θα αντιμετωπιστεί η κρίση και η ύφεση.

Απέναντι στη λογική του «παγώνω, μισθούς και συντάξεις» του Καραμανλή και της Ν.Δ, η απάντηση της Κεντροαριστεράς ήταν ένα συγκροτημένο Πρόγραμμα για αναθέρμανση της Οικονομίας, ώστε να αρχίσει και πάλι να κινείται η αγορά, η οικονομία, η κατανάλωση και να στηριχτεί το εισόδημα.

Από την στιγμή που η Κυβέρνηση του Παπανδρέου κάνει πίσω ή εκπτώσεις στο Πρόγραμμα αυτό, θα συντηρηθεί και θα αναπαραχθεί ο σημερινός φαύλος κύκλος στην οικονομία.

Η νέα Κυβέρνηση μαζί με αυτό το συνεκτικό Πρόγραμμα, έχει τουλάχιστον δύο ακόμα σχετικά πλεονεκτήματα, έναντι των τεχνοκρατών των Βρυξελλών, που μπορεί να τα εκμεταλλευτεί.

Το ένα είναι ότι είναι νέα Κυβέρνηση, με φρέσκια και πολύ ισχυρή εντολή και το δεύτερο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου και η Κυβέρνηση του, από την εποχή ακόμα που ήταν αντιπολίτευση, με πολύ συγκροτημένο και τεκμηριωμένο τρόπο, αμφισβητούσαν τις προβλέψεις του Συμφώνου Σταθερότητας και ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής κρίσης και ύφεσης και ζητούσαν, αλλαγή και βελτίωση του, ώστε να ενισχύονται οι πολιτικές της ανάπτυξης και του λελογισμένου κοινωνικού κράτους.

Μένει να δούμε πως θα εκμεταλλευτεί αυτά τα πλεονεκτήματα της η νέα Κυβέρνηση, που έχει λογικά την υποστήριξη ως προς οικονομική της αντίληψη, κορυφαίων και παγκόσμιου κύρους οικονομολόγων.

Μένει δε επίσης να δούμε αν θα τρέξει άμεσα και χωρίς εκπτώσεις το Πρόγραμμα για την Αναθέρμανση της Οικονομία.