Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017
συνηγοροσ του πολιτη

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Η πρώτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης Καραμανλή, έγινε κεκλεισμένων των θυρών. Ωστόσο, η διαρροή ήθελε τον πρωθυπουργό να συστήνει στους υπουργούς του να κυβερνήσουν «σεμνά και ταπεινά». Το θέμα της «ηθικής διακυβέρνησης» τέθηκε ευθέως απ’ τον Κώστα Καραμανλή, πλην όμως έμεινε στο επίπεδο της ρητορείας.

Δεν χρειάστηκαν να περάσει πολύς χρόνος και το «σεμνά και ταπεινά» έγινε το πιο σύντομο ανέκδοτο. Η «νέα διακυβέρνηση» απεδείχθη πως ούτε σεμνή ήταν, ούτε ταπεινή. Η εξουσία προκάλεσε τέτοια μέθη που οι συστάσεις του τέως πρωθυπουργού ξεχάστηκαν σχεδόν αμέσως. Κι ο ίδιος όμως στη πορεία τις ξέχασε, ή «εν πάση περιπτώσει» (όπως συνηθίζει να λέει) δεν έκανε κάτι χειροπιαστό, ώστε να αποκτήσουν οι κουβέντες ουσία και περιεχόμενο.
Πεντέμισι χρόνια μετά ο Γιώργος Παπανδρέου ξεκινά τη δική του διακυβέρνηση απ’ το ίδιο θέμα. Προχώρησε όμως σε ένα παραπάνω βήμα, δείχνοντας πως ότι λέει το εννοεί κι έχει διάθεση να το κάνει πράξει. Όταν ανακοίνωσε στα μέλη του υπουργικού Συμβουλίου και κατ’ επέκταση στους πολίτες (που την παρακολουθήσουν σε ζωντανή μετάδοση) πως έχει καλέσει το Συνήγορο του Πολίτη για να παρουσιάσει το πρόβλημα της Δημόσιας Διοίκησης και να περιγράψει τη σχέση πολίτη – κράτους, όλοι εξεπλάγησαν. Ήταν μια πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα πρωτοβουλία σε βαθμό που να προκαλεί δυσπιστία. Στο άμεσο μέλλον θα φανεί αν ήταν δικαιολογημένη.

Προς άρση όμως των όποιων δικαιολογημένων επιφυλάξεων, αξίζει να αναλογιστεί κανείς πως από μόνη της η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού να αναδείξει δημόσια την ύπαρξη, αλλά και τη χρησιμότητα ύπαρξης των ανεξάρτητων αρχών, ως μηχανισμών εποπτείας του κράτους, δεσμεύει την κυβέρνηση να τις αξιοποιήσει προς όφελος του πολίτη. Και θα είναι ολέθριο λάθος να τις αγνοήσει ή να τις παρακάμψει στο μέλλον.

Ο κ. Γιώργος Καμίνης, επικεφαλής της Αρχής, ήταν απολύτως κατανοητός και εξόχως κατατοπιστικός τόσο ως προς τη λειτουργία της υπηρεσίας που εποπτεύει, όσο κι ως προς τη χρησιμότητά της. Σίγουρα, όσοι άκουσαν ή διάβασαν τα όσα είπε, θα αισθάνθηκαν ότι τελικά το ελληνικός κράτος δεν έχει διαλυθεί τελείως. Κι υπάρχει ελπίδα να γίνει επιτέλους ένα κράτος κατά τα πρότυπα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Η τεχνογνωσία λοιπόν υπάρχει. Τα προβλήματα έχουν εντοπιστεί. Έχουν καταγραφεί. Κι οι λύσεις υπάρχουν. Το μόνο που απαιτείται είναι πολιτική βούληση. Ο Γιώργος Παπανδρέου έδειξε να τη διαθέτει. Κι έτσι όπως έβαλε το ζήτημα, δύσκολα θα μπορέσει να κάνει πίσω. Είναι αναγκασμένος να προχωρήσει μπροστά, λύνοντας οριστικά το μεγαλύτερη ίσως πρόβλημα που εμποδίζει την πρόοδο της χώρας.