Ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης σημειώνει ότι το απαράδεκτο, συντεχνιακό και στο έπακρο κομματικό ελληνικό κράτος δεν είναι μόνο ένα αποτυχημένο κράτος. Σταδιακά γίνεται και δολοφονικό. Η τραγωδία στο Μάτι είναι τρανή απόδειξη.


Οι φυσικές καταστροφές στην Ελλάδα, αντίθετα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν αποτελούν μία έκτακτη κατάσταση. Μία emergency. Αποτελούν, δυστυχώς, ένα περιοδικά και σταθερά επαναλαμβανόμενο φαινόμενο.

Κράτος που να προστατεύει τον πολίτη

Η χώρα, λόγω των εδαφολογικών, κλιματολογικών και άλλων συνθηκών δοκιμάζεται πολύ συχνά από φυσικές καταστροφές όπως πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμούς. Επομένως, η πρωταρχική φροντίδα-λειτουργία του κράτους, που είναι να προστατεύει τον πολίτη, την ζωή του, την περιουσία του, τα υπάρχοντά του, θα πρέπει να είναι αναπτυγμένη στον υψηλότερο βαθμό, ιδιαίτερα για την περίπτωση των φυσικών καταστροφών.

Και όμως, επανειλημμένες περιπτώσεις δείχνουν ότι το κράτος αποτυγχάνει παταγωδώς ακριβώς σε αυτή την λειτουργία του. Δεν είναι το κράτος που προστατεύει. Είναι το κράτος που τελικά δεν προστατεύει.

Αποτυχημένο κράτος

Εάν επρόκειτο για μία εντελώς έκτακτη καταστροφή, θα μπορούσε, έστω καθ’ υπερβολή, να δικαιολογηθεί η αποτυχία αυτή. Όταν όμως πρόκειται για καταστάσεις που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο –με πλέον επώδυνη αυτήν των πυρκαγιών τού 2007– δεν υπάρχει απολύτως καμμία δικαιολογία. Καμμία δικαιολογία για την απώλεια τόσων ανθρώπινων ψυχών, την απώλεια τόσων αθώων ζώων (και αυτά έχουν ψυχή), την απώλεια του περιβάλλοντος. Το κράτος αποτυγχάνει στην βασική του λειτουργία. Και αυτό λέγεται «αποτυχημένο κράτος» (failed state).

Πριν ακριβώς 20 χρόνια, το 1998, και με αφορμή την μεγάλη πυρκαγιά στην Περαχώρα Λουτρακίου, είχα γράψει ότι το ζήτημα των φυσικών καταστροφών και η αντιμετώπισή τους θα έπρεπε να εγγραφεί, να αποτελέσει μέρος της εθνικής στρατηγικής ασφάλειας της χώρας. Και να διατεθούν τα ανάλογα ανθρώπινα και υλικά μέσα για την αντιμετώπισή τους. Η έννοια της ασφάλειας συνεπάγεται πρώτα και πάνω απ’ όλα την προστασία της ζωής των πολιτών από κάθε απειλή, εσωτερική και εξωτερική. Αυτή την ευρεία έννοια της ασφάλειας δεν την υιοθετήσαμε.

Δαπανάμε δυσανάλογα υψηλούς πόρους για τις εξωτερικές πτυχές της ασφάλειας, αλλά ελάχιστους για τις εσωτερικές –και ιδιαίτερα τις φυσικές καταστροφές. Αναγκαία τα F-16, αλλά μήπως είναι εξίσου, αν οι περισσότερο, αναγκαία και τα Canadair; Από την έλλειψη των τελευταίων έχουμε χάσει τόσες ανθρώπινες ζωές τα τελευταία χρόνια.

Και, τέλος, αν ο συντονισμός και η διαμόρφωση πολιτικής για την αντιμετώπιση των κρίσεων γίνονται όπως τα παρακολουθήσαμε στην τηλεόραση, τότε ακόμη και με τα καλύτερα μέσα δύσκολα μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα…

Previous articleΚοινωνία σε συλλογικό σοκ και μαζική κατάθλιψη
Next articleΟ πρωτεϊκός Αριστερός
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης διετέλεσε Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών ως το 2013. Σπούδασε πολιτικές, οικονομικές επιστήμες και Ευρωπαϊκά και Διεθνή θέματα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Λονδίνου (London School of Economics-LSE), το Πανεπιστήμιο Manchester και το Πανεπιστήμιο του Amsterdam (Europa Institut). Διετέλεσε επίσης επισκέπτης καθηγητής: στη Σχολή Εθνικής Άμυνας και τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας καθώς και στο Κέντρο Διπλωματικών Σπουδών του Υπουργείου Εξωτερικών. Έχει συμμετάσχει σε μεγάλο αριθμό συνεδρίων για θέματα Ευρωπαϊκής Ενοποίησης. Ως πρεσβευτής/εμπειρογνώμων του Υπουργείου Εξωτερικών έχει συμμετάσχει σε όλες τις σημαντικές διαπραγματεύσεις της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των Διακυβερνητικών Διασκέψεων για την επεξεργασία της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης, της Συνθήκης του Maastricht για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης του Amsterdam και των διαπραγματεύσεων για τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπήρξε ο εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης στη Διακυβερνητική Διάσκεψη για τη σύνταξη της Συνθήκης της Νίκαιας και αναπλ. μέλος της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης (Convention) για την επεξεργασία του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Μεταξύ άλλων έχει χρηματίσει: Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών (ΕΚΕΜ), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛΙΑΜΕΠ, μέλος του ΔΣ του ΟΠΕΚ, κ.ά..

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.