Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
χωρισ …ενοχεσ στο παιχνιδι των αγωγων

ΧΩΡΙΣ …ΕΝΟΧΕΣ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ

“Άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, σημασία έχει να πιάνει ποντίκια”, έλεγε ο Μάο Τσε Τουνγκ. Προσαρμόζοντας παραφρασμένη τη ρήση του Κινέζου ηγέτη στο παιχνίδι των αγωγών φυσικού αερίου που εξελίσσεται στην περιοχή θα έλεγε κανείς: Τι ο αγωγός TAP, τι ο αγωγός ITGI, σημασία έχει ο αγωγός που θα μεταφέρει το αζερικό αέριο στην Ευρώπη να περάσει από την Ελλάδα.

Διότι μόνον έτσι, η χώρα θα αποκτήσει ρόλο στο ενεργειακό παιχνίδι. Μόνον έτσι θα αξιοποιήσει τη γεωπολιτική της θέση. Μόνον έτσι θα ενισχύσει την ασφάλεια της. Μόνον έτσι θα δώσει το μήνυμα πως στην Ελλάδα υπάρχει επενδυτικό περιβάλλον και πως μπορεί να εξελιχθεί σε πόλο ενεργειακών επενδύσεων.

Δεν είναι βέβαιο αν το ρεαλισμό του Μάο υιοθετούν οι Έλληνες ιθύνοντες. Το σίγουρο όμως είναι πως μετά την απόρριψη (την περασμένη βδομάδα) του ελληνο-ιταλικού αγωγού ITGI (ΔΕΠΑ – Edison) από την κοινοπραξία του αζερικού κοιτάσματος Shah Deniz που ηγείται η BP, η Αθήνα θα αναγκαστεί να υποστηρίξει πλέον ανοικτά και χωρίς …ενοχές το “ανταγωνιστικό” project των εταιριών Statoil (Νορβηγία), E.ON (Γερμανία) και EGL (Ελβετία) – κάτι που διακριτικά απέφευγε μέχρι πρότινος, τιμώντας την ελληνο-ιταλική διακυβερνητική συμφωνία για αμοιβαία προώθηση και υλοποίηση του Νοτίου Διαδρόμου.

Όπως είναι φυσικό για την Αθήνα αυτή τη στιγμή προέχει να μην αποκλειστεί από το ενεργειακό παιχνίδι. Άλλωστε τα πλεονεκτήματα του ΤΑΡ, (προηγμένη τεχνολογία, χαμηλό κόστος κατασκευής, κεφαλαιακή επάρκεια και αυξημένη πιστοληπτική ικανότητα εταιριών), ήταν γνωστά στην ελληνική ηγεσία που είχε αρχίσει να ανασυντάσσεται στο συγκεκριμένο ζήτημα. Πόσο μάλλον που η κοινοπραξία του εταιριών που στηρίζουν τον ΤΑΡ είχε αφήσει ανοικτές τις γέφυρες συνεργασίας σπεύδοντας να καταστήσει σαφές πως είναι είναι έτοιμη να δεχθεί και άλλους (συν)εταίρους στο σχήμα της.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαβλέπουν διπλωματικά οφέλη στην προώθηση και υλοποίηση του συγκεκριμένου αγωγού, ο οποίος εκτός από το ελληνικό θα διασχίζει και αλβανικό έδαφος για να καταλήξει υποθαλάσσια στην Ιταλία. Τα Τίρανα που υποστηρίζουν σθεναρά την υλοποίηση του συγκεκριμένου αγωγού θα αναγκαστούν να εμβαθύνουν τις σχέσεις τους με την Αθήνα με σκοπό την ειλικρινή συνεργασία σε μια σειρά ζητημάτων, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις δημιουργούν εντάσεις στις διμερείς σχέσεις. Εξάλλου, στην περίπτωση που ο ΤΑΡ προχωρήσει, δεν αποκλείεται η Ελλάδα, η Ιταλία και η Αλβανία να προχωρήσουν σε διακρατική συμφωνία – κατά το πρότυπο του ITGI με την οποία θα επιβεβαιώσουν την πρόθεση τους να συνεργαστούν με σκοπό την υλοποίηση ενός τόσο σημαντικού έργου.