Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Κώστας είναι οικονομολόγος. Γεννήθηκε το 1953 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ήθελε να γίνει Αρχαιολόγος αλλά σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων. Το 1979 προσλήφθηκε ως Ελεγκτής στην μετά είκοσι χρόνια «δολοφονηθείσα» ελεγκτική εταιρία Arthur Andersen. Από τότε πήρε το δρόμο της επιχειρηματικής οργάνωσης και της πληροφορικής. Άρα τον Αύγουστο του 2011 συμπληρώνει 32 χρόνια έντονης επαγγελματικής εμπειρίας στην πρώτη γραμμή των θεμάτων εκσυγχρονισμού και οργάνωσης των επιχειρήσεων.
Τα τελευταία 22 χρόνια είναι επιχειρηματίας της τεχνολογίας. Έχει εμπειρίες συνεργασίας μέσα από εκατοντάδες εταιρίες και οργανισμούς σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Βρετανία, η Κύπρος, η Ρουμανία, η Τουρκία, η Ιταλία, οι ΗΠΑ, η Βουλγαρία, η Γερμανία και άλλες, όπου λειτούργησε ως προμηθευτής και σύμβουλος υπηρεσιών και λογισμικού.
Για δυο χρόνια υπήρξε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΠΑΠ
ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
φορολογια …που «μεταναστευει» επιχειρησεισ

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ …ΠΟΥ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΕΙ» ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Ποιος μπορεί να σταματήσει αυτή την αιμορραγία; Τη  φυγή δηλαδή επιχειρήσεων προς χώρες τις ΕΕ που διαφημίζουν ανοιχτά τα μεγάλα προνόμια που παρέχουν στις επιχειρήσεις.

Οι χώρες που προβάλλουν σαν νέοι «παράδεισοι» είναι μέλη της ΕΕ και ως εκ τούτου οι εταιρίες που έχουν νομική έδρα σε αυτές δεν θεωρούνται offshore, άρα δεν έχουν το στίγμα του ξεπλύματος χρήματος στις διανομές κερδών, μερισμάτων και πάσης φύσεως κίνησης κεφαλαίων.

Επιπρόσθετα (και κύρια) εκεί οι επιχειρήσεις τυγχάνουν ευνοϊκής κρατικής υποστήριξης ως άμεσες ξένες επενδύσεις και ευέλικτου φορολογικού πλαισίου (με χαμηλούς συντελεστές φορολογίας εισοδήματος).Θεσπίστηκαν και εφαρμόζονται χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές που ισχύουν για τα κέρδη των εταιριών, για τα εισοδήματα φυσικών προσώπων ανεξαρτήτως κλιμακίου εισοδήματος, για τη διανομή μερισμάτων (όταν οι μέτοχοι είναι αλλοδαποί). Προφανώς, επειδή είναι ενδοκοινοτικές συναλλαγές (π.χ. με την Ελλάδα), απαλλάσσονται του ΦΠΑ, κίνητρο προμηθειών για ορισμένους κλάδους επιχειρήσεων όπως οι τράπεζες.

Ταυτόχρονα έχουν θεσπίσει κίνητρα και διαδικασίες επιλογής βιομηχανικών χώρων, καταστημάτων, εμπορικών κέντρων και γεωτεμαχίων σε ανταγωνιστικές τιμές και με απλές διαδικασίες μεταβίβασης ή μίσθωσης. Η απόκτηση ακίνητης περιουσίας στο όνομα της εταιρίας και οχημάτων (αυτοκινήτων, φορτηγών κ.λπ.) επιτυγχάνεται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές (με πολύ χαμηλή φορολογική επιβάρυνση) και εξίσου χαμηλά κόστη κατοχής και συντήρησης. Τέλος, είναι γνωστές για το χαμηλό κόστος προσωπικού στους μισθούς.

Στη φορολογική μεταχείριση των εξόδων ισχύουν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ισχύουν στην Ελλάδα. Δηλαδή, εκπίπτουν όλα τα έξοδα που γίνονται εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά για την κτήση του εισοδήματος της εταιρίας, όλες οι φιλανθρωπικές εισφορές, οι δωρεές σε εγκεκριμένα φιλανθρωπικά ιδρύματα (με αποδείξεις), οι εισφορές του εργοδότη στα διάφορα ταμεία των κοινωνικών ασφαλίσεων αλλά και όλα τα έξοδα συντήρησης διατηρητέων κτιρίων και τα έξοδα ψυχαγωγίας και φιλοξενίας.

Ποιος μπορεί να αρνηθεί σε κάθε ιδιωτική επιχείρηση να βρει επιχειρηματικές λύσεις σε άλλες χώρες, προκειμένου να αντιμετωπίσει την ελληνική κρίση;  Η απάντηση είναι μόνο μία: το ελληνικό Δημόσιο αν θέλει να προστατεύσει τον εαυτό του και το αξιόμαχο του επιχειρείν εντός Ελλάδας. Τις προάλλες ένας εκ των μεγαλύτερων Ελλήνων επιχειρηματιών δήλωσε ξεκάθαρα πως σκέφτεται πολύ σοβαρά να μεταφέρει την έδρα των επιχειρήσεών του εκτός Ελλάδας. Είπε πως η σύνδεση των δουλειών του, έχοντας τα κεντρικά στην Ελλάδα, του δημιουργεί πλείστα όσα προβλήματα. Η όποια κυβέρνηση προκύψει από τις νέες εκλογές πρέπει αυτό το ζήτημα να το φέρει προς επίλυση ως πρόβλημα πρώτης προτεραιότητας. Αλλιώς ένα μεγάλο μέρος ελληνικών επιχειρήσεων θα μεταστεγαστούν εκτός Ελλάδας.