Πολλοί ενδεχομένως ξαφνιάστηκαν με τη ρητορεία ενάντια στο μνημόνιο και την εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική που αποφάσισαν να αναπτύξουν εσχάτως οι υπουργοί-υποψήφιοι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ, όμως η εξήγηση για τη στάση τους αυτή είναι μάλλον απλή και τα κίνητρα κάθε άλλο παρά αυθόρμητα…

Η κούρσα της διαδοχής, που θα ανοίξει το προσεχές διάστημα –έστω αργά και χωρίς βιασύνη, αφού αυτή είναι η αμετακίνητη πρόθεση του Γιώργου Παπανδρέου- οδηγεί όλους σχεδόν τους ενδιαφερόμενους για την αρχηγία του κόμματος σε μια αιφνίδια μεταστροφή του λόγου και των επιχειρημάτων τους για το μοντέλο δημοσιονομικής προσαρμογής που επέλεξε να ακολουθήσει η χώρα, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εντυπωσιακή.

Αντιλαμβανόμενοι τη διάχυτη δυσαρέσκεια της μεγάλης πλειοψηφία των πολιτών για τα επώδυνα μέτρα της τελευταίας διετίας, οι δελφίνοι του ΠΑΣΟΚ, μη διστάζοντας να ακυρώσουν τον ίδιο τους τον εαυτό, καθότι εκείνοι ήταν που αποδέχτηκαν, στήριξαν και ψήφισαν αυτές τις αποφάσεις, καταφεύγουν στη δοκιμασμένη λύση της καταγγελίας ακόμη και των δικών τους πράξεων. 

Με την παλαιοκομματική και υστερόβουλη τακτική τους ευελπιστούν ότι θα αποκαθαρθούν από την «αμαρτωλή» -για τη συνείδηση ισχυρής μερίδας του κόσμου- υπόθεση της ένταξης της χώρας στο δανειοδοτικό μηχανισμό της τρόικας και κατόπιν, όπως εκτιμούν τα επιτελεία τους, θα μπορούν με περισσότερες πιθανότητες και δυναμική να διεκδικήσουν την πρωτοκαθεδρία στη μάχη για την ανάδειξη νέου προέδρου που αναμένεται σκληρή και απρόβλεπτη.

Στο πλαίσιο αυτής της όψιμης αντιμνημονιακής στρατηγικής τους, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ανέβασε στα ύψη τους τόνους της κριτικής, …καταγγέλλοντας θεούς, δαίμονες και πρωτίστως τον Γιώργο Παπανδρέου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος προέβαλλε ως δικαιολογία το γεγονός ότι δεν εισηγήθηκε εκείνος αυτή την πολιτική και έπρεπε να συναινέσει από αίσθημα εθνικού καθήκοντος, ο Ανδρέας Λοβέρδος υπενθύμισε την προεκλογική διαφωνία του με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» υπονοώντας ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος όφειλε να είναι διαφορετική, ενώ τέλος ο Δημήτρης Ρέππας, αν και δε θα είναι υποψήφιος – αρχηγός παίζει όμως καθοριστικό ρόλο στις εσωκομματικές εξελίξεις, φρόντισε να κρατήσει αποστάσεις ασφαλείας δηλώνοντας ότι «το μνημόνιο δεν είναι ευαγγέλιο αλλά εργαλείο και μπορεί να αλλάξει…».

Βεβαίως, η υποκριτική, σκόπιμη και ανεύθυνη μετάλλαξη των κορυφαίων υπουργών του ΠΑΣΟΚ σε μνημονιακούς επικριτές λειτουργεί απολύτως υπονομευτικά προς την κυβέρνηση Παπαδήμου και εκμηδενίζει κάθε πιθανότητα επιτέλεσης των στόχων που κλήθηκε να υπηρετήσει και οι οποίοι συνδέονται ευθέως με τη σωτηρία της χώρας από το ορατό ακόμη ενδεχόμενο της χρεοκοπίας. Φαίνεται ωστόσο ότι προέχει η εκλογή στην προεδρία του κόμματος, το οποίο πάντως συνεχίζει να παραμένει σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, από τη διάσωση από την οικονομική κατάρρευση, που αναμφίβολα συνιστά διαδικασία σημαντικότερη, δυσκολότερη και πιο επίπονη.

Οι αντιμνημονιακές «κορώνες» του Χρυσοχοϊδη

Πρώτος και καλύτερος έριξε νερό στο μύλο της αντιμνημονιακής αρένας ο υπουργός Ανάπτυξης Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, που ως γνωστόν εδώ και αρκετές ημέρες έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ.

Στις «κορώνες» που χρησιμοποίησε κατά της δανειακής σύμβασης και των συνδεδεμένων με αυτή παρεμβάσεων που ζήτησαν οι δανειστές συγκαταλέγονται δηλώσεις όπως «η Ελλάδα έπρεπε να αποφύγει το μνημόνιο και η κυβέρνηση Παπανδρέου να δανειστεί γρήγορα, ώστε να εξασφαλίσει το δανεισμό της χώρας και να μην οδηγηθούμε σε αυτές τις εξελίξεις», «από τη στιγμή που μπήκαμε στο μηχανισμό, δυστυχώς αποδειχθήκαμε και πλήρως ανίκανοι στη διαχείριση όλων αυτών των υποχρεώσεων που είχαμε αναλάβει» και επιπλέον ότι «η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είχε καμία πολιτική προετοιμασία και ιδεολογική ωριμότητα και τελικά δεν είχε ούτε διαχειριστική ικανότητα».

Διαφοροποιήσεις Λοβέρδου – Βενιζέλου

Το παρόν στα «πασοκικά καλλιστεία κατά του μνημονίου» δίνει και ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, επιλέγοντας όμως πιο ήπιες και «κομψές» καταγγελίες. Σε μια εμφανή προσπάθεια να διαχωρίσει τη θέση του από τη διετία 2009 – 2011 διαπίστωσε «αποτυχία της κυβέρνησης εκ του αποτελέσματος», ενώ από το «οπλοστάσιό» του ανέσυρε και τη διαφοροποίησή του με την καμπάνια παροχολογίας στην οποία είχε επιδοθεί το ΠΑΣΟΚ προ των εκλογών και την οποία εφάρμοσε η κυβέρνηση τους πρώτους μήνες της θητείας της, με συνέπεια -σύμφωνα με τον κ. Λοβέρδο- η προσφυγή στη βοήθεια της τρόικας να καταστεί αναπόφευκτη.

Σε αντιμνημονιακούς ρυθμούς κινείται -στο βαθμό που του επιτρέπεται- και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που λόγω της ηλεκτρικής καρέκλας του υπουργού Οικονομικών στην οποία κάθεται, ομολογουμένως βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση από τους έτερους εσωκομματικούς του αντιπάλους σε ότι έχει να κάνει με την κριτική προς το οικονομικό πρόγραμμα. Παρ’ όλα αυτά, οι αιχμές του δεν περνούν απαρατήρητες όπως και η διάθεσή του να μην ταυτιστεί 100% με τις επιλογές του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.

«Το DNA του μνημονίου μας οδηγεί σε αδιέξοδο. Δυστυχώς, όλες οι θεμελιώδεις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις του αρχικού προγράμματος του μνημονίου δεν επιβεβαιώθηκαν. Είμαι εξουθενωμένος, μένω εδώ από εθνικό καθήκον», είχε τονίσει στα μέσα Δεκεμβρίου ο κ. Βενιζέλος.

Σε ανάλογο μήκος κύματος πριν από περίπου μία εβδομάδα υποστήριζε με νόημα στη Βουλή: «Ανέλαβα γνωρίζοντας ότι δεν θα εφαρμόσω τις δικές μου στρατηγικές στην άσκηση οικονομικής πολιτικής, διαχειρίζομαι μία κατάσταση ανάγκης. Μακάρι να μου δοθεί στο μέλλον αυτή η δυνατότητα».

«Θα μπορούσε πράγματι να είχε διαμορφωθεί μια άλλη διαδρομή», «με το μνημόνιο χάνεται η μία στις τέσσερις θέσεις εργασίας», είναι μερικές επιπλέον αξιοσημείωτες και άκρως ενδεικτικές αντιμνημονιακές αναφορές του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών, πάντα με το βλέμμα στραμμένο στην κάλπη για νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, προς την οποία λοξοκοιτάζουν με το ίδιο άγχος και οι υπόλοιποι σύντροφοί του υπουργοί και επίδοξοι ηγέτες…

Κι όσο φουντώνει η εσωκομματική αναμέτρηση τόσο πιο έντονο θα γίνεται το λαϊκίστικο και δημαγωγικό άρωμα ενάντια στο μνημόνιο, αρχής γενομένης από τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου την προσεχή Τρίτη το μεσημέρι στα γραφεία της οδού Ιπποκράτους.

Previous articleΤΑ ΠΙΟ ΜΑΥΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Next articleΟ ΤΣΑΡΛΙ ΤΣΑΠΛΙΝ (ΜΑΣ) ΕΜΠΝΕΕΙ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΚΛΟΥΜΠΕΡΗΣ
Ο Δημήτρης Κουκλουμπέρης είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βόλο αλλά οι σειρήνες της πρωτεύουσας τον μάγεψαν και από το 2000 ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Απόφοιτος του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και «αιώνιος» φοιτητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου. Πολιτικό ον, κατά την αριστοτέλεια λογική, θεωρεί το γράψιμο πηγή έμπνευσης και δημιουργίας.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.