Ο Δημοσθένης Δαββέτας αναζητά λύση στο λαθρομεταναστευτικό. Η αναλογικά μέση οδός, για την οποία μιλά ο Αριστοτέλης, αναζητείται. Ανάμεσα στην Ακροδεξιά που ζητά να κλείσουν τα σύνορα. Και στην άκρα ή ριζοσπαστική Αριστερά που θέλει ανοικτά σύνορα. Σε κάθε περίπτωση τα ψευτοδιλλήματα πρέπει να ξεπεραστούν. Και οι μετριοπαθείς Μουσουλμάνοι να μιλήσουν.


Μιλώντας για πολιτική κρίση στην Ευρώπη συχνά κρύβεται από πίσω η «μεταναστευτική κρίση”. Κρίση που είτε από φόβο, είτε απειλές αρνούνται κάποιοι να την αναφέρουν με το όνομα της. Ας δούμε λοιπόν τους βασικούς άξονες της.

1: Οι μεταναστεύσεις, ας μην γελιόμαστε, θα είναι συνεχείς. Συνεπώς ο έλεγχος τους πρέπει να ασκείται από μια πολιτική διαρκείας. Ο συνδυασμός πολέμων (από Αφρική, Αυστραλία, Μέση Ανατολή κλπ) με την οικονομική μιζέρια γίνεται αντικείμενο πολιτικής και οικονομικής εκμετάλλευσης από επιτήδειους εμπόρους. Αυτοί βγάζουν περισσότερα κέρδη ακόμη και από αυτά των ναρκοεμπόρων.

Οι έως τώρα προτάσεις αντιμετώπισης του μεταναστευτικού κύματος διαφέρουν εκ διαμέτρου. Η λεγόμενη Ακροδεξιά υποστηρίζει κλειστά σύνορα. Μια λύση δύσκολο να εφαρμοστεί. Γιατί πάντοτε οι κοινωνίες χρειάζονταν μετανάστες στην καθημερινότητα τους για διάφορους κοινωνικούς και λειτουργικούς λόγους. Από την άλλη πλευρά η άκρα ή ριζοσπαστική Αριστερά θέλει ανοιχτά σύνορα. Μια λύση που θα απειλούσε να τινάξει στον αέρα τις κοινωνίες. κι είναι τελείως ανεύθυνη.

Μέση οδός

2: Πρέπει λοιπόν να βρεθεί μια λύση ανάμεσα στις δυο ανωτέρω προτάσεις. Η αναλογικά μέση οδός που λέει κι ο Αριστοτέλης. Μόνο αν ξεπεράσουμε τα ψευτοηθικά διλλήματα και ψάξουμε να βρούμε συγκεκριμένες λύσεις θα υπάρξει αποτέλεσμα.

3: Να ξεκινήσουμε αρχικά από το ξεκαθάρισμα μεταξύ προσφύγων και οικονομικών μεταναστών. Η έως τώρα σύγχυση μεταξύ τους προκαλεί άγχος στον κόσμο. Και η Ακροδεξιά και η άκρα ή ριζοσπαστική Αριστερά αρνούνται για διαφορετικούς λόγους αυτό το ξεκαθάρισμα. Όμως πρέπει να διασώσουμε την έννοια του πραγματικού ασύλου. Το δικαιούνται όσοι βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο. Αλλιώς σε κάποια χρόνια το χάος θα περιλαμβάνει τα πάντα. Οι φόβοι του κόσμου είναι λογικοί και αληθινοί. Υπάρχει ανεξέλεγκτη υπερβολή στο μεταναστευτικό. Και παράλληλα υπάρχει η Ισλαμιστική τρομοκρατία που τρομάζει. Ο κόσμος υφίσταται τις παράπλευρες, αλλά και τις άμεσες απώλειες. Και αυτό που ανησυχεί περισσότερο είναι ότι εναντίον των τζιχαντιστών τρομοκρατών δεν βγαίνουν να μιλήσουν οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι. Και αναρωτιόμαστε ευλόγως. Φοβούνται ή ενδομύχως συμφωνούν στο αντιδυτικό και αντιχριστιανικό παραλήρημα των ισλαμιστών; Τα ερωτήματα αυτά πρέπει να απαντηθούν πολιτικά για να ηρεμήσει η κοινωνία.

Ποιος δεν θέλει λύση στο λαθρομεταναστευτικό;

4: Το να κατηγορούμε με την πρώτη ευκαιρία όσους διαμαρτύρονται για την ανωτέρω περιγραφείσα κατάσταση ως «λαϊκιστές» δίχως να κοιτάμε αν κάπου στο βάθος υπάρχει ένα δίκιο στην διαμαρτυρία τους, είναι σα να μην θέλουμε να βρούμε λύση. Είναι σα να θέλουμε να διαιωνίζεται αυτό το κοινωνικό κομφούζιο γιατί έχουμε κάποιους στόχους. Την διάλυση των ως τώρα παραδοσιακών κοινωνιών και εθνών. Την απόλυτη υποταγή σε διεθνή χρηματοπιστωτικά κέντρα. Σε κάποιες οικονομικές ελίτ που θέλουν για το συμφέρον τους αυτό το Χάος. Όμως θα πρέπει να ξέρουν ότι όπως και οι αντιδράσεις της φύσης έτσι κι αυτές του κόσμου κάποιες στιγμές μπορούν να γίνουν απρόβλεπτες κι ανεξέλεγκτες. 

5: Ας μην κοροϊδευόμαστε. Η πολυδιαφημισμένη «Ευτυχισμένη παγκοσμιοποίηση», δεν έχει επιτύχει. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ελεύθερη ανταλλαγή δοκιμάζονται παρά το ότι είναι σωστά. Και αυτό λόγω δυσλειτουργίας της παγκοσμιοποίησης. Ο πολυπολιτισμός δείχνει πλήρως αποτυχημένος. Παρά το όνειρο ενός κοινωνικού παραδείσου που υποσχέθηκε. Η πρόοδος που τόσο πολυδιαφημίστηκε υπάρχει; Δύσκολο ερώτημα με πολλές απαντήσεις εκ διαμέτρου αντίθετες.

Μήπως οι Ευρωπαίοι υπήρξαν υπερβολικά ιδεαλιστές; Μήπως τα οικονομικά συμφέροντα εμπόδισαν τα πάντα; Πάντως ο φιλόσοφος Φουκουγιάμα που μίλησε για το τέλος της Ιστορίας δεν έχει ως τώρα δικαιωθεί.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.