Η πολιτική, ως γνωστόν, είναι η «τέχνη» του εφικτού. Το γνωρίζουν και οι γάτες! Παρ’ όλο όμως που το γνωρίζουν ακόμη και τα συμπαθή τετράποδα, κάποιοι εξ’ υμών, που μάλιστα παρεπιδημούν χρόνια τώρα πέριξ των θεωρείων ή των διαδρόμων του Κοινοβουλίου, καμώνονται έκπληκτοι και απογοητευμένοι, από τους καρπούς της διαπραγμάτευσης Βαρουφάκη – Τσίπρα.

Γιατί τα κείμενα θυμίζουν τις «εποικοδομητικές ασάφειες» των ημερών Παπανδρέου, γιατί η επικοινωνία νίκησε την ουσία, γιατί τίθενται εν αμφιβόλω, ή θάφτηκαν κυριολεκτικώς οι προεκλογικές ρητορείες κ.λπ.-κ.λπ.

Μπορεί ως ένα βαθμό και να’χουν δίκιο. Εκεί που το χάνουν όμως είναι όταν σκόπιμα ξεχνούν, διαστρεβλώνοντας την αλήθεια, ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν προέκυψε από την πλειοψηφική άποψη ότι η χώρα πρέπει να εξέλθει του Ευρώ. Κανείς δεν νομιμοποίησε την σημερινή κυβέρνηση υπό τον κ.Τσίπρα, να… «τα σπάσει μέχρις εσχάτων» με τους Ευρωπαίους δανειστές. Για να διαπραγματευτεί ψηφίστηκε. Να διαπραγματευτεί επί της ουσίας. Το έκανε, το μήνα που πέρασε; Προσωπικά είμαι πεπεισμένος πως το έκανε και πως εξάντλησε την διαπραγματευτική του ικανότητα. Προφανώς και δεν έσκισε κανένα Μνημόνιο, προφανώς και η Τρόικα ήταν και, παραμένει εδώ. Αυτή η εμμονή άλλωστε των think tanks του ΣΥΡΙΖΑ περί «θεσμών» και άλλων φαιδρών, είναι που δίνει γη και ύδωρ σε κάτι τραγικούς σαν τον Γεωργιάδη να βρίσκουν βήμα και να λένε ό,τι τους κατέβει ανενόχλητοι…

Θυμίζω: Το 80% της ελληνικής κοινωνίας εμφανίζεται μέσω των μετρήσεων που διενεργούνται ικανοποιημένο από την μάχη που εξελίσσεται στα ευρωπαϊκά fora.

Τάσσεται ευθέως υπέρ της κυβερνητικής προσπάθειας. To 70% της ίδιας κοινωνίας όμως, επιθυμεί και, στο συντριπτικό ποσοστό της διακαώς, να παραμείνει η χώρα στη ζώνη του Ευρώ. Εν ολίγοις, ουδείς, για την ακρίβεια ελάχιστοι, βλέπουν κέρδη ή οφέλη, από την έξοδό μας από το ευρωπαϊκό νόμισμα. Πόσο μάλλον την στιγμή που η Μόσχα, διαχειρίστηκε το κυοφορούμενο φλερτ ορισμένων μαζί της ευθέως ανάλογα με εκείνο που ανεπιτυχώς καλλιέργησε όχι πολύ καιρό πριν και η Λευκωσία…

Κανείς δεν είπε ότι τα πράγματα είναι ρόδινα. Το πιθανότερο μάλιστα, είναι ότι από την νέα διαπραγμάτευση και το ύφος που επιχειρεί να της προσδώσει ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη, πιθανώς θα ανακύψουν κι άλλα, που οι προηγούμενες κυβερνήσεις συγκάλυψαν σκοπίμως.

Kαι θ’ ανακύψουν στην στιγμή που το ταμείον είναι… μείον, επιβεβαιώνοντας πλήρως την διαπραγματευτική τακτική του Βερολίνου που αδημονούσε γι’ αυτή την στιγμή.

Για όλους αυτούς τους λόγους, καλό είναι να σοβαρευτούμε. Πρώτα το πολιτικό προσωπικό αυτής της χώρας και, αμέσως μετά οι δύσμοιροι πολίτες του. Ειδικότερα οι πρώτοι να πάψουν ν’ αναζητούν δικαιολογίες που ταιριάζουν στο αριστερό τους προφίλ και, φυσικά, να παίζουν με τις λέξεις. Γιατί βασική προϋπόθεση για ν’ αλλάξουμε τους όρους του Μνημονίου, είναι ν’ αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι. Και Δόξα το Θεό, η μέγγενη που εξασφάλισαν πέντε χρόνια πριν οι προκάτοχοι του κ.Τσίπρα στη χώρα, οι συνήθειες και οι εμμονές μας, προσφέρεται για κάτι τέτοιο…

Previous articleWHAT GREECE WON
Next articleΤΖΙΧΑΝΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
Ο Ανδρέας, μετά από ένα σύντομο "πέρασμα" στην δημοσιογραφία (μόλις... 25 χρόνων!), συνεχίζει πεισματικά να δηλώνει αμετανόητος οπαδός της "κίνησης", της καθαρής ματιάς, εχθρός του "δήθεν" και των ξεθωριασμένων αποχρώσεων. Διετέλεσε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, ταξίδεψε αρκετά, μάζεψε τις "εικόνες" του και σήμερα ζει μερικά βουνά μακρύτερα από την πόλη που μεγάλωσε, έζησε κι αγάπησε πολύ.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.