Είναι πολύ πιθανόν ο Αντώνης Σαμαράς να έχει συμφωνήσει με τους κυβερνητικούς εταίρους ή να έχει προεξοφλήσει τη θετική τους γνώμη για την αλλαγή του νόμου περί ιθαγένειας. Διαφορετικά, αν το θέμα δεν προσφέρονταν σε πολιτικά οφέλη για όλους τους εταίρους, δεν θα είχε κανένα λόγο να το ανοίξει διακινδυνεύοντας την κυβερνητική συνοχή, αλλά και την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, σε μια στιγμή που φαίνεται να προκύπτουν θετικά μηνύματα για ριζική αλλαγή του οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα.

Με νωπές ακόμα τις πληγές που δημιούργησε η ψήφιση του τρίτου Μνημονίου, θα ήταν πολιτικά παράδοξο αν ο Πρωθυπουργός ερέθιζε, σε αυτή τη συγκυρία, ευαίσθητες πολιτικο-ιδεολογικές σε ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Προφανώς δεν είναι (και δεν έχει συμφέρον να είναι) ένας πολιτικός που ασκεί τα καθήκοντα του με ηγεμονικό τρόπο. Το αντίθετο. Έχει μάλλον πολλά να κερδίζει επιδεικνύοντας σεβασμό στους ευαισθησίες των εταίρων του – πολύ δε περισσότερο ευγνωμοσύνη για τη συνεπή και υπεύθυνη στάση του κατά τις δυο πρόσφατες ψηφοφορίες.

Από πολιτικής απόψεως, συνεπώς, είναι λογικό να υποθέσει κανείς πως τα κίνητρα του ήταν μάλλον διαφορετικά, καθότι η ουσία του θέματος θα εξαντληθεί στο νόμο που θα φέρει προς ψήφιση το υπουργείο Εσωτερικών, όπου και θα υπάρχουν όλες οι νομοθετικές πρόνοιες που θα υπηρετούν τη συνταγματικότητα του νομοσχεδίου, την ίδια στιγμή που η ευρωπαϊκή νομολογία και πρακτική θα καλύπτει πολιτικά και το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ.

Σε αναμονή λοιπόν της εκταμίευσης της νέας δόσης, αλλά και μιας λύσης για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ο Αντώνης Σαμαράς δημιουργεί τρικυμία σε ένα ποτήρι νερό για να ικανοποιήσει μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων που “αγανακτισμένοι” από την παρουσία μεταναστών τιμώρησαν τη ΝΔ ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή. Το θέμα θα “πουληθεί” (και όσο πουλήσει…) ως μέρος ενός πακέτου ανάλογων θεμάτων, σε επικείμενη εκλογική αναμέτρηση. Σε κάθε περίπτωση ο Αντώνης Σαμαράς θα μπορεί να ισχυρίζεται πως ικανοποίησε μια προεκλογική του δεσμεύσεις και πως είναι ο πολιτικός ηγέτης που τηρεί το λόγο του.

Παράλληλα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα έχει την ευκαιρία να τελειώσει μια και καλή με ένα ενοχλητικό εσωκομματικό πολιτικό του αντίπαλο . Η αλλαγή του νόμου Ραγκούση και η υπερψήφιση του από την τρικομματική κυβέρνηση θα είναι άλλο ένα πλήγμα στον πρώην υπουργό που θα τον εξωθήσει ακόμα περισσότερο στο πολιτικό περιθώριο.

Όσο για τη ΔΗΜΑΡ αυτή θα έχει να ισχυρισθεί πως με τις παρεμβάσεις της ο νόμος προσαρμόστηκε με βάση την ευρωπαϊκή νομολογία που ικανοποιεί σε μεγάλο βαθμό την απαίτηση για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Previous articleLIFE DEATH AND DEFICITS
Next articleΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ …ΑΥΤΟΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.