Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017
ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Κώστας Χριστοφιλόπουλος γεννήθηκε στη Δάφνη Μεσσηνίας, του δήμου Πεταλιδίου και κατοικεί στη Νέα Πεντέλη.

Είναι ποιητής και συγγραφέας ταξιδιωτικών κειμένων, δημοσιογράφος μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α., παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και ντοκιμαντέρ.
ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ
το χαμενο ηθικο πλεονεκτημα

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΗΘΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ

Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι συνθήκες που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου δεν ήταν από τις πλέον αρνητικά ακραίες για πολλές δεκαετίες και σίγουρα της μεταπολίτευσης.

Και φυσικά η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, είτε ψήφισε είτε όχι, ήλπιζε ότι το φάσμα της καταστροφής που αντιμετώπιζε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η χώρα θα ήταν ικανό να βάλει σε κάποια ισορροπία την κατανομή των βαρών ώστε στην πραγματικά οδυνηρή κατάσταση να συνεισφέρουν όλοι σύμφωνα με τις δυνάμεις τους.

Φυσικά αυτό που σε κάθε λαό και χώρα, ακόμα και στις μητροπόλεις του καπιταλισμού είναι αυτονόητο, στην πατρίδα μας δυστυχώς αποτελεί ζητούμενο και η συμμετοχή «των εχόντων και κατεχόντων» στα βάρη είδος εν ανεπαρκεία. Με την νομοθετική ανοχή και ασυλία της «σοσιαλιστικής κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης» φυσικά.

Έτσι βλέπουν οι πολίτες για κάποιους το πάρτι να συνεχίζεται, και η σύνταξη του υπέργηρου αγρότη ή του χαμηλοσυνταξιούχου των άλλων ταμείων των ανθρώπων του μόχθου να εξανεμίζεται, είτε από περικοπές ,είτε από την τερατώδη αύξηση της φορολογίας των αγαθών πρώτης ανάγκης, που είχαν σαν αποτέλεσμα την εκτόξευση των τιμών. Και ο προκλητικός πλουτισμός να εξακολουθεί να φορολογείται σε επίπεδα που το φορολογητέο εισόδημα μόλις να ξεπερνάει το επίδομα ανεργίας.

Μάλιστα έφθασε στο σημείο πριν λίγο καιρό, ακόμα και το «στυγνό ΔΝΤ» να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου της κοινωνικής αποσάρθρωσης που μπορεί να προκαλέσει η ανισομερής κατανομή των βαρών, αλλά και οι Γερμανικοί F.T. πολύ εύστοχα υπογραμμίζουν, προς τα πού πρέπει να κινηθεί όχι μόνο η κυβέρνηση αλλά όλο το πολιτικό σύστημα, ώστε να ανακτήσει μέρος του χαμένου κύρους του. Λέει λοιπόν το άρθρο «Σε τί ωφελεί το καλύτερο πρόγραμμα επενδύσεων, όταν τα χρήματα καταλήγουν σε λάθος τσέπες; Και τί αποφέρει η σκληρότερη δημοσιονομική προσαρμογή, όταν τα χρήματα των φορολογουμένων εξαφανίζονται στο εξωτερικό; Η διαφθορά και η φοροδιαφυγή πρέπει να εκλείψουν από την ελληνική καθημερινότητα. Ο εντοπισμός όσων έχουν πισίνες μέσω δορυφόρου αποτέλεσε μια πρώτη αξιόλογη κίνηση της κυβέρνησης.

Ωστόσο η Ε.Ε. πρέπει να ενισχύσει αυτή την προσπάθεια: Ξένοι εμπειρογνώμονες γνωρίζουν πού πρέπει να επέμβει κανείς για καλύτερα αποτελέσματα και δεν αποφεύγουν να σπάσουν ακόμα και πολιτιστικά ‘‘ταμπού.’’. Ένας ευρωπαίος Επίτροπος κατά της διαφθοράς θα μπορούσε να αναλάβει την επιτήρηση. Ούτε οι πλούσιοι, ούτε οι δημόσιοι λειτουργοί θα μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς ότι θα ξεφύγουν από την παρακολούθηση».

Ας μην απορούμε λοιπόν γιατί οι «αγανακτισμένοι» γεμίζουν κάθε βράδυ τις πλατείες ενώ γνωρίζουν το μέγεθος της κρίσης! Συνεισφορά ζητούν στη σωτηρία της χώρας, από εκείνους που είχαν και το μαχαίρι και το πεπόνι, και τώρα ζητούν να πληρώσουν μόνο τα συνήθη υποζύγια, με την ανοχή της άβουλης και ύποπτης απραξίας, κυβέρνησης.