Το πρώτο που κρίνεται σε αυτές τις εκλογές είναι το αν στην Ελλάδα έχουμε το δικαίωμα εναλλαγής κυβερνήσεων. Μπορεί ο ελληνικός λαός να επιλέξει διαφορετική πορεία από αυτή που επιτάσσει το ευρωπαϊκό διευθυντήριο; Θα υποκύψει στην εκστρατεία του φόβου και της τρομοκράτησης ή θα διεκδικήσει την αξιοπρέπειά του με πίστη στο δίκιο του και στη δύναμή του;

Η χώρα σήμερα ζει υπό το αβάσταχτο άχθος ενός μη βιώσιμου δημόσιου χρέους που συνθλίβει κάθε αναπτυξιακή προοπτική. Η χρεοκοπία των ελληνικών νοικοκυριών και ο ξενιτεμός των δυνατών μυαλών που σπούδασε ο τόπος είναι το αποκορύφωμα των πολιτικών επιλογών και των οικονομικών προγραμμάτων που επιβλήθηκαν χωρίς σχέδιο και χωρίς μελέτη. Υπό αυτή την έννοια, ένα δεύτερο κρίσιμο διακύβευμα σε αυτές τις εκλογές είναι τι θα γίνει με το δημόσιο χρέος, που αν δεν καταστεί βιώσιμο θα συνιστά μόνιμη πηγή πολιτικής και οικονομικής αστάθειας.

Πρώτη φορά ένα κόμμα της Αριστεράς με δημοκρατικές διαδικασίες διεκδικεί να κυβερνήσει την Ελλάδα. Από πολιτική δύναμη διαμαρτυρίας, ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίχθηκε σε κόμμα εξουσίας με πατριωτική αποστολή: Να σταματήσει τη μνημονιακή καταστροφή και να επαναφέρει την εθνική κυριαρχία. Θα είναι επίσης η πρώτη φορά που μια αριστερή δύναμη θα βρίσκεται στο τιμόνι χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υιοθετώντας το νεοφιλελεύθερο οικονομικό δόγμα πρόδωσε το όραμα για μια Ευρώπη των λαών.

[quote text_size=»small»]

Η Ελλάδα ετοιμάζεται να επαναφέρει στο προσκήνιο τις ευρωπαϊκές αξίες της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και του κοινωνικού κράτους.

[/quote]

Αυτό έχει βαρύνουσα σημασία σε μια ιστορική συγκυρία που η ίδια η Ευρώπη, ως πολιτική δομή, ως οικονομική οντότητα και ως πολιτισμικό υπόδειγμα, βρίσκεται μπροστά σε μεγάλα αδιέξοδα που απειλούν την ίδια της την ύπαρξη. Τα αναπτυξιακά αποτελέσματα της αφόρητης λιτότητας είναι ανύπαρκτα, το χάσμα μεταξύ Βορρά και Νότου διευρύνεται και ο ευρωσκεπτικισμός λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις με αποτέλεσμα η εμπιστοσύνη στο ευρωπαϊκό εγχείρημα να έχει κλονιστεί επικίνδυνα. Στους διαδρόμους της Κομισιόν και του Ευρωκοινοβουλίου είναι σήμερα κοινός τόπος ότι η επερχόμενη πενταετία αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για το ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Εξίσου σημαντικό είναι ότι πρώτη φορά από την αρχή της κρίσης αναμένεται να εκλεγεί κυβέρνηση στην Ευρωζώνη που έχει ταχθεί σαφώς εναντίον της λιτότητας. Ως απάντηση στην κρίση, η ΕΕ αποφάσισε να εισάγει τη λιτότητα και το ασιατικό εργασιακό μοντέλο με την Ελλάδα ως πειραματόζωο. Μετά από μια πενταετία μνημονιακής λαίλαπας, ο ελληνικός λαός λέει: Φτάνει πιά!

[quote text_size=»small»]

Είναι σημαντικό ότι την Κυριακή, η άρνηση αυτή δεν θα εκφραστεί ως τυφλή αγανάκτηση εναντίον της Ευρώπης, αλλά ως θετική πρόταση υπέρ της.

[/quote]

Μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έρχεται στο προσκήνιο ως ο ταραξίας της Ευρώπης που εκβιάζει για στενά εθνικά συμφέροντα. Οι θέσεις που η αξιωματική αντιπολίτευση έχει διατυπώσει για το ευρωπαϊκό χρέος από την αρχή της κρίσης σήμερα βρίσκουν πρωτοφανή απήχηση σε όλο και περισσότερους οικονομολόγους και πολιτικούς στον ευρωπαϊκό Νότο και όχι μόνο. Οι ελληνικές εκλογές έχουν ήδη λειτουργήσει ως καταλύτης και ο διάλογος για το μέλλον της Ευρώπης έχει αρχίσει. Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς τονίζει ότι η λιτότητα οδηγεί σε αδιέξοδο και η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει απαρχή μιας διαφορετικής πορείας για την Ευρώπη. Ο Τομά Πικετί βλέπει πως η Ευρώπη έχει να διαλέξει ανάμεσα στις προτάσεις των ΣΥΡΙΖΑ και Podemos και στις προτάσεις της Μαρίν Λεπέν. Ο Ρομάνο Πρόντι δηλώνει ότι η λιτότητα είναι το πρόβλημα της Ευρώπης, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Η διεθνής απήχηση και αξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ και του προέδρου του έχουν κάνει άλματα. Από το ντιμπέιτ των Ευρωεκλογών, όταν αντιμετώπισε τα μεγαθήρια της Ευρωπαϊκής πολιτικής ως ίσος προς ίσους, ο Αλέξης Τσίπρας έχει αναδειχτεί σε πολιτική προσωπικότητα με μεγάλη ακτινοβολία στο ευρωπαϊκό στερέωμα.

[quote text_size=»small»]

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι δύναμη καταστροφής, είναι δύναμη ανανέωσης και υποστηρικτής απολύτως απαραίτητων αλλαγών για την επιβίωση της Ευρωζώνης και της ΕΕ, που υπαγορεύονται από την κοινή λογική.

[/quote]

Έχουμε θετική, φιλοευρωπαϊκή πρόταση που είναι προς το συμφέρον όλων και θα διαπραγματευτούμε πολιτικά ως ισότιμο μέλος. Φυσικά περιμένουμε ότι θα ασκηθούν τρομακτικές πιέσεις στην επόμενη ελληνική κυβέρνηση. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο ζητούμε από τον ελληνικό λαό την αυτοδυναμία. Έχει σημασία η ελληνική πλευρά να εκπροσωπηθεί από μια αρραγή και συμπαγή διαπραγματευτική ομάδα που πιστεύει στα ελληνικά δίκαια και δεν θα λυγίσει ούτε θα διασπαστεί.

Previous articleENDING GREECE’S NIGHTMARE
Next articleΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΙΛΑΜΕ;
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ
Γεννήθηκε το 1951 στο Ματσούκι Αιτωλοακαρνανίας και κατάγεται από ποντιακή προσφυγική οικογένεια. Το 1961, θύμα της έντονης παιδικής του περιέργειας, χάνει το φως του, από έκρηξη χειροβομβίδας και πρώιμα και προχρονολογημένα καλείται να λάβει αποφάσεις που σχεδόν όλοι οι άνθρωποι καλούνται να λάβουν σε μεγαλύτερη ηλικία. Πρέπει να αποφασίσει ποιο δρόμο θα επιλέξει στη ζωή του. Το δρόμο της υποταγής στο μοιραίο, στη μοιρολατρία και στην απραξία που γεννά η απαισιοδοξία μετά από ένα τέτοιο γεγονός ή θα επιλέξει το δρόμο των συγκρούσεων, των ρήξεων και των ανατροπών με τα τείχη του ρατσισμού, του αποκλεισμού και των προκαταλήψεων; Δεν παραιτήθηκε. Σταθερά, αντισυμβατικά κι αποφασιστικά, με πυξίδα τη δύναμη της αισιοδοξίας και όπλα την ακαταμάχητη θέληση του και την ακράδαντη εμμονή, επιμονή και το πυρακτωμένο πείσμα του, ανοίγει νέους ορίζοντες με στοχεύσεις και σκοπεύσεις μια κοινωνία ανθρωποκεντρική χωρίς ρατσισμούς και αποκλεισμούς, μια κοινωνία αξιών και όχι των αξιωμάτων, μια κοινωνία αλληλεγγύης. Τελειώνει το Δημοτικό και τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου στις Σχολές Τυφλών Θεσσαλονίκης και Αθήνας και συνεχίζει τις σπουδές του στο εξατάξιο Παπαστράτειο Γυμνάσιο Αγρινίου. Πολιτικοποιείται πρώιμα και από τα μαθητικά του χρόνια ακόμη, συνειδητοποιεί τις αιτίες που περιθωριοποιούν τα πρόσωπα με ειδικές ανάγκες, ταυτίζοντάς τα με την ανικανότητα και την αντιπαραγωγικότητα. Είναι το γεγονός που τον επαναστατεί. Στη συνέχεια εισάγεται με τις Πανελλήνιες Εξετάσεις στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία και τελειώνει με εξαιρετικές επιδόσεις στο Συνταγματικό και Διοικητικό Δίκαιο το 1979 (Βραβείο Αριστούχων Ιδρύματος Στασινόπουλου) και ξεκινά να εργάζεται ως Δικηγόρος. Το 1974 συμμετέχει ενεργά στους αγώνες του Φοιτητικού και Λαϊκού κινήματος για ψωμί, παιδεία, ελευθερία. Το 1975 εκλέγεται στο Δ.Σ. του Συλλόγου των Αιτωλοακαρνάνων φοιτητών και αναπτύσσει έντονη δράση στο Νομό γύρω από τα κοινωνικά και αγροτικά προβλήματα της περιοχής Το 1976-1981 ηγείται της κοινωνικής εξέγερσης των τυφλών της Ελλάδας για μόρφωση, ψωμί, δουλειά και όχι ζητιανιά, για κατοχύρωση των κοινωνικών τους δικαιωμάτων. Συγκρούεται με τους αντιδραστικούς κατεστημένους μηχανισμούς του κράτους, της εκκλησίας και των διαχειριστών της φιλανθρωπίας και διώκεται ακόμη και με το Νόμο 4000. Για την κοινωνική του δράση τιμήθηκε πολλές φορές από ελληνικούς και διεθνής φορείς μεταξύ των οποίων το ίδρυμα Μ. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τη Λέσχη Υγείας της Ευρώπης το 1995, ως ο Έλληνας με τη μεγαλύτερη κοινωνική δράση εκείνης της χρονιάς. Το 1998 εγγράφεται στη Σχολή Κοινωνιολογίας του Πάντειου Πανεπιστημίου. Το 1995 ανακηρύσσεται, από τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών. Έχει αρθρογραφήσει, δεκάδες φορές, στον ημερήσιο αθηναϊκό τύπο. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε Διεθνή Επιστημονικά Συνέδρια. Το Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου έχει εκδώσει το επιστημονικό σύγγραμμα του με θέμα: «Το Δικαίωμα στη Διαφορά». Την 28-12-2006 η Ακαδημία Αθηνών στην πανηγυρική ετήσια συνεδρία απονομής των βραβείων της, τον συμπεριέλαβε στα δύο πολιτικά πρόσωπα που βράβευσε για το έτος 2006 (ο έτερος είναι ο Μανώλης Γλέζος), αναγνωρίζοντας την σημαντική πολιτική και κοινωνική του συμβολή μέσα από τους κοινωνικούς του αγώνες των τελευταίων 30 χρόνων, για την οικοδόμηση στην Ελλάδα ενός σύγχρονου αποφασιστικού και αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους, για μια κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο. Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής είναι παντρεμένος με την Βιολόγο- Μικροβιολόγο, ερευνήτρια του κέντρου ‘’Δημόκριτος’’, Ελένη Κωτσοπούλου και έχει αποκτήσει δύο παιδιά την Κατερίνα και το Λευτέρη.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.