Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

Ο Γιάννης είναι δημοσιογράφος. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία στα 30 του επειδή, όντας άεργος δεν είχε τίποτε καλύτερο να κάνει (όχι ότι έκανε και το καλύτερο…)
Γεννήθηκε το ‘53 στο Δίστομο Βοιωτίας, σε μια άλλη Ελλάδα - στα 18 του αυτός και οι συνομήλικοί του στο χωριό, δεν φαντάζονταν ποτέ πως στη ζωή τους θα είχαν τα λεφτά να αγοράσουν ΙΧ. Όσο για τα νησιά τα ξέραν μόνο από το μάθημα της Γεωγραφίας, ενώ στη γειτονική του Αράχοβα τα μαγαζιά πουλούσαν χειροποίητα χαλιά στους τουρίστες των Δελφών. (μετέπειτα ήρθε ο Ανδρέας με τις επιδοτήσεις και τα δανεικά, το να οδηγείς "μπέμπα" έγινε …«λαϊκό δικαίωμα», ενώ η Αράχοβα έγινε η Μύκονος του χειμώνα και ο Παρνασσός γέμισε σαλέ...)
Εξ αυτού, θαρρεί πως είναι από τους λίγους Έλληνες που δεν ξαφνιάστηκαν με την οικονομική κρίση που ενέσκηψε...
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
το πασοκ στισ… καλτσεσ

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΤΙΣ… ΚΑΛΤΣΕΣ

Γιορτή της Δημοκρατίας χαρακτήρισε ο Β. Βενιζέλος την αυριανή ημέρα, όπου οι εναπομείναντες πασόκοι, βαρύθυμοι, απογοητευμένοι, θα προσέλθουν στις κάλπες να εκλέξουν τον ένα και μοναδικό υποψήφιο για πρόεδρο του κόμματος. Περιττή πολυτέλεια, σπατάλη χρημάτων, αστεία τυπολατρία οι εκλογές από τη βάση για ένα κόμμα που ποτέ δεν είχε στο αξιακό του οπλοστάσιο την τήρηση του καταστατικού.

Παράξενη η εμμονή του απερχόμενου αρχηγού Γ. Παπανδρέου που στη θητεία του απαξίωσε το κόμμα αντιμετωπίζοντάς το σαν ευκαιριακό εκλογικό μηχανισμό, ενώ φρόντισε να το αφυδατώσει από ιδέες και να το διαλύσει οργανωτικά. Φυσική συνέπεια η τάση του αφού ποτέ δεν πίστεψε στο κόμμα που δημιούργησε ο πατέρας του, ήταν γιαυτόν ένα μόρφωμα παρωχημένο, μπανάλ, μακριά από τις ενατενίσεις της αταξικής κοινωνίας των ΜΚΟ και νεοταξίτικης α-πολιτικής αφασίας του ιδίου.

Γιαυτό και μεθόδευσε την εκλογή του από το λαό. Παρουσίασε τη συγκεκριμένη διαδικασία ως απαύγασμα της Δημοκρατίας – ο λαός θα εκλέξει κατ´ ευθείαν τον ηγέτη του, άρα τι πιο αντιπροσωπευτικό της λαϊκής συμμετοχής και της άμεσης έκφρασης του πολίτη;  Ετσι όποιος γούσταρε, ακόμη και αν δεν συμφωνούσε με τις αρχές και την – λέμε τώρα-  ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ, έβγαζε αρχηγό στο κόμμα!

 Πως  το είχε πει Αντρέας σε μια κακόηχη φράση που θα την ζήλευε και …η Εβίτα Περόν;  Κανένας θεσμός παρά μόνο ο λαός! Απόλυτος άρχων εκείνος στο κόμμα, εμβληματική προσωπικότητα στην κοινωνία, πολιτικό μέγεθος με σχεδόν «μεταφυσική» επίδραση στα πλήθη, τον έπαιρνε, δεδομένης και της ιστορικής συγκυρίας, να κηρύξει άμεση επαφή με τα πλήθη, χωρίς τις διαμεσολαβήσεις των θεσμών –εν προκειμένω, την εποχή που το είπε, της Δικαιοσύνης…

Απόλυτος άρχων θέλησε να γίνει και ο γιος. Η απευθείας εκλογή από τον λαό του πρόσφερε μια αδιαμεσολάβητη σχέση με αυτόν. Δεν θέλησε να εκλεγεί από κάποιο συγκροτημένο σώμα, Κεντρική Επιτροπή, Συνδιάσκεψη, Συνέδριο, άρα δεν ελεγχόταν και δεν λογοδοτούν σε κανένα οργανωμένο σώμα! Λογοδοτούσε στο λαό που τον εξέλεξε, δηλαδή σε κανέναν! Το κόμμα του, συνέδρια, Συνδιασκέψεις, Κεντρικές Επιτροπές, Πολιτικά γραφεία, Οργανώσεις, απλώς διεκπεραίωναν την εκλογική διαδικασία…
Επέμενε και τώρα, την ύστατη στιγμή, καθώς αποχωρεί, να τηρηθεί το καταστατικό που επέβαλε. Δεν έχει σημασία όπως κακώς και απολίτικα κριτικάρεται το γεγονός ότι θα γίνουν εκλογές με έναν υποψήφιο. Αυτός συγκέντρωσε τις προϋποθέσεις, αυτός θα κατέβει.

Εχει σημασία, ότι όσοι και να ήταν οι υποψήφιοι, το κυβερνητικό κόμμα θα έπρεπε να αποφύγει αυτή τη βάσανο. Το ΠΑΣΟΚ χρωστάει εκατομμύρια. Εχει δανεισθεί με εγγύηση μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις με βάση τα ποσοστά που είχε εκείνη την εποχή. Για να μην το αδικούμε όλα τα κόμματα διοικήθηκα με εύκολές κρατικές επιχορηγήσεις και απροβλημάτιστα δανεικά που σπαταλήθηκαν ανέμελα (με εξαίρεση το οικονομικά νοικοκυρεμένο ΛΑΟΣ!).  Οι υπάλληλοι των κεντρικών γραφείων του, υπάλληλοι των 800 ευρώ, μένουν απλήρωτοι από τον Οκτώβριο. Οι Τοπικές Οργανώσεις του κόμματος έχουν ερημώσει, κάποιες έχουν έχουν υποστεί έξωση λόγω μη καταβολής  ενοικίων (κινδύνεψε ακόμη και η Νομαρχιακή Θεσσαλονίκης), σε άλλες έχουν κόψει φως και τηλέφωνο. Πολλές είναι θεόκλειστες από καιρό, μερικών τα μέλη «αυτομόλησαν» προς ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ.

Και μέσα σε αυτό το ανεκδιήγητο χάλι (συνάμα και σουρεαλιστικό, αφού αυτοί που θα έφτιαχναν τα οικονομικά τη χώρας δεν μπορούσαν να φτιάξουν τα οικονομικά των κομμάτων τους) ο κ. Παπανδρέου, δεν δέχτηκε η εκλογή του νέου προέδρου να γίνει από συνέδριο.  Έπρεπε να τηρηθεί πιστά το καταστατικό, πάση θυσία σε μια διαδικασία που θα κοστίσει! (πως το λέει ο λαός: ψωμί-φαί δεν είχαμε… ραπανάκια για την όρεξη γυρεύαμε…).

Η μόνη – λογική – εξήγηση της εμμονικής πίστης στο καταστατικό είναι ίσως ο εκ των υστέρων κομπασμός του ότι αυτός συγκέντρωσε ένα εκατομμύριο ενώ ο διάδοχός του μερικές δεκάδες χιλιάδες. Πάσα άλλη εξήγηση δεκτή!

ΥΓ: Έξ´ αυτής της άσκοπης εκλογικής διαδικασίας και ο σκωπτικός τίτλος του κειμένου, από εκφωνηθέν σαρδάμ του απερχόμενου προέδρου του ΠΑΣΟΚ