Η απορία ήταν εύλογη. Τί απέγινε, πού είχε εξαφανιστεί όλη εκείνη η δυσφορία και η δυναμική αντίδραση κατά των μνημονίων και της τρόικας;

Πού εξαφανίστηκαν οι χιλιάδες Αγανακτισμένων της πλατείας Συντάγματος που απειλούσαν να κάψουν την Βουλή και να κρεμάσουν τους πολιτικούς; Αυτούς που κυβερνούσαν τότε υπό καθεστώς επιτροπείας Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και Ευρωπαϊκής Ένωσης; Αυτούς που ήταν αναγκασμένοι να εφαρμόζουν αυστηρή λιτότητα και σκληρά περιοριστικά μέτρα προκειμένου να διασωθεί η οικονομία μας από την κατάρρευση και χρεοκοπία;

Και τί ήταν εκείνο που υπέταξε την ζαλισμένη κοινωνία σε αμήχανη σιωπή; Εκείνο που την υπέταξε στην ανοχή παρά την εφαρμογή πολύ σκληρότερων μέτρων και περικοπών, capital controls, διόγκωση της ανεργίας και φυγή των νέων μας στον εξωτερικό;

Γιατί ανεχθήκαμε καρτερικά το καθεστώς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Αυτής που εξευτέλισε το υπερήφανο ΟΧΙ του δημοψηφίσματος και εφαρμόζει έκτοτε κατά γράμμα τα πριν επικατάρατα μνημόνια, με πολύ σκληρότερους όρους και δεσμεύσεις που φθάνουν μέχρι το 2060;

ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΊΔΑ ΚΑΙ ΜΕ ΦΌΒΟ

Το απατηλό συμπέρασμα ότι όλοι όταν γίνουν κυβέρνηση τα ίδια κάνουν.

Η μη ύπαρξη ελπίδας έδωσε τα χρονικά περιθώρια ανοχής που επέτρεψαν στην κυβέρνηση Τσίπρα να ξεχάσει όσα είχε υποσχεθεί προεκλογικά.

Η μη ύπαρξη ελπίδα εξανάγκασε την κοινωνία να υποταγεί ευθυγραμμιζόμενη με την σκληρή πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που συντηρείται έκτοτε με ψεύδη, συκοφαντίες και αδίστακτη αμφισβήτηση και παραβίαση των κανόνων λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος.  Μαζί μάλιστα με την απογοήτευση και την παραίτηση, έχει βαθμιαία εμφιλοχωρήσει και ο φόβος. Η αδίστακτη κυβέρνηση έφθασε να ανοίξει τις φυλακές στους εγκληματίες. Άφησε ασύδοτη την αναρχία να τρομοκρατεί τους πάντες. Αποτέλεσμα, η υποταγή της κοινωνίας και η σιωπή.

ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΚΑ ΑΝΑΒΙΩΣΕ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΌ

Και ξαφνικά η ίδια η κυβέρνηση αναβίωσε καιροσκοπικά το Μακεδονικό προκειμένου να ανταποκριθεί στις προφανείς πιέσεις ΝΑΤΟ και ΕΕ. Που ό,τι κάνουν είναι να προσπαθούν να αξιοποιήσουν την μετριοπαθέστερη κυβέρνηση Ζάεφ.

Η κυβέρνηση όμως κινήθηκε με τρόπο περιφρονητικό απέναντι στον πηγαίο πατριωτισμό των περισσότερων Ελλήνων. Και την, για παραδοσιακούς και ιστορικούς λόγους, ιδιαίτερη ευαισθησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Έτσι έδωσε απερισκέπτως την ευκαιρία στην εκδήλωση της γενικότερης λαϊκής δυσφορίας διά του ογκώδους συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης και της επαπειλούμενης συνέχειάς του στην Αθήνα.

Όμως, καθώς αυτή η λαϊκή αγανάκτηση οχυρώθηκε και πίσω από την υπεράσπιση της Μακεδονίας, δυσχέρανε ακόμα περισσότερο και την επίλυση του περίπλοκου Μακεδονικού, παρά την θετική εικόνα που εκπέμφθηκε από το Νταβός.

ΠΟΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΑΣ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ;

Δυστυχώς ενισχύθηκε ταυτόχρονα και η απήχηση της πιο ρηχής και επικίνδυνης πατριδοκαπηλίας. Από την οποία επωφελούνται ήδη η Χρυσή Αυγή και άλλοι ακραίοι υπό διαμόρφωση σχηματισμοί που τείνουν και στην αναθάρρυνση του καταρρέοντος Καμμένου. Την ίδια ώρα ακραίες δυνάμεις τείνουν να χρίσουν ως νέο πολιτικό ηγέτη της Άκρας Δεξιάς έναν ακόμα φιλόδοξο στρατηγό με διχαστικό, μάλιστα, λόγο.

Ποια επικίνδυνη συνέχεια μάς επιφυλάσσεται καθώς απειλείται πια και από αριστερά και από δεξιά η δημοσκοπικά προαναγγελθείσα ομαλή πολιτική διαδοχή;

Είναι προφανές ότι για μια ακόμα φορά έχει λησμονηθεί από τους αψίκορους συνέλληνες η σοφή υπόδειξη του Ελευθερίου Βενιζέλου ότι «δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, αλλά μόνο εθνικά συμφέροντα».

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Γιάννη Μαρίνου στο new deal

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.