Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
το αποτυπωμα του δημοψηφισματοσ

ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

Εκ του αποτελέσματος κρινόμενη η πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να εξαγγείλει τη διενέργεια δημοψηφίσματος για το “ναι” ή το “όχι” στη δανειακή σύμβαση, όχι μόνο έπεσε στο κενό, αλλά του στοίχισε και την Πρωθυπουργία. Ωστόσο, άφησε το αποτύπωμα της σε μια Ευρώπη που βρίσκεται σε διαρκή κρίση χρέους και που, αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα αναγκαστεί να θέσει το ευρώ “στη βάσανο της λαϊκής ετυμηγορίας”, όπως σημειώνει ο Economist.

Χωρίς να το καταλάβει, ο Γιώργος Παπανδρέου υπενθύμισε στη διεθνή κοινή γνώμη, πως πέρα από τις αγορές, υπάρχουν και άνθρωποι. Πως πέρα από τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε κλειστά κλαμπ ισχυρών συμφερόντων, ισχυρός (οφείλει να) είναι κι ο λόγος των κοινωνιών. Πως πέρα από τα δημοσιονομικά μεγέθη των κρατών, υπάρχουν και οι αντοχές των πολιτών που πληρώνουν το μάρμαρο με την καταβολή νέων φόρων και την επιβολή πολιτικών σκληρής λιτότητας.Αν ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν σε θέση να εμμείνει στην άποψή του, αντιμετωπίζοντας εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις, ίσως να άνοιγε το δρόμο σε μια νέα πορεία εμβάθυνσης της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Απέτυχε γιατί στόχος του δεν είναι προφανώς η δημιουργία μιας “Ευρώπης των λαών…” κι ως εκ τούτου δεν υπήρξε ανάλογη προπαρασκευή και συνεννοήσεις με δυνάμεις της Κεντροαριστεράς εντός κι εκτός Ελλάδας…

Προφανώς, στόχος του ήταν να επιμερίσει το βάρος της εφαρμογής της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου – η οποία παρ” ότι “ευεργετική” (δική του έκφραση) δεν έτυχε της στήριξης των πολιτικών δυνάμεων. Έτσι, υπό το βάρος της γενικής κατακραυγής, της μειωμένης ανοχής και αντοχής της κοινοβουλευτικής του ομάδας, ο Πρωθυπουργός λειτούργησε παρορμητικά και απαράσκευα.

Διότι αν στόχος του ήταν να “υποκλέψει” την (συν)υπογραφή της ΝΔ στη δανειακή σύμβαση ή να εκθέσει την “εκ του ασφαλούς κριτική” του Προέδρου της, ο Γιώργος Παπανδρέου έπρεπε να ελέγξει τις επιπτώσεις. Να είχε ενημερώσει το δίδυμο Μέρκελ και Σαρκοζί ότι θα χρησιμοποιούσε το “εργαλείο” του δημοψηφίσματος για να εγγυηθεί την εφαρμογή της δανειακής σύμβασης – που είναι το βασικό ζητούμενο για τους δανειστές – κι εκείνοι να “έβαζαν πλάτη”, συντονίζοντας τη φρασεολογία τους στο κινδυνολογικό δίλημμα “ευρώ ή δραχμή” για να εκβιάσει είτε το “ναι” της ΝΔ, είτε του εκλογικού σώματος.

Προφανώς όμως, υπέθεσε την άρνησή τους σε ένα ερώτημα δημοψηφίσματος που θα άνοιγε την όρεξη στους επικριτές της πολιτικής τους για μελλοντικές προσφυγές στη ετυμηγορία των ευρωπαϊκών λαών και πολιτεύτηκε με τα γνωστά αποτελέσματα…