Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
τουσ πηραμε χαμπαρι!

ΤΟΥΣ ΠΗΡΑΜΕ ΧΑΜΠΑΡΙ!

Όσο τα δυο κόμματα εξουσίας καταρρέουν στις δημοσκοπήσεις, τόσο γίνεται αντιληπτό το έλλειμμα σοβαρής πολιτικής εκπροσώπησης από τα στελέχη τους. Η εξήγηση είναι απλή. Ο κόσμος πλέον τους πήρε χαμπάρι. Όχι πως δεν ήξερε ή δεν γνώριζε για όλους αυτούς που συνιστούν τις μεγάλες κοινοβουλευτικές ομάδες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ – στις μικρές εκλογικές περιφέρειες που εκλέγονται όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους…

Απλά, την περίοδο των παχιών αγελάδων ο κόσμος δεν έδινε σημασία στον ποιον ψηφίζει. Δεν έλεγχε το «ποιόν» του, τις ικανότητες του, τη μόρφωση του. Ένας φίλος, ένας συγγενής του σύστηνε τι θα ψηφίσει (υποσχόμενο πρόσβαση στο πολιτευτή εφόσον χρειαστεί…) και τελείωνε κάπου εκεί. Κάπως έτσι έφτασαν οι Έλληνες να εκπροσωπούνται από ένα πολιτικό προσωπικό χαμηλού επιπέδου.

Ένα επίπεδο που γίνεται περισσότερο εμφανές τα χρόνια της κρίσης. Την περίοδο δηλαδή που οι πολίτες αναγκαστικά σπεύδουν να ενημερωθούν, να βρουν λύσεις και απαντήσεις και που βεβαίως ανακαλύπτουν πως οι εκλεκτοί τους είναι ανίκανοι να δώσουν. Είναι σχεδόν βέβαιο, το συναντάς καθημερινά, οι πολίτες να είναι περισσότερο καταρτισμένοι από τους ενημερωμένους, υποτίθεται, πολιτικούς. Να έχουν θέσεις σαφώς πιο λογικές και ρεαλιστικές από τους πολιτικούς που δείχνουν εκτός τόπου και χρόνου στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Κι όμως. Τώρα είναι η ευκαιρία για την πολιτική τάξη να ανακτήσει τη χαμένη της αίγλης, την πληγωμένη της αξιοπιστία και συνεπώς την επαφή της με το εκλογικό σώμα. Τώρα είναι η ευκαιρία για τα στελέχη και τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων να εργαστούν σκληρά και μεθοδικά για να καταφέρουν να αρθρώσουν, τουλάχιστον, ένα σοβαρό πολιτικό λόγο που δεν θα ακυρώνεται, όπως συμβαίνει, από ένα μέσο μαθητή της Γ’ Λυκείου!

Τώρα είναι η ευκαιρία για τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας (που κομπάζουν πως έστω και από κοινού θα συνεχίσουν να κυβερνούν τη χώρα) να συντάξουν ένα ρεαλιστικό και οραματικό σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας, αντί να εμφανίζονται και να είναι οι εκτελεστές των σχεδίων που εκπονούν άλλοι… Τώρα είναι η ευκαιρία για τα δυο μεγάλα κόμματα εξουσίας να αποδείξουν δεν είναι πειθήνιοι συνομιλητές των δανειστών, αλλά ικανοί να συμφωνήσουν σε ένα εθνικό σχέδιο για το παρόν και το μέλλον της χώρας.

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, το αποτέλεσμα θα είναι εξαιρετικά δυσάρεστο για τους ίδιους. Διότι αυτή τη φορά δύσκολα θα παραπλανήσουν τους πολίτες με επικοινωνιακά τρικ, με εκφοβισμούς και αδιέξοδα διλήμματα. Αυτή τη φορά οι πολίτες τους εξετάζουν εξονυχιστικά και τους κρίνουν αυστηρά για τη συνέχεια και συνέπεια λόγων και πράξεων…