Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης αποφεύγει να προβλέπει το αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές, θεωρώντας επισφαλή κάθε πρόβλεψη. Επισημαίνει ωστόσο τους παραγόντες που θα διαμορφώσουν τις εξελίξεις την επομένη των εκλογών.


Λίγες μέρες πριν τις εκλογές, οι προβλέψεις έχουν την τιμητική τους. Εγώ, όμως, νομίζω ότι αυτές οι μέρες είναι που όλα θολώνουν και κάθε πρόβλεψη είναι επισφαλής.

Ενδίδω, όμως, στον πειρασμό -χωρίς να διεκδικώ τα εύσημα πολιτικού αναλυτή- όχι να προβλέψω, αλλά να επισημάνω τους παράγοντες που θα επηρεάσουν τις εξελίξεις την επόμενη μέρα των εκλογών.

Η μόνη σταθερά είναι η πρωτιά της Ν.Δ., η οποία δεν αμφισβητείται.

Όμως, το μέγεθος της διαφοράς είναι ο σημαντικότερος παράγων και θα καθορίσει τις εξελίξεις.

Μια διαφορά της τάξεως του 5% είναι απολύτως διαχειρίσιμη γιατί είναι σχεδόν αναμενόμενη για κάθε κυβέρνηση. Είναι αξιοπρεπής ήττα για τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και αξιοπρεπής νίκη για τη Ν.Δ.

Μια διαφορά κάτω του 5% όχι μόνον είναι απολύτως διαχειρίσιμη για τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., αλλά μπορεί και να θεωρηθεί νίκη του, δεδομένων των προσδοκιών που καλλιέργησε η ηγεσία της Ν.Δ. Για τον λόγο αυτό θα αποτελέσει το έναυσμα για την εσωτερική αμφισβήτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος θα υποχρεωθεί σε εσωκομματική αναδίπλωση. Αν επιλέξει την εσωκομματική σύγκρουση θα καταλήξει, νομοτελειακώς, σε διάσπαση του κόμματος. Δεν ξέρω τι είναι όντως προτιμότερο για τον ίδιο και την στενή του ομάδα…

Μια διαφορά μεγαλύτερη του 5%, ασφαλώς, θα εδραιώσει την ηγεσία Μητσοτάκη και, κυρίως, θα δώσει στη Ν.Δ. ώθηση εν όψει των εθνικών εκλογών, ιδίως αν είναι της τάξεως πέριξ του 10%. Δεν πιστεύω, όμως, ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα επιλέξει την άμεση αναμέτρηση. Αντιθέτως, θα προτιμήσει να εκμεταλλευθεί τους 4 μήνες που του απομένουν ώστε, αν όχι να μειώσει τη διαφορά, πάντως να ναρκοθετήσει την πορεία μιας κυβερνήσεως Ν.Δ. Στόχος του θα είναι να «απαγορεύσει» την αυτοδυναμία της Ν.Δ. και να την σύρει σε εκλογές με απλή αναλογική. Αν το καταφέρει, οι εξελίξεις ανοίγουν πάλι και η διάσπαση της Ν.Δ. δεν μπορεί να αποκλεισθεί.

Ανεξαρτήτως διαφοράς μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, σημασία έχουν τα ποσοστά που θα λάβουν τα εκτός Βουλής κόμματα.

Είναι απίθανο κάποιο από αυτά να εκλέξει ευρωβουλευτή, αλλά όποιο υπερβεί το όριο του 3% θα εξασφαλίσει την είσοδό του στη Βουλή τον Σεπτέμβριο.

Όσα υπερβούν το ψυχολογικό όριο του 2%, και καταστούν αναγνωρίσιμα, είναι πολύ πιθανό, αναλόγως πως θα εκμεταλλευθούν την επιτυχία τους, να εισέλθουν στη Βουλή. Στην περίπτωση αυτή η αυτοδυναμία της Ν.Δ. είναι μάλλον αδύνατη. Συνεπώς, η ενδεχόμενη σημαντική αύξηση της δυνάμεως των εκτός Βουλής κομμάτων θα ισοσταθμίσει ένα κακό αποτέλεσμα για τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ακόμη και αν κάποιο εξ αυτών, π.χ. η Δημιουργία, ξανά! του Θάνου Τζήμερου, δώσει ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει πολύ αφού η κυβέρνηση αυτή θα βρεθεί μεταξύ σφύρας και άκμονος!

Σε κάθε περίπτωση, η σφαιρική και ολοκληρωμένη εκτίμηση του αποτελέσματος απαιτεί να λάβουμε υπ’ όψιν όχι μόνο τα ποσοστά, αλλά κυρίως τον αριθμό των ψήφων που θα λάβει κάθε κόμμα. Αυτή η παράμετρος καθίσταται σημαντική λόγω του υψηλού ποσοστού αποχής.

Αν π.χ. η Ν.Δ. υποχωρήσει και άλλο σε αριθμό ψήφων, ελάχιστη αξία θα έχει η πρωτιά της αφού η πραγματική της απήχηση θα μειωθεί. Σχεδόν ίδιο είναι το συμπέρασμα αν ο αριθμός των ψήφων που θα λάβει δεν είναι τέτοιος που να σηματοδοτεί την αντιστροφή της καθοδικής τάσεως που είχε το κόμμα από το 2007 μέχρι και το 2015. Αν η Ν.Δ. δεν ανακτήσει την εμπιστοσύνη των 1.830.000 ψηφοφόρων, που έχασε από το 2004 μέχρι το 2007, η Αριστερά θα συνεχίσει να κυριαρχεί πολιτικώς και, σε συνδυασμό με την απλή αναλογική, θα «απαγορεύσει» την αποκατάσταση της πολιτικής κυριαρχίας των μη-αριστερών κομμάτων. Η ανάδυση της φασιστικής ακροδεξιάς θα είναι περίπου εξασφαλισμένη…

Ταυτοχρόνως, θα πρέπει να δούμε τον αριθμό ψήφων που θα λάβει το σύνολο της Αριστεράς, του ΚΙΝ.ΑΛ. συμπεριλαμβανομένου. Εν όψει των εθνικών εκλογών, οι ψήφοι αυτοί θα διεκδικηθούν από τον ΣΥ.ΡΙ.Ζ.Α. με μεγάλες αξιώσεις καθ’ ότι τότε το δίλλημα θα είναι «Τσίπρας ή Μητσοτάκης» και ουδείς μπορεί να αμφιβάλει για την απάντηση που θα δώσουν οι αριστεροί ψηφοφόροι…

Κλείνω με την μόνιμη επωδό μου: Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και, αργότερα, των εθνικών εκλογών δεν θα υπάρξει λύση στα συσσωρευμένα και επείγοντα προβλήματα της χώρας. Κανένα από τα κόμματα του ανίκανου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της Μεταπολιτεύσεως ούτε τα υποπροϊόντα και παραπροϊόντα του, μπορεί ή/και θέλει να αναλάβει τις μεγάλες ριζοσπαστικές θεσμικές αλλαγές, από τις οποίες θα εκπορευθούν και οι λύσεις των υπολοίπων προβλημάτων στην οικονομία, στην ασφάλεια, στη δικαιοσύνη, στην παιδεία κα. Ψηφίστε με κριτήριο την ταχύτερη απαλλαγή μας από τους ανίκανους και τους φαύλους…

Previous articleΓια ποια Ευρώπη (δεν) μιλάμε;
Next articleΏρα ευθύνης των πολιτών
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι. Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδος χρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE. Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεων με συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων. Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ. Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβε μέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού. Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες. Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών. Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.