Και ξαφνικά τι; Κυριάκος; Εκείνα που είπε ή και υπαινίχθηκε ή μήπως εκείνα που είπε αλλά δεν έκανε και δεν φάνηκε να προσπάθησε καν να κάνει ο Αλέξης; Ότι κι αν ήταν αυτό, το σίγουρο είναι πως ένα χρόνο μόλις μετά η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον νέο Μεσσία της! Μπορεί να πασχίζει να δείξει σοβαρή και, αυτή τη φορά, κινούμενη από τη λογική κι όχι το συναίσθημα, αλλά ξανά μανά βρήκε αφορμή να ξετυλίξει το ταπεραμέντο της εν μέσω βαθιάς οικονομικής, αλλά και κοινωνικής κρίσης. Ή μήπως όχι;

Μπορεί να μην είναι και τόσο κακό –σκέφτομαι με το φρύδι σφιγμένο- αρκεί η ανάγνωση γνωστών και μη εξαιρετέων πολιτικών, οικονομικών και επιχειρηματικών κέντρων να μην είναι ανάλογου περιεχομένου με εκείνες που προηγήθηκαν. Να, πως δηλαδή, στο πρόσωπο του νέου ηγέτη της Ν.Δ. και κύριου πολιτικού αντιπάλου της δεύτερης φοράς Αριστερά, μπορεί να εκφρασθεί το «ναι» του δημοψηφίσματος… Γιατί αν αυτή είναι η πρώτη, η μόνη και η τελευταία ανάγνωση της συγκεκριμένης εκλογής, φοβάμαι ότι την πατήσαμε για μια ακόμη φορά.

Γιατί μαζί μ’ όλους εμάς που κλωθογυρίζουμε στην αρρωστημένη συνήθεια να διεκδικούμε αποτέλεσμα χωρίς την παραμικρή σοβαρή προετοιμασία, θα εγκλωβιστεί-βολευτεί κι εκείνος σε στερούμενες περιεχομένου εξαγγελίες στην προσπάθειά του να καταστεί ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου και τότε…

Ανάγκη τώρα δεν είναι να δώσουμε τροφή στις δεύτερες σκέψεις του. Στην βολική συνθηκολόγηση με ότι προεκλογικώς ο ίδιος με ευθείες αναφορές «συχτήρισε». Στόχος είναι αμέσως ή εμμέσως να τον αφήσουμε στην βάρκα που ο ίδιος πήγε και στριμώχθηκε εγκλωβίζοντάς τον στην εξαγγελία περί εγκατάλειψης των εύκολων παχυλών λόγων και στην προσφυγή στην σοβαρότητα. Γιατί αν το πράξουμε δυσκολεύουμε την ζωή του ίδιου, φυσικά του πολιτικού του αντιπάλου κ.Τσίπρα, υπεραισιόδοξο, ίσως όμως και ν’ αρχίσουμε δειλά να προσεγγίσουμε ως χώρα και σε κανένα απάνεμο λιμάνι.

Υποκινούμενη από φόβο και, λιγότερο, απόσταγμα ή προϊόν άσκησης λογικής, είναι η σκέψη πως ο Κυριάκος αυτό που πρέπει να εκφράσει και να διαβουλευθεί στα σοβαρά μαζί του δεν είναι υπεραπλουστευτικά η διέξοδος εκείνων που ψήφισαν «ναι» στο εν μέσω capital control (ο Θεός να το κάνει…) δημοψήφισμα. Στόχος και μέγα ζητούμενο, είναι φαντάζομαι, να διαπραγματευτεί με το «όχι» του δημοψηφίσματος.

Με τις φοβίες, την αγανάκτηση, αλλά και την ανάγκη όλων εκείνων που αξίωσαν να δοθεί ένα τέλος σ’ αυτή την βαθιά πληγή, στις αέναες διαπραγματεύσεις που ως καρπό τους, τόσα χρόνια τώρα δεν είχαν το αποτέλεσμα, πόσο μάλλον την ανάπτυξη, αλλά την διογκούμενη και απροκάλυπτα ληστρική φορολογία, τον αποπληθωρισμό, την κοινωνική αποσάρθρωση και την έκπτωση.

Είναι καιρός ν’ αφήσουμε τις φιοριτούρες και τις φραστικές ακροβασίες. Εάν ο Κυριάκος είναι αυτός που θα το επιτύχει, καλώς να ’ναι. Γιατί είναι εκλεγμένος, γιατί στο πρόσωπό του θα τηρούνται τα προσχήματα, μιας δημοκρατίας που έστω, ξεσκίσαμε, αλλά συνεχίζουμε να έχουμε ανάγκη και φυσικά, γιατί θα τελειώσουμε με τις δαπανηρές φάρσες και τους εντός ή εκτός Βουλής, life style πρωταγωνιστές τους…

Previous articleΟ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
Next articleΠΑΙΔΕΙΑ & ΜΜΕ ΕΦΑΛΤΗΡΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
Ο Ανδρέας, μετά από ένα σύντομο "πέρασμα" στην δημοσιογραφία (μόλις... 25 χρόνων!), συνεχίζει πεισματικά να δηλώνει αμετανόητος οπαδός της "κίνησης", της καθαρής ματιάς, εχθρός του "δήθεν" και των ξεθωριασμένων αποχρώσεων. Διετέλεσε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, ταξίδεψε αρκετά, μάζεψε τις "εικόνες" του και σήμερα ζει μερικά βουνά μακρύτερα από την πόλη που μεγάλωσε, έζησε κι αγάπησε πολύ.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.