Ο Δημήτρης Στεργίου σημειώνει ότι συνδικαλισμός και τραμπουκισμός πάνε μαζί στην Ελλάδα. Το φαινόμενο εντοπίστηκε πριν 30 χρόνια όταν συνδικαλιστές με παρέμβασή τους στον αρμόδιο υπουργό Γιώργο Γεννηματά …μείωσαν κατά 2,5 – 3% τις προτάσεις του ΣΕΒ για αυξήσεις των μισθών!!!


Συνεχίζεται η περιπέτεια του 37ου Συνεδρίου της ΓΣΕΕ, του οποίου το «ναυάγιο» στην Καλαμάτα συνοδεύθηκε από νέα επεισόδια στη Ρόδο, καθώς ομάδα ανθρώπων εισέβαλε στο συνεδριακό κέντρο. Η εισβολή, όπως διαβάσαμε, έγινε από εκλεγμένους αντιπροσώπους της ΔΑΣ, της συνδικαλιστικής παράταξης που στηρίζεται από το ΠΑΜ.

Η νέα αυτή περιπέτεια της ΓΣΕΕ μού θύμισαν τη γνωστή ρήση του Μαρξ, το οποίο «λατρεύουν» πολλοί ομόδοξοί του στη ΓΣΕΕ. Ότι, δηλαδή, «η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως  φάρσα». Διότι πριν ακριβώς από τριάντα χρόνια η ΓΣΕΕ ταλανιζόταν από παρόμοιες περιπέτειες εξαιτίας του ανταγωνισμού για την «καρέκλα» με θύματα τους εργαζομένους για τους οποίους υποτίθεται ότι …«αγωνίζονται»!

Λοιπόν, πριν ακριβώς από τριάντα  χρόνια, τον Ιανουάριο του 1989, η διοίκηση του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) ανέλαβε μια πρωτοβουλία. Για να καλύψει το κενό της έλλειψης νόμιμης διοίκησης στη ΓΣΕΕ συνέστησε στις επιχειρήσεις να καταβάλουν αύξηση 7% από 1.1.1989 και 6% από την 1.7.1989, τουλάχιστον ως προκαταβολή μέχρι να υπογράφονταν αργότερα οι συλλογικές συμβάσεις ή διαιτητικές αποφάσεις.

Τραμπουκισμός και συνδικαλισμός

Τότε, στις 9 Ιανουαρίου του 1989, ανακοινώθηκε η εισοδηματική πολιτική στον δημόσιο τομέα, όπως εκφραζόταν με την περίφημη Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (ΑΤΑ). Δηλαδή 4% για το πρώτο τετράμηνο και 1,4% ως διορθωτικό. Στις 18 Ιανουαρίου 1989, όταν δόθηκε στη δημοσιότητα η επιστολή – πρωτοβουλία αυτή του ΣΕΒ, όλοι οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές που τότε βρίσκονταν στα δικαστήρια αλληλοκατηγορούμενοι για απάτες και νοθεία και οι αντιπολιτευόμενοι που μοίραζαν θέσεις στη νέα διοίκηση της ΓΣΕΕ, ξέχασαν όλες τις διαφορές τους. Εισέβαλαν στο γραφείο του τότε υπουργού Εργασίας Γιώργου Γεννηματά για να καταγγείλουν τη συμπαιγνία βιομηχάνων και κυβέρνησης, η οποία, όπως τόνιζαν «καταργούσε ντε φάκτο την ΑΤΑ»!

Τότε, συνέβησαν μερικά τρελά και τραγικά από …«μαρξιστές» που δικαιώνουν απολύτως τον Μάρξ: Ο Γιώργος Γεννηματάς, υπό την πίεση των …συνδικαλιστών επετέθη …κατά του ΣΕΒ χαρακτηρίζοντας ως «περίεργη και με πολιτικό περιεχόμενο» την κίνησή του. Αυτή για τις αυξήσεις των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέαΙ Την επόμενη ημέρα, η ιλαροτραγωδία κορυφώθηκε. Σε κοινή συνέντευξη Τύπου οι τότε υπουργοί Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και Εργασίας ανακοίνωσαν ότι θα εφαρμοσθεί και για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα η …εισοδηματική πολιτική για τους δημόσιους υπαλλήλους που εξαγγέλθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1989!

Τότε, όπως θα έλεγε και ο Μαρξ, συνέβη το εξής εξωφρενικό. Οι συνδικαλιστές, οι οποίοι υποτίθεται ενδιαφέρονταν για τα συμφέροντα των εργαζομένων,  «κατόρθωσαν» να μειώσουν τις …αυξήσεις των μισθών τους κατά 2,5% έως 3%!

Εξωφρενικό! Ναι, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα…

Και ζήσαν αυτοί καλά και οι εργαζόμενοι …χειρότερα…

Previous articleΕίναι η Βενεζουέλα του Τσίπρα ανόητε!
Next articleΠλούτος με παραγωγή ή από αρπαγή
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Ο Δημήτριος Στεργίου είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στην Παλαιομάνινα Αιτωλοακαρνανίας το 1942 από αγρότες γονείς. Μετά την αποφοίτησή του με άριστα (πρώτος) από το Γυμνάσιο της Παλαμαϊκής Σχολής Μεσολογγίου το 1961, σπούδασε πολιτικές και οικονομικές και, στη συνέχεια, φιλοσοφικές επιστήμες. Από το 1966 έως το 1970 ήταν μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού "Τραπεζική και Οικονομοτεχνική Επιθεώρηση" και μελετητής-αναλυτής στο ομώνυμο "Οικονομοτεχνικό Κέντρο", που κατήρτιζε μελέτες χρηματοδότησης από τις τράπεζες επιχειρήσεων για την πραγματοποίηση μεγάλων επενδύσεων. Το 1971 προσελήφθη στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ως συντάκτης του "Οικονομικού Ταχυδρόμου", ενώ παράλληλα έγραφε μεγάλες κοινωνικοοικονομικές έρευνες στις εφημερίδες "Το Βήμα" και "Τα Νέα". Το 1978 έγινε αρχισυντάκτης και στη συνέχεια διευθυντής Σύνταξης του "Οικονομικού Ταχυδρόμου" και αρθρογράφος-σχολιογράφος στα "Νέα" καθώς και υπεύθυνος της στήλης "Μικρο-Μακροοικονομικά" στο "Βήμα της Κυριακής". Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών και έχει βραβευθεί από φορείς και οργανώσεις. Το 2000, ύστερα από τριάντα χρόνια, αποχώρησε από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη και από τον τον "Οικονομικό Ταχυδρόμο" και ανέλαβε τη διεύθυνση του "Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής". Τώρα είναι συνταξιούχος.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.